عاطفه نامداری

روایتی که سال‌ها کش آمده بود، ناگهان این‌طور کوتاه شد: «نیکلاس مادورو»، رئیس‌جمهوری ونزوئلا، به‌همراه همسرش «سیلیا فلورس» دستگیر شدند. ژانویه ۲۰۲۶، پایان یک داستان طولانی بود؛ داستانی پیچیده با تحریم‌های سنگین، بحران اقتصادی که مردم را به خیابان کشاند و فشارهای خارجی که انگار تمامی نداشت. رسانه‌های جهان این عملیات را نه‌فقط یک پرونده قضائی ساده، بلکه پایان یک عصر سیاسی توصیف کردند؛ عصری که مادورو، با همه سختی‌ها، همچنان خودش را در قدرت نگه داشته بود. در تیترهای خبری، نام مادورو جلوتر می‌آمد، اما در کنارش، چهره دیگری هم بود: سیلیا فلورس.

در کشوری که باران، نادر اما ارزشمند است و هر قطره‌اش برای کشاورز و شهروند به‌سان تصمیمی اقتصادی معنا دارد، فاضلاب نه پسماند که منبعی برای تداوم زندگی است. عمان، همسایه جنوبی ایران در خلیج‌فارس، حالا دیگر تنها به نفت و گاز شهره نیست. زیرساخت‌هایش در مدیریت آب‌های آلوده، آن‌چنان پیشرفته شده‌اند که از فاضلاب، منابعی برای آبیاری، کشاورزی و صنعت می‌سازد؛ منابعی که در ایران، اغلب یا نادیده گرفته می‌شوند یا بدل به تهدیدی برای محیط‌زیست شده‌اند.

در بامداد پنجشنبه، ۲۳ خرداد، موشک‌هایی بر فراز کرمانشاه فرود آمدند. هدف، بیمارستان فارابی بود؛ مرکزی درمانی که بخشی از خدمات آن به زنان باردار، مادران و نوزادان اختصاص داشت. تنها چند ساعت بعد، آمبولانس‌های هلال‌احمر در آذربایجان‌غربی و تهران هدف قرار گرفتند. در پنج روز گذشته، ازهمدان تا نارمک، از ایلام تا سعادت‌آباد، خانه‌ها، مدرسه‌ها و خیابان‌ها زیر باران موشک و ترکش سوختند. اما جهان، بار دیگر سکوت کرد. سکوتی که دردناک‌تر از صدای آژیر بود.

بازخوانی تجربه اوکراین در مواجهه با کودکان بهت‌زده

«پیام ما» سیاسگذاری کشورهای جهان برای سلامت روان کودکان در بحران‌ها را بررسی می‌کند

اشکی که فرو می‌رود، مُشتی که فرود می‌آيد