اصلاح سیاست‌های ارزی در ایران دیگر یک بحث صرفاً اقتصادی نیست؛ این موضوع به‌طور مستقیم با امنیت غذایی، پایداری تولید و آینده بخش کشاورزی گره خورده است. در شرایطی که دولت چهاردهم مسیر حرکت به‌سمت اقتصاد بازار را در دستورکار قرار داده، پرسش اصلی این است که آیا حذف ارز ترجیحی باید به‌صورت ناگهانی و شوک‌آور انجام شود یا تدریجی و پلکانی؟ «سید احمدرضا سیدعلیان»، مدیرکل سابق دفتر بهبود تغذیه و جایگاه دام وزارت جهادکشاورزی، در گفت‌وگویی صریح با نقد سیاست‌های گذشته و هشدار درباره تبعات تصمیمات شتاب‌زده، راهکارهای خود را برای عبور از بحران پیش رو ارائه می‌دهد.

امروز در ایران بیش از یک میلیون حلقه چاه شناسایی‌شده وجود دارد که نیمی از آنها مجاز دانسته می‌شوند. اما واقعیت تلخ آن است که همین چاه‌های قانونی، بنا بر اعلام وزارت نیرو با ۷ میلیارد مترمکعب اضافه‌برداشت، تقریباً به همان اندازه چاه‌های غیرمجاز منابع زیرزمینی کشور را تهدید می‌کنند. درحالی‌که شاخص‌های جهانی سقف برداشت از منابع آب تجدیدپذیر آبخوان‌ها را تا ۴۰ درصد مجاز می‌دانند، در بسیاری از مناطق ایران بیش از ۱۰۰ درصد برداشت صورت می‌گیرد؛ دست‌درازی به ذخایر غیرقابل‌تجدیدی که آینده امنیت آبی کشور را به خطر انداخته است. پیام‌ما در این گزارش به‌ضرورت ساماندهی چاه‌های داری پروانه بهره‌برداری با هدف مدیریت پایدار منابع آب کشور پرداخته است.

کاهش سهمیه سوخت ماشین‌های کشاورزی، تصمیمی است که روی کاغذ با عنوان «مبارزه با قاچاق» آورده می‌شود، اما کارشناسان این حوزه می‌گویند در میدان عمل، از دل آن نه مهار قاچاق بیرون می‌آید و نه تعادل مصرف؛ آنچه دیده می‌شود کنار گذاشتن دستورالعملی آزموده و جایگزینی آن با اعداد مبهم و تصمیم‌های شتاب‌زده‌ای است که مستقیماً به زمین‌های زیر کشت، هزینه تولید و امنیت غذایی کشور ضربه می‌زند.