در ایران شرایط چطور است؟ آیا برای مسئولان شعارهای مرتبط با روز جهانی گردشگری اهمیت دارد و اقدامی در راستای آن انجام می‌دهند؟ سال گذشته شعار روز جهانی گردشگری «بازاندیشی در گردشگری یا تفکری دوباره در گردشگری» بود. به این معنا که مردم، سیارهٔ زمین و همهٔ ذی‌نفعان، از دولت‌ها و کسب‌وکارها گرفته تا جوامع محلی، حول یک چشم‌انداز مشترک برای دستیابی به گردشگری پایدار، فراگیر و انعطاف‌پذیر کنار هم قرار می‌گیرند. سی‌ام شهریور در نشست رونمایی از پوستر هفتهٔ گردشگری در تهران مدیرکل گردشگری داخلی اعلام کرد که «با نگاهی به انتخاب سازمان جهانی جهانگردی و شعار سال مقام معظم رهبری «رویش اندیشه‌های نو در گردشگری ایران» به‌عنوان شعار هفتهٔ گردشگری ایران انتخاب شد.» اینکه از سال قبل تا امروز چه اقدامی در راستای «رویش اندیشه‌های نو در گردشگری ایران» انجام شده،‌ احتمالاً برای مسئولان گردشگری مشخص است،؛ وگرنه در این زمینه نمی‌توان به مورد خاصی اشاره کرد.
از شهریور تا پایان سال ۱۴۰۱ گردشگری در ایران به محاق رفت و پس از آن نیز با انواع و اقسام پلمپ‌های اماکن گردشگری مواجه بودیم. اسماعیل برات، معاون نظارت و ارزیابی خدمات گردشگری کشور در ۱۲ شهریور اعلام کرد: در یک سال گذشته ۷۷ واحد گردشگری سراسر کشور شامل هتل، اقامتگاه بومگردی، سفره‌خانهٔ سنتی و مرکز بین‌راهی و… به‌دلیل آنچه «رعایت نکردن شئونات و حجاب» عنوان می‌شود، پلمب شده و شغل بالغ بر ۷۵۳ نفر از کارکنان این واحدها، تحت‌تاثیر این تعطیلی‌های موقت قرار گرفته است. همچنین بنابه اظهار این مقام مسئول ۵۲ درصد کل تأسیسات گردشگری پلمب‌شده در کشور شامل اقامتگاه‌های بومگردی بودند، یعنی همان کسب‌وکارهایی که صاحبانشان جامعهٔ بومی و محلی و اغلب روستایی هستند. سال قبل البته در راستای همین رویش اندیشه‌های نو با توجه به تورم،‌ زمزمهٔ خبرهای ارزان با تخفیف‌های ویژه در بهمن‌ماه مطرح شد که قرار بود در برخی استان‌ها به گردشگران داده شود. بااین‌حال درنهایت سفر نه‌تنها ارزان نشد‌، بلکه در تعطیلات شاهد افزایش قیمت‌ها بودیم. اردیبهشت ۱۴۰۲ نیز عزت‌الله ضرغامی برخورد با مسئلهٔ حجاب را جاذبهٔ گردشگری عنوان کرد و گفت: «هرچیزی می‌تواند برای گردشگر خارجی جاذبهٔ گردشگری داشته باشد، حتی همین را هم می‌رود عکس می‌گیرد». او همچنین طبق معمول، سفرهای استانی خود را برگزار کرد و پست‌هایی در شبکه‌های اجتماعی خود گذاشت که کمتر شبیه پست‌های یک وزیر بود. آخرین آنها فیلمی از ضرغامی کنار یک میز با محصولات انبه است که در ایکس، یا همان توییتر سابق، بالای آن نوشته است: «جشنواره‌های خوراک و کشاورزی یکی از جذاب‌ترین حوزه‌های گردشگری است. در سفرهای استانی شاهد بودم که مردم از آن استقبال می‌کنند. تقویم سالیانه برای رویدادها تدوین کرده‌ایم. در سفرم به پاکستان به جشنوارهٔ انبه دعوت شدم. بیش از ۳۰ نوع انبه دارند که محصولات متعددی از آن تولید می‌شود.» اینکه تدوین تقویم سالیانه همان رویش اندیشه‌های نو در گردشگری است یا نه، معلوم نیست؛ اما در همین زمینهٔ خوراک و محصولات،‌ بارها و بارها کارشناسان از این صحبت کرده‌اند که چیدن چند میز کنار هم و کنار آن موسیقی محلی، یک جشنوارهٔ استاندارد در زمینهٔ معرفی محصولات و خوراک ایرانی، با این سطح از تنوع، به حساب نمی‌آید.
گردشگری در ایران بارها به‌عنوان گزینه‌ای در مقابل نفت مطرح شد‌؛ اینکه اگر نفت را می‌شود تحریم کرد،‌ گردشگری تحریم‌بردار نیست و با مجموعه‌ای از سیاستگذاری‌ها می‌توان توریست‌ها را به ایران کشاند. با‌این‌حال به نظر نمی‌رسد با این سیاست‌هایی که در حوزهٔ گردشگری داخلی لحاظ شده و می‌شود و ارائهٔ اینترنت بدون فیلتر که اجحافی در حق سایر شهروندان این کشور است،‌ بتوان شاهد توسعهٔ گردشگری باشد. سال «رویش اندیشه‌های نو در گردشگری ایران» که گذشت، امیدواریم در سال «گردشگری و سرمایه‌گذاری سبز» لااقل محیط زیست در گوشهٔ نگاه سیاستگذاران قرار گیرد و شاهد تخریب به بهانهٔ توریسم نباشیم.