آثار تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسان بیشتر مساله‌ای برای آینده تلقی می‌شود، با این وجود در «خاورمیانه و شمال آفریقا» یا همان (MENA)، نشانه‌های تغییر آب و هوا به وضوح مشهود است. بیشتر پیش‌بینی‌ها در ارتباط با مدل‌های بین‌المللی آب و هوایی نشان می‌دهد که مشکلات موجود کمبود آب، آلودگی آب، بیابان زایی، شور شدن و افزایش سطح دریا پیچیده‌تر می‌شود. از آنجا که بیشتر منطقه «خاورمیانه و شمال آفریقا» خشک است، تغییرات اندک در میزان در دسترس بودن آب و زمین‌های قابل کشت، پیامدهای قابل توجهی برای امنیت انسان دارد. تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان از طریق تأثیر بر تنوع و کیفیت منابع آب کمیاب مشکلات موجود را بیشتر می‌کند و اثر منفی بر توسعه شهری و روستایی‌، سلامت انسان و بهره‌وری اقتصادی تحت اثر گرم شدن زمین در این منطقه تشدید می‌شود. اقدامات پیشگیرانه برای انطباق با تغییرات آب و هوا می‌تواند در سیاست‌های موجود برای بخش‌های آب و کشاورزی لحاظ شود. این موارد شامل به روزرسانی و گسترش زیرساخت‌های برداشت و ذخیره آب است. بهبود مدیریت تقاضا برای بهره‌وری از آب و کشاورزی‌، گسترش سامانه‌های بهداشتی، به ویژه در مناطق روستایی و سکونتگاه‌های غیررسمی شهری، برای حفاظت از منابع آب و سلامت انسان و پرورش ظرفیت‌های محلی و استانی برای کنار آمدن با میزان و کیفیت آب موجود بسیار حیاتی است.
فعالیت‌های انسانی از زمان انقلاب صنعتی تقریباً 1 درجه سانتی‌گراد باعث گرم شدن کره زمین شده است. در صورت ادامه فعالیت‌های فعلی، این گرمایش بین سال‌های 2030 و 2052 به 1.5 درجه سانتی‌گراد می‌رسد. در حالی که به نظر می‌رسد این اختلافات اندک است اما عواقب آن چنین نیست. دانشمندان اکنون اختلاف زیادی را بین شرایط فعلی و شرایطی که احتمالاً بین افزایش دما در حد 1.5 درجه سانتی‌گراد تا این افزایش در حد 2 درجه سانتی‌گراد رخ می‌دهد، پیش‌بینی کرده‌اند. با گرم شدن کره زمین 1.5 درجه سانتی‌گراد در مقایسه با 2 درجه سانتیگراد، تا سال 2100 ، متوسط ​​افزایش سطح دریا در حدود 0.1 متر پایین‌تر خواهد بود. این تفاوت ظاهراً ناچیز به این معنی است که تا 10 میلیون نفر کمتر در معرض خطرات ناشی از طغیان، خسارت طوفان و جابجایی سواحل قرار می‌گیرند. این امر به ویژه برای میلیون‌ها نفری که در جزایر کوچک و مناطق ساحلی و دلتاهای کم ارتفاع که زندگی می‌کنند، بسیار دارای اهمیت است.
قطب جنوب طی 30 سال گذشته بیش از سه برابر میانگین جهانی گرم شده است. این می‌تواند پیامدهای بزرگی در ذوب یخ‌های قطب جنوب، حیات دریایی در منطقه و افزایش سطح جهانی دریا داشته باشد.
جهت پیش‌بینی‌ها به سمت آب گرم‌تر و از بین رفتن ورقه یخ است. قطب جنوب منزوی و دور از دسترس است ولی اینطور نیست که به تغییرات آب و هوایی پاسخ ندهد. از دست دادن یخ در قطب پیامدهای زیادی دارد. محققان در تاریخ 04 ژانویه 2020 در جزیره کینگ جورج ، قطب جنوب دریافتند که از ابتدای دهه 1990 تاکنون هر دهه درجه حرارت در حدود یک درجه فارنهایت افزایش یافته است. این حدود سه برابر سریعتر از میانگین جهانی است.
این روند نشان دهنده یک تغییر ناگهانی در قطب جنوب است. در بیشتر قرن بیستم – حداقل از دهه 1950، زمانی که ایستگاه هواشناسی برای اولین بار تاسیس شد – قطب جنوب در حال سرد شدن بود. تغییر الگوهای آب و هوایی در مناطق گرمسیری احتمالاً سهم بزرگی در این تحول داشته است. محققان از ترکیبی از مشاهدات و شبیه‌سازی مدل برای بررسی استفاده کردند. آنها دریافتند که تغییر درجه حرارت اقیانوس‌ها در مناطق گرمسیری غربی اقیانوس آرام اثر زیادی در گرم شدن قطب جنوب دارد.
دمای اقیانوس‌ها، تا حد زیادی توسط چرخه آب و هوایی طبیعی معروف به نوسانات بین دو دهانه اقیانوس آرام تنظیم می‌شود. این تغییرات جوی هوای گرم بیشتری را به سمت جنوب به قطب جنوب منتقل می‌کند. این چرخه که به عنوان حالت حلقوی جنوبی شناخته می‌شود، به تنظیم کمربندی از بادهای غربی که در اطراف قاره قطب جنوب جریان دارند، کمک می‌کند و می‌تواند باعث تقویت یا ضعیف شدن این بادها شود. شبیه‌سازی‌های مدل حاکی از آن است که گرم شدن اخیر – به لحاظ نظری – می‌تواند بدون هیچ‌گونه اثری از مداخلات انسانی در تغییرات اقلیمی اتفاق افتاده باشد. مداخلات انسانی گرم شدن قطب جنوب در دهه‌های اخیر را تقویت کرده است. دانشمندان اطمینان بیشتری نسبت به نقش تغییرات آب و هوایی در این نقاط ساحلی دارند و نگرانی بیشتری در مورد تاثیر آن‌ها بر سایر نقاط جهان دارند. قطب جنوب کمکی فزاینده به افزایش سطح جهانی دریا دارد که اثر آن بر بقیه سیاره به طور بالقوه فاجعه‌بار خواهد بود.