ایران مرکز یک کمربند، یک جاده

محمد حسین قاسمی
جاده ابریشم یکی از غنی ترین و گسترده ترین میراث تاریخی بشر بوده و با نگاهی عمیق به این مسیر می توان دریافت که این جاده در اصل راه عبور فرهنگ ها، گویش ها و ملیت های متفاوت بوده و قدمت بافت

تاریخی کاروانسراها و آثار قدیمی و تاریخی مسیر جاده ابریشم، نشانگر هویت اصیل و دیرین الگوهای ارتباطی و تجاری است .
سازمان شهرهای ابریشم (srcwc) در سال 2005 با هدف افزایش همکاری و همگرایی بین کشور چین و کشورهای آسیای میانه و با شعار (ساختن آینده مشترک بر اساس سنت) تاسیس و گسترش پیدا کرده و در مسیرهای آبی و خاکی جاده ابریشم ،200 شهر را پوشش می دهد و هر ساله تلاش و برنامه ریزی نموده که به میزبانی یکی از کشورها اجلاسی با حضور اعضا برگزار و در زمینه های حمل و نقل ، اقتصاد، فرهنگ ،سرمایه گذاری و گردشگری و ارتباط اجرایی و هم افزایی مناسب بین شهرها ایجاد نماید .
34 شهر ایران که در مسیر جاده ابریشم بوده اند :اردبیل، اردستان، ارس، ارومیه، اروند، اصفهان، اهواز، بم، بندر انزلی، بندرعباس، بهبهان، تبریز، تهران، چابهار، دامغان، دلیجان، رشت، سبزوار، سمنان، شاهرود، شوش، شیراز، قشم، قزوین، کرمان، کرمانشاه، کیش، گرگان، ماکو، مشهد، نایین، نیشابور، همدان، یزد. شهرهای در مسیر جاده ابریشم در مجله ای دو زبانه (انگلیسی و فارسی) با 6 آیتم معرفی شهر، جاذبه های طبیعی و گردشگری، سوغات و صنایع دستی، جاذبه های تاریخی و جغرافیایی، سرمایه گذاری و ارتباط بین الملل و و ویژگی های فرهنگی و مردم شناسی معرفی شدند .
معرفی شهر بم: «بم میراث ماندگار و مشترک جهانی»: شهر بم از کهن ترین مراکز شهر نشینی در ایران می باشد و آثار تشکیل زندگی به خصوص پیرامون ارگ باستانی بم به 6 هزار سال قبل باز می گردد.بم و قلعه باستانی آن از میراث شگفت انگیز معماری منطقه فلات مرکزی ایران به شمار می آید و ارگ باستانی بم بعنوان بزرگترین بنای خشتی جهان و هفتمین اثر ثبتی ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
بم دروازه شرق ایران محسوب می شود و علاوه بر این بم محل تلاقی دو جاده بازرگانی دوران کهن مشرق یعنی جاده ابریشم و جاده ادویه بوده است و تنها شهری در ایران می باشد که تحت عنوان بم و منظر فرهنگی آن به ثبت جهانی رسیده است