هفت قدم تا پادشکنندگی بوم‌گردی

هفت مرحله تا پادشکنندگی بوم‌گردی

هفت مرحله تا پادشکنندگی بوم‌گردی

مرحله اول؛ ساختن مخاطب

اینستاگرام چه بر سر بوم آورد؟

سلسله مطالبی در نقد بوم‌گردی و تبیین جریان موج نو

گردشگری در ایران یک روز، بالاخره دیر یا زود، رونق دوباره خواهد گرفت و روزگارش خوش خواهد شد. این جمله حرفی برای امیدواری نیست. ظرفیت‌‌های گردشگری ایران فراوان است و عطش بازدید از ایران غیرقابل‌انکار. خلاصه آنکه روزگار همیشه تیره‌وتار نخواهد ماند. با این حال، چند سال گذشته برای گردشگری کشور همه سختی و اخبار بد و رکود و بیکاری بوده است؛ به‌طوری‌که بسیاری عطای این کار را به لقایش بخشیدند و آن‌ها هم که ماندند، معیشتشان را به درآمد گردشگری گره نزدند. کار دیگری کردند و گردشگری را چون یک عشق در خاطرشان حفظ کردند. شاید این تجربه زیسته برای اهالی گردشگری ایران نیاز بود تا از پس چالش‌ها، درک درستی از اقتصاد این حوزه به دست بیاورند. با این حال، هرچه جلو می‌رویم به نظر می‌رسد نوری که در انتهای دهلیزی تاریک است، درخشان و درخشان‌تر می‌شود. گفتن این حرف در روزهایی که کشور همچنان درگیر تنش‌های داخلی و خارجی است، البته شاید گزاف به نظر برسد؛ با این حال، همه می‌دانند که نور همیشه در نهایت تاریکی و ناامیدی خواهد تابید.

ساکنان خانه‌ای مرمت‌شده در حوالی یزد دو جوان تهرانی‌اند که کار و زندگی در شهر زادگاهشان را رها کرده‌اند و راهی این شهر کوچک شده‌اند. می‌گویند برای آرامش خودمان آمدیم و تجربه سبکی نو از زندگی. راستش اینکه توی تهران هم دیگر نمی‌شد ماند. از همان ابتدا هم می‌دانستیم که خبری از مسافر و گردشگری نیست. تازه گردشگر خارجی هم اگر بیاید آن‌قدر هتل و بوتیک هتل هست که نوبت به ما نمی‌رسد. مرور شکل فعالیت این خانه و خانه‌های مشابه آنها، نکات قابل تأملی را یادآوری می‌کند.