در پی بارش‌های سیل‌آسای یکشنبه گذشته، ۱۶ مرداد، در استان چهارمحال‌وبختیاری و جاری شدن سیل در مناطق مرکزی این استان، آب چشمه کوهرنگ که حدود ۶۰ درصد آب شرب شهرکرد و ۶ شهر دیگر استان از آب آن تامین می‌شود به دلیل گل‌آلود و کدر بودن از مدار تامین آب این منطقه خارج شد.

با خارج شدن آب از مدار تامین آب مرکز این استان، ۷ شهر و ۳۴ روستای چهارمحال‌وبختیاری نیازمند تامین آب با تانکر شدند. مشکلی که گرچه دولت اعلام کرده رفع این مشکل را بلافاصله در دستور کار قرار داده اما تا زمان تنظیم این گزارش همچنان پابرجاست.
تامین آب شرب برای اهالی این مناطق که فقط در شهرکرد جمعیتی بالای ۲۰۰ هزار نفر را شامل می‌شود و کمبود امکانات آبرسانی سیار در این استان، موجب شد تا هشتاد تانکر آبرسان از سایر استان‌ها به مرکز این استان ارسال شود تا رفع مشکل، مسئولیت تامین آب شرب این مناطق را عهده‌دار شوند.
دیروز، پس از گذشت ۵ روز از این رخداد شرکت آب و فاضلاب استان چهارمحال‌وبختیاری اعلام کرد که آب کوهرنگ یک بار دیگر وارد مدار شده است و این درحالی است که شهروندان در برخی مناطق شهرکرد، همچنین در شهرهای فیل‌آباد، چلگرد، فارسان، بابا حیدر، پردنجان و روستاهای اطراف می‌گویند یا همچنان قطعی‌ آب را تجربه می‌کنند و یا کاهش شدید فشار آب و همچنان توزیع آب با تانکر ادامه دارد.

یک منبع آگاه به «پیام ما» می‌گوید: خط انتقال آب کوهرنگ به شهرکرد سال ۸۶ اجرا شد. تصفیه‌خانه‌ای برای رفع کدورت در ماه‌های بارانی یعنی اسفند و فروردین و اوقاتی مثل امسال که بارندگی فصلی رخ می‌دهد در طرح پیش‌بینی شده بود که بعد از واگذاری طرح به آبفا اجرا نشد

اضافه شدن 6 حلقه چاه
در تماس‌های مکرر پیام ما با مدیرعامل آب و فاضلاب این استان پاسخی از او دریافت نکردیم. اما احمدرضا محمدی روز پنجشنبه در جمع خبرنگاران محلی چهارمحال‌وبختیاری در تشریح آخرین وضعیت آب شرب شهرکرد گفته ۶ چاه جدید به مدار آب شرب شهرکرد اضافه شده است. او از حضور مدیرعامل آبفای کشور در این استان خبر داده و گفته است: « ۱۵ تیم عملیاتی آبفا از سراسر کشور در سطح شهرستان در حال رفع برخی مشکلات و وارد مدار کردن چاه‌های کشاورزی هستند.»
محمدی همچنین در مورد آخرین وضعیت تصفیه خانه چشمه کوهرنگ، یکی از مصوبات قدیمی بدون اجرا مانده، به عنوان عامل اصلی قطع آب منطقه وسیعی از این استان نیز گفته است: «تصفیه‌خانه خلک با حضور اکیپ‌هایی از تهران درحال تجهیز است. با تجهیز این تصفیه‌خانه مقداری از چشمه کوهرنگ که گل‌آلود شده بود را می‌توان به مدار آب شرب بازگرداند. کدورت چشمه کوهرنگ از ۴ هزار به ۱ هزار رسیده که این روند امیدوارکننده است. مردم اما همچنان باید در مصرف آب صرفه‌جویی کنند.»
سالمندان چه کنند؟
مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای و مدیرکل بحران این استان نیز با وجود پیگیری‌های متعدد «پیام ما»، حاضر به پاسخگویی نشدند. اما آنچه از صحبت‌های اهالی بومی برمی‌آید بیش از ۵ روز انتظار برای دسترسی دوباره به آب شرب لوله کشی، زندگی را برایشان سخت کرده است.
محمد بابادی یکی از اهالی شهرکرد به «پیام ما» می‌گوید: قطع آب یکباره و بدون هیچ اطلاع قبلی انجام شد. من و همسرم در خانه از مادرم که یک زن پیر است پرستاری می‌کنیم. او را پوشک می‌بندیم و تعلل در شست‌وشوی او، می‌تواند منجر به زخم بسترش شود. آدم‌هایی مثل من کم نیستند. یا فرزند کوچک دارند یا آدم بیمار و سالمند.
او ادامه می‌دهد: شب گذشته برای یک ساعت آب وصل شد. با چنان فشار کمی که پر شدن یک ظرف نوشابه یک و نیم لیتری بیش از ۳۰ دقیقه زمان برد.
جعفر متقی از اهالی باباحیدر هم می‌گوید با گذشت بیش از ۵ روز هنوز به آب لوله کشی دسترسی ندارند: «هنوز از آب سهمیه‌بندی شده که با تانکر توزیع می شود استفاده می‌کنیم. اعلام کردند قرار است آب وصل شود اما این اتفاق نیفتاد. بعد گفتند که مخازن به شدت خالی است. بعد گفتند تجهیز تصفیه‌خانه زمانبر است. ما مانده‌ایم که هر روز بیایند برایمان ۲۰ لیتر آب بیاورند تمام کارهای خود و خانه‌مان را با آن انجام دهیم.»
ابن یمین از اهالی جونقاق یکی از روستاهای شهرکرد هم اجاره چاه‌های کشاورزی برای تامین آب شرب را مورد انتقاد قرار می‌دهد: «نخستین چیزی که دولت به مردم اعلام کرد این بود که در صورت نیاز چاه‌های کشاورزی را اجاره می‌کنند. چاه‌های کشاورزی مردم خودشان جانی ندارند. دیواره بیشتر چاه‌ها ریزش دارد. آبی که به دست مردم می‌رسد بهداشتی نیست. تصفیه‌خانه‌ای وجود ندارد که به مردم آب بهداشتی بدهد.»
15 سال تعلل
گویی در رخداد قطع آب طولانی مدت در چهارمحال‌وبختیاری علت اصلی نبود تصفیه‌خانه‌ای است که مصوبه اجرای آن مربوط به بیش از ۱۵ سال قبل است.
یک منبع آگاه از مجموعه مدیریت آب چهارمحال‌وبختیاری به «پیام ما» می‌گوید: «خط انتقال آب کوهرنگ به شهرکرد سال ۸۶ اجرا شد و با پیگیری آبفا خط را از آب منطقه‌ای تحویل گرفته و به آبفا تحویل دادند. تصفیه‌خانه‌ای برای رفع کدورت در ماه‌های بارانی یعنی اسفند و فروردین و اوقاتی مثل امسال که بارندگی فصلی رخ می‌دهد در طرح پیش‌بینی شده بود که بعد از واگذاری طرح به آبفا اجرا نشد و آب چشمه مستقیما در لوله وارد شد و با طول ۹۰ کیلومتر به شهرکرد رسید. در مسیر هم تعدادی روستا تامین آب می‌شوند.
این منبع آگاه ادامه می‌دهد: «کدورت چشمه خاستگاه کارست به دلیل شکستگی است. کارست مجرایی پیشرفته در زردکوه است و یک پدیده طبیعی است. اما اشکال اینجاست که آبفا چاه‌های رزرو را آماده باش نگه نمی‌دارد و در مواقع بحرانی که آب چشمه کدورت بسیار زیاد پیدا می‌کند؛ نمی‌شود این آب را وارد خط بکنند. در این شرایط آبفا آمادگی تامین آب از چاه‌های دشت شهرکرد را ندارد و بحران ایجاد می‌شود مانند آنچه شاهد آن هستیم.»
ماهی از آب گل آلود کوهرنگ
در شرایطی که حدود ۴۰۰ هزار نفر از شهروندان چهارمحال‌وبختیاری چند روز است در انتظار رفع مشکل آب شرب هستند و تنها دلیل آن تعلل آبفای استان در اجرای یک مصوبه ۱۵ ساله است، برخی نمایندگان همین شهروندان در مجلس شورای اسلامی، کمبود ۶۰ درصدی آب شرب در مرکز استان را نه به خروج کوهرنگ از مدار تامین آب بلکه به اجرایی نشدن طرح انتقال آب بن_بروجن نسبت داده‌اند و طرحی قدیمی را دوباره یادآور می‌شوند. احمد راستینه، نماینده شهرکرد بدون نام بردن از این طرح در توییتی نوشته است: «دو سال پیگیری مستمر برای حل مشکلات آب استان از اجرای پروژه آب شرب نیمی از جمعیت استان تا تحقیق و تفحص و تلاش برای توقف تونل‌های ویرانگر انتقال آب و تمرکز بر توسعه‌ آبخیزداری، اهمیت این پیگیری‌ها را امروز با چهار روز قطع آب مرکز یک استان که در کشور بی‌سابقه است! روشن‌تر ساخت.» این توییت نماینده شهرکرد آن در شرایط بحرانی نشان داد که موافق طرح انتقال آب به جای حل مشکل کنونی پرونده دیگری را گشوده‌اند. طرحی که قرار است بر اساس آن سالانه 40 میلیون مترمکعب آب از حوضه آبریز زاینده‌رود با طی مسافتی به طول 128 کیلومتر به حوضه آبریز کارون انتقال داده شود و دلیل آن تامین آب ۱۱ شهر و بیش از ۴۰ روستا عنوان شده است. اما این طرح بارها از سوی کارشناسان حوزه آب به چالش کشیده و آنان اجرای آن را موجب تشدید مخاطرات اجتماعی و محیط زیستی ارزیابی کرده‌اند.
برای نمونه، محسن موسوی خوانساری، کارشناس آب پیش از این در «پیام ما» نوشته است: «خسارت‌های مالی و حتی اجتماعی در سطح استان در طرح‌های بن-بروجن و تونل سبزکوه و درگیری‌ها و اختلافاتی که در داخل استان و بین دو استان چهارمحال و اصفهان طی ۳۰ سال اخیر رخ داده است کم نیست. وزارت محترم نیرو یک طرح جامع تامین آب شرب کل استان چهارمحال و بختیاری را با تکیه بر تامین آب از سرشاخه‌های کارون و مخازن سدهای کارون ۴ و خرسان ۳ و سولگان به طور عاجل شروع کند. در این صورت می‌توان حداقل اشتباهات گذشته را تا حدی جبران کرد.»