آتش‌سوزی اخیر جنگل‌های ترکیه بسیار گسترده و بحث انگیز بوده است. این حادثه گفت‌وگوهای بسیاری را در بین علاقه‌مندان جنگل و محیط‌ زیست کشور ما دامن زاده است؛ به ویژه خبر مربوط به اعزام هواپیمای آتش‌نشان ایرانی برای کمک‌رسانی به اطفای حریق.
واقعیت این است که با توجه به گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی، افزایش آتش‌سوزی در جنگل‌ها و مراتع، بروز سیل‌های بیشتر و هم‌چنین طغیان آفات و بیماری‌ها، رخدادهایی قابل انتظار است؛ اما حادثه اخیر از جنبه‌های دیگری نیز مورد توجه قرار گرفته که به تعدادی از آنها اشاره می‌شود.‌

یکی از موارد مهم آتش‌سوزی اخیر، تعدد آن و همچنین نزدیکی حریق به مناطق جمعیتی و گردشگری ترکیه است که با توجه به خسارات هنگفت آن موضوع را به عرصه سیاسی و امنیتی کشانده و رئیس جمهور کشور را به واکنش واداشته است.
مسئله دیگر غافل‌گیر شدن جنگلبانی ترکیه با وجود داشتن سابقه خوب و سیستم مناسب در پیشگیری و اطفای حریق است؛ یعمنی در اختیار داشتن چندین فروند هواپیما، هلی‌کوپتر و پهپاد تخصصی ویژه اطفای حریق، صدها نیروی آموزش دیده، ایستگاه‌های آتش‌نشانی داخل جنگل و …. از موارد دیگر این رخداد می‌توان به نحوه همکاری نیروهای غیرموظف (مردمی) در اطفای حریق، قوانین مربوط به آتش‌سوزی جنگل در کشور ترکیه، سوزنی‌برگ یا پهن‌برگ بودن جنگل‌ها و … اشاره کرد.
اما آنچه بیشتر به آن پرداخته شده خبر کمک‌رسانی هواپیمای آتش‌نشان نیروهای مسلح، با ظرفیت 40 تن آب طراحی‌شده توسط متخصصان جوان ایرانی است.
نخستین پرسشی که پیش آمده زمان تولید این هواپیماهاست و اینکه اگر چنین امکانی در کشور وجود داشته، چرا در آتش‌سوزی جنگل‌های کشور و به ویژه جنگل‌های زاگرس مورد استفاده قرار نگرفته و نمی‌گیرد؟ و اگر به تازگی رونمایی شده چگونه می‌توان از آن در آتش‌سوزی‌های جنگل‌های کشور استفاده کرد؟ ضمن اینکه بحث‌های فنی آن، مانند آب‌گیری، وضعیت عرصه، فرودگاه و … نیز باید مورد نظر قرار گیرد.
دومین پرسش تجربه گذشته در مورد استفاده از امکانات امداد هوایی است! چرا که با وجود الزام قانونی، درخواست دریافت هزینه همکاری شده است به نحوی که جنگلبانی به علت سنگین بودن آن از پرداخت این هزینه با مشکل روبه‌رو بوده است؛ ضمن آنکه حتی در شرایط بحرانی هم بوروکراسی اداری آن‌چنان تاخیری در امور ایجاد می‌کند که ارسال هلیکوپتر بیشتر به نوش‌داروی پس از مرگ سهراب شبیه بوده است!
به هر حال، اینک که توانایی کشور در زمینه اطفای حریق هوایی به درجه‌ای رسیده که حتی به کشور سابقا مدعی این امر هم یاری می‌رساند؛ امید است زیربناهای فنی آن فراهم شده و هم‌چنین ساز و کارهای قانونی و اداری برای تسریع در به خدمت گرفتن این امکان برای جنگل‌های کشور به ویژه جنگل‌های آسیب‌پذیر دست کاشت سوزنی‌برگ نیز پیش‌بینی شود.
همچنین ضرورت دارد این گفت‌وگو موجب توجه مضاعف مراکز علمی و کارشناسی نسبت به خطر آتش‌سوزی جنگل‌ها، آسیب‌شناسی اقدامات گذشته و کمک به تدوین راهبردها و برنامه‌های نوین شود. و بالاخره این شرایط دستگاه‌های نظارتی و نمایندگان مجلس را ترغیب به ارزیابی عملکرد همه دستگاه‌ها در انجام وظایف قانونی‌شان در زمینه حریق در منابع طبیعی کند.