نیروگاه‌های ایران با سوخت فسیلی سالانه نزدیک به 180 میلیون تن دی اکسید کربن (CO2) منتشر می‌کنند‌. مازوت گوگرد بالایی دارد و در احتراق علاوه بر اکسیدهای گوگرد، سولفات‌ها، نیترات‌ها، ذرات معلق و دیگر گازهای سمی را منتشر می‌کند. مازوت تولیدی در ایران بیش از سه درصد گوگرد دارد.‌ مازوت را می‌توان با روش‌های مختلف به سوخت با کیفیت بهتر مانند کک نفتی، گازوئیل یا بنزین تبدیل کرد، حدود ۱۵ تا ۳۰ درصد از نفت خام ورودی به پالایشگاه‌های ایران به مازوت تبدیل می‌شود. مازوت ایران پیش‌تر صادر می‌شد و در کشتی‌ها و به‌ویژه کشتی‌های امارات متحده عربی مصرف می‌شد که به دلیل قوانین زیست محیطی دریایی مصرف آن ممنوع شده است. درحال‌حاضر در نیروگاه‌های بخار، کارخانه‌های سیمان و بعضی از واحدهای صنعتی از مازوت استفاده می‌شود.
گسترش گازرسانی، توسعه صنایع گازسوز و پایین بودن راندمان نیروگاه‌ها سبب افزایش مصرف گاز طبیعی شده و در مواقع سرد سال کمبود گاز بهانه‌ای برای مصرف سوخت مازوت در نیروگاه‌های کشور است. از سوی دیگر، استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر برای تولید برق مورد نیاز، انتشار گازهای گلخانه‌ای و گازهای آلاینده را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد. بنابراین، هزینه‌های محیط زیستی و بهداشتی در مجموع طبق برآورد وزارت نفت، در ۴ ماه سرد سال، مجموعا ۷.۲۳ میلیارد لیتر گازوئیل و ۴.۸۳ میلیارد لیتر در نیروگاه‌ها سوزانده می شود تا با جبران کمبود سوخت گاز طبیعی در کشور، جریان تولید برق در فصل زمستان دچار اختلال نشود.
طبق آمار بورس انرژی قیمت هر لیتر گازوئیل و مازوت صادراتی ایران به ترتیب معادل ۰.۷۸ و ۰.۴۷ سنت است که در صورت سوزاندن آن در نیروگاه‌ها در مجموع منجر به عدم‌النفع ۸ میلیارد دلاری کشور می شود.
تقریبا همه خسارت حاصل از کمبود گاز در کشور در ماه‌های سرد سال را نیروگاه‌ها با مصرف سوخت مایع پوشش می‌دهند.
تولید انرژی الکتریکی با استفاده از سوخت‌های فسیلی به طور قابل توجهی بیشتر از انرژی های تجدید پذیر است. در میان بهترین منابع انرژی تجدیدپذیر موجود، ایران از تابش خورشیدی بالا با حدود 300 روز صاف در سال و همچنین مساحت وسیعی از زمین در دسترس بهره می برد. این نشان می‌دهد که استفاده از سامانه‌های خورشیدی در ایران بسیار مقرون به‌صرفه خواهد بود. با وجود این پتانسیل گسترده، بازار خورشیدی ایران بسیار توسعه نیافته باقی مانده است. ظرفیت نصب شده انرژی خورشیدی تا سال 1394 حدود 17.3 مگاوات (MW) بود. هر کیلووات ساعت برق خورشیدی می‌توانست حدود 715 گرم CO2 را ذخیره کند. استفاده از فناوری‌های انرژی خورشیدی در سراسر جهان در حال افزایش است که به دلیل پیشرفت فناوری تغییر سیاست‌ها، نیاز فوری به کاهش اتکا به منابع انرژی فشرده کربن مانند زغال سنگ، نفت و گاز طبیعی و نیاز به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در اتمسفر است. در نتیجه، تولید برق و هر نوع انرژی مفید دیگر با استفاده از سامانه‌های خورشیدی می‌تواند از محیط زیست محافظت کند. بنابراین، برای دستیابی به آینده‌ای پایدار باید تا حد امکان و هر کجا که امکان دارد از انرژی خورشیدی به کار گرفته شوند.
تغییر اقلیم آثار مستقیم و غیرمستقیم بر سلامت عمومی دارد. ‌رویدادهای شدید آب و هوایی منفی، امواج گرما، گسترش بیماری‌های عفونی و همچنین اثرات منفی بر کیفیت هوا و آب از آن دسته‌اند. در سال 1393 بخش تولید برق حدود 42 درصد از انرژی جهان را مصرف کرد. تخمین زده می‌شود که سهم تولید برق تا سال 2030 به 45 درصد افزایش یابد. نیروگاه‌های متعارف گازهای گلخانه‌‌ای مانند CO2، NOx و SO2 تولید می‌کنند که از عوامل موثر در گرم شدن کره زمین هستند. انرژی خورشیدی یک کاهنده جذاب برای مقابله با تغییرات اقلیمی و گزینه‌ای مناسب در ایجاد امکان توسعه کم کربن در ایران است که نزدیک به 300 روز آفتابی در سال دارد. از ایران به خوبی برای استفاده از پتانسیل خورشیدی عظیم خود، خورشیدی، قرار گرفته است. ادغام انرژی خورشیدی در ترکیب تولید انرژی کشور به کاهش مداوم انتشار گازهای گلخانه‌ای و همچنین کاهش آلاینده‌های هوا کمک می‌کند. کشورهایی مانند ایران که پتانسیل بالایی از انرژی خورشیدی دارند انرژی باید از این منبع انرژی رایگان و در دسترس برای بخش قابل توجهی از تولید برق استفاده جدی و راهبردی کنند. آثار خارجی در مورد آلودگی هوا زیاد است. منبع انرژی خورشیدی هر چند معایبی مانند میزان کارایی پنل‌ها، هزینه بالای نصب این فن‌آوری‌ها دارد اما در مجموع منافع اقتصادی و محیط زیستی‌ ناشی از استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر برای توسعه حیاتی است.