بهره‌کشی از کودکان در شهرداری برای موضوع پسماند و تفکیک زباله در این سال‌ها با وجود چندین آیین‌نامه و مقررات اتفاق می‌افتد و پیمانکاران نیز در مقابل چنین مقرراتی مقاومت می‌کنند. دلیل این مسئله این است که پیمانکار متعهد است مبلغی را بابت مزایده‌ای که برنده شده است، در ابتدای ماه به شهرداری پرداخت کند. پس از آن مخازن سطح شهر را به گروه‌هایی که به آنها زباله‌گرد گفته می‌شود، اجاره می‌دهد. زباله‌گردها نیز اول ماه مبلغی را به پیمانکار پرداخت می‌کنند. عملاً این قراردادی که بین پیمانکار و زباله‌گرد بسته می‌شود، شفاهی و غیررسمی است و درنتیجه پیمانکاران چنین رابطه‌ای را با زباله‌گردها انکار می‌کنند.
طبق قانون، پیمانکار موظف است که از در منزل، زباله تفکیک‌شده را تحویل بگیرد یا در غرفه‌های بازیافت، شهروندان زباله خود را تحویل دهند، اما در عمل هیچکدام از این دو اتفاق نمی‌افتد. درنتیجه پیمانکار از زباله‌های سطح شهر زباله‌ها را جمع می‌کند و این کار با قراردادی غیررسمی با زباله‌گردها اتفاق می‌افتد. راهکار این است که به پیمانکار فشار آورده شود؛ یعنی اگر از کودک استفاده می‌شود باید پیمانکار تحت فشار گذاشته شود؛ چراکه پیمانکار تنها کسی است که با شهرداری طرف است. منتها در اینجا مسئله‌ای وجود دارد. در شهرداری اراده‌ای برای فشار به پیمانکار وجود ندارد؛ زیرا شهرداری نیاز دارد که در ابتدای ماه، درآمد پسماند به حسابش وارد شود. هر فشاری به پیمانکار بازیافت یعنی اینکه در کار او اخلال ایجاد شود و طبیعتاً نمی‌تواند بدون این روش کارش را ادامه دهد. به‌همین علت شهرداری عملاً دریافت حق پسماند از پیمانکار را ترجیح می‌دهد به اینکه پیمانکار از کودکان استفاده نکند. این گره کار است؛ چراکه شرایط مالی هر سال سخت‌تر و درآمد حاصل از پسماند برای شهرداری مهم می‌شود. ازهمین‌رو تلاش می‌کنند کمترین برخورد را با پیمانکار پسماند داشته باشند و پیمانکار پسماند در موقعیت بهتری قرار می‌گیرد؛ زیرا شهرداری او را تحت فشار قرار نمی‌دهد.
از سوی دیگر برای پیمانکار تفاوتی ندارد که کسی که پسماند را جمع‌آوری می‌کند، کودک باشد یا خیر. در واقع این مسئله نفعی برای پیمانکار ندارد. پیمانکار فقط مخازن را به گروه‌هایی اجاره می‌دهد که معمولاً خانوادگی کار می‌کنند؛ در واقع معولا گروه‌های خانوادگی این مخازن را اجاره می‌کنند و بخشی از آنها هم گروه‌هایی هستند که از افغانستان به ایران می‌آیند.
چنین پیچیدگی‌ای در این سیستم وجود دارد و تا زمانی که شهرداری حاضر به گذشتن از درآمد خود نباشد، نمی‌توان جلوی کار کودکان را گرفت.