دموکرات‌ها آتش‌سوزی‌های گسترده، افزایش دمای بی‌سابقه وخشکسالی‌های شدید را مصادیق بارز تغییر اقلیم می‌دانند. با این اوصاف، تمرکز بر ایجاد اشتغال سبز، فراهم‌کردن بستر برای توسعۀ فناوری‌های سبز و ارتقاء بهداشت عمومی، از منظر آن‌ها ضرورت محسوب می‌شود.

تأکید بر کاهش ۴۰ درصدی آلودگی کربنی تا قبل از سال ۲۰۳۰ و کربن‌زدایی از اقتصاد و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و بهبود زیرساخت‌های انرژی به منظور تولید انرژی پاک، محورهای اصلی برنامه‌های دموکرات‌ها برای مقابله با تغییر اقلیم است.

بااین‌وجود رهبران جمهوری‌خواه در ایالات متحدۀ آمریکا، مواضع مختلف و متفاوتی در مورد مسائل اقلیمی و تغییر اقلیم دارند. اولویت‌بخشی به اقتصاد، انرژی و درآمدزایی از سوخت‌های فسیلی و ارتباطات گسترده با صاحبان صنایع کربن‌زا، عمدتاً موجب انکار تغییر اقلیم از سوی رهبران جمهوری‌خواه و یا بی‌توجهی به این چالش شده است.

برخی از جمهوری‌خواهان آمریکایی معتقدند، تغییر اقلیم حربه‌ای سیاسی برای پیشبرد برخی اهداف و حاصل تبانی دانشمندان و سیاست‌گذاران احزاب مخالف است و اگر مشاهداتی مبنی‌بر وجود چالشی به نام تغییر اقلیم وجود داشته باشد، ناشی از فعالیت‌های انسان نیست و عواملی خارج از محدودۀّ اختیارات انسان در آن نقش دارد. عمدتاً جمهوری‌خواهان، تغییر اقلیم را اولویت اصلی خود و به مثابه یک بحران جهانی قلمداد نمی‌کنند؛ آن‌ها نگرانی‌های اندکی در مورد اثرگذاری تغییر اقلیم بر ایالات متحدۀ آمریکا دارند.

بر اساس نظرسنجی ژانویۀ ۲۰۲۴، تنها ۱۲ درصد از جمهوری‌خواهان و متفکران جمهوری‌خواه، مقابله با تغییر اقلیم را اولویت اصلی رئیس‌جمهور و کنگره دانسته‌اند و این موضوع رتبۀ آخر در میان ۲۰ موضوع کلی بوده است.

همچنین در نظرسنجی بهار سال ۲۰۲۲، تنها ۲۳ درصد ازجمهوری‌خواهان تغییر اقلیم را تهدید رفاه کشورشان پنداشته‌اند؛ هرچند بعضاً برخی از آن‌ها به هر دلیلی از بخشی از پیشنهادات رسیدگی به تغییر اقلیم حمایت می‌کنند. برای مثال بیش از ۷۰ درصد از آن‌ها از الزام‌آفرینی برای شرکت‌های نفت و گاز به منظور جلوگیری از نشت متان از چاه‌های نفت و از اعطای اعتبار مالیاتی با مشاغل برای توسعۀ فناوری‌های جذب کربن حمایت کرده‌اند. همچنین ۵۴ درصد از جمهوری‌خواهان شرکت‌کننده در نظرسنجی، بابت مشارکت ایالات متحدۀ آمریکا در تلاش‌های بین‌المللی برای یاری‌رساندن به کاهش آثار تغییر اقلیم، ابراز تمایل کرده‌اند و برخی از آن‌ها حمایت از انرژی هسته‌ای و توسعۀ فناوری‌های جذب کربن را پیشنهاد کرده‌اند، اما معمولاً پیشنهادات پیشروتر بین این افراد محبوبیت چندانی ندارد.

تنها ۳۷ درصد از جمهوری‌خواهان از مسائلی مانند کاهش کربن در فرآیند تولید انرژی استقبال می‌کنند و کمتر از ۲۳ درصد از آن‌ها خواهان کاهش مصرف گاز یا حذف کامل آن هستند. عمدتاً اقتصاد، مرکز توجه آن‌ها در سیاست‌های اقلیمی است. ۶۹ درصد از جمهوری‌خواهان شرکت‌کننده در نظرسنجی، در همۀ موارد ازبرنامه‌های تاب‌آوری در مواجهه با تغییر اقلیم به منظور پایین نگهداشتن هزینه‌های مصرف‌کننده، توجه دارند. برای ۶۱ درصد آن‌ها، افزایش شغل و رشد اقتصادی حائز اهمیت است و فقط ۴۸ درصد دغدغۀ نسل‌های آینده را دارند.

جمهوری‌خواهان همچنان در اندیشۀ گسترش سوخت‌های فسیلی هستند، ولی درعین‌حال به انرژی‌های تجدیدپذیر و به‌ویژه انرژی خورشیدی و بادی نیز توجه دارند و دو سوم آن‌ها طرفدار ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای هستند، ولی همواره اولویت آن‌ها، توسعه بر مبنای استخراج و تولید و صادرات و… سوخت‌های فسیلی است و این منبع انرژی را صاحب‌نقش‌ترین بخش در صحنۀ انرژی جهان تلقی می‌کنند. ۵۷ درصد آن‌ها، اعتقادی به توقف مصرف نفت و گاز و زغال‌‍سنگ ندارند و معتقدند فاصله‌گرفتن از سوخت‌های فسیلی، منشأ رویدادهای ناخوشایند و غیرمنتظره برای ایالات متحدۀ آمریکا خواهد بود. ۶۶ درصد آن‌ها معتقدند روی‌آوردن به سایر روش‌های تولید انرژی، منجر به افزایش تورم، افزایش قیمت کالاهای مورد مصرف روزانه و افزایش هزینۀ گرمایش و سرمایش منازل خواهد شد. آن‌ها همچنین به توقف تدریجی تولید گاز کشورشان تا سال ۲۰۳۵ و تولید و خرید خودروهای برقی بدبین هستند. 

البته در سال ۲۰۲۰، ۶۵ درصد از جمهوری‌خواهان، تولید انرژی‌های تجدیدپذیر را به سوخت‌های فسیلی ترجیح می‌دادند، اما پس از روی‌کارآمدن جو بایدن، این رقم به ۴۷ درصد کاهش یافت.

برخی جمهوری‌خواهان مانند «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحدۀ آمریکا، تغییر اقلیم را فریب تلقی کرده و رابطۀ میان اقدامات انسانی و گرمایش جهانی را قابل‌توجه نمی‌دانند. ترامپ و پیروانش، گرمایش زمین را خوب دانسته و آن را چالش تلقی نمی‌کنند و شواهد علمی مبنی‌بر ذوب‌شدن صفحات یخ در قطب جنوب وگرینلند و بالاآمدن سطح آب‌ها و… را مردود می‌شمارند! از نظر او و هم‌فکرانش، انرژی به‌ویژه نفت و حفاری‌ها بیشتر حائز اهمیت هستند. 

در ادامه، آن‌ها خواستار حذف تغییر اقلیم از فهرست نگرانی‌ها بابت امنیت ملی هستند. او در دورۀ پیشین ریاست‌جمهوری خود در سال ۲۰۱۷، بودجۀ ۴۰ درصدی اختصاص‌داده‌شده به هیئت بین‌الدولی تغییر اقلیم را قطع کرد. همچنین هم‌فکران او خواستار پایان‌دادن به هزینه‌های فدرال به منظور یاری به کشورهای فقیر بابت گذار بهره‌گیری از انرژی‌های تجدیدپذیر هستند.

*منابع:

Increasing Influence of Party Identification on Perceived Scientific Agreement and Support for Government Action on Climate Change in the United States, 2006–12

Aaron M. McCright

Riley E. Dunlap and  

Chenyang Xiao

What explains variation in parties’ climate change salience

http://FM Farstad – Party Politics, 2018 – journals.sagepub.com

http://www.pewresearch.org

http://www.nytimes.com

http://www.epa.gov

http://www.intereconomics.eu