افتتاح “بزرگ‌ترین نیروگاه خورشیدی تک سایتی جهان” در امارات

 به گزارش «پیام ما» و به نقل از خبرگزاری تسنیم، امارات متحده عربی نیروگاه خورشیدی بزرگ خود به نام «الظفره» را که یکی از بزرگ‌ترین تأسیسات بهره‌برداری از انرژی خورشیدی برای تولید انرژی در جهان محسوب می‌شود، افتتاح کرد. پروژه عظیم نیروگاه خورشیدی الظفره امارات در وسط بیابان و در ۳۰ کیلومتری جنوب پایتخت ابوظبی واقع شده است و از آن به‌عنوان «بزرگ‌ترین نیروگاه خورشیدی تک سایتی در جهان» یاد می‌شود.

مراسم افتتاح این نیروگاه عظیم در حالی برگزار شد که امارات، کشوری غنی از منابع نفتی، دو هفته دیگر میزبان کنفرانس آب‌وهوایی سازمان ملل موسوم به «COP28» است. شرکت‌های دولتی اماراتی «طاقه» یا شرکت ملی انرژی ابوظبی و «مصدر» یا شرکت انرژی آینده ابوظبی در مجموع ۶۰ درصد از سهام این نیروگاه بزرگ را در اختیار دارند و ۴۰ درصد مابقی سهام آن به دو شرکت چینی Jinko Power Technologie و فرانسوی EDF Renewables واگذار شده است. به گفته مدیران این پروژه، پنل‌های فتوولتائیک که در مساحتی بالغ بر ۲۱ کیلومترمربع نصب شده‌اند، از ظرفیت تولید ۲ گیگاوات برق و تأمین انرژی برای ۱۶۰ هزار خانه برخوردارند.

مدیرعامل شرکت فرانسوی EDF Renewables که از سهام‌داران پروژه نیروگاه خورشیدی الظفره به‌حساب می‌آید به فرانس پرس گفت: این تأسیسات به جلوگیری از انتشار گازهای گلخانه‌ای تا حدود ۲ میلیون تن در سال کمک می‌کند. چارلز بای؛ رئیس شرکت چینی Jinko Power، دیگر سهام‌دار این پروژه معتقد است که نقش نیروگاه خورشیدی بزرگ امارات معادل حذف ۸۰۰ هزار خودرو از جاده است.

به گفته عبدالعزیز العبیدی؛ مدیر عملیات شرکت اماراتی «مصدر»، نیروگاه الظفره ۴ میلیون پنل خورشیدی دوطرفه و متحرک را در خود جای‌داده که توسط ربات‌ها پاک‌سازی می‌شوند. این نیروگاه به گفته مسئول شرکت انرژی آینده ابوظبی، مجهز به فناوری‌هایی است که «بازده آن را در مقایسه با نیروگاه‌های خورشیدی عادی حدود ۲۰ درصد افزایش می‌دهد.»

 امارات که در نظر دارد تولید نفت خام خود را تا سال ۲۰۲۷ از حدود ۳ میلیون بشکه در روز به ۵ میلیون بشکه افزایش دهد، ژوئیه گذشته متعهد شد که منابع تولید انرژی‌های تجدیدپذیر خود را طی هفت سال آینده سه برابر کند. امارات عربی متحده همچنین وعده داده است که تا سال ۲۰۵۰ به خنثی‌سازی کربن یا به صفر رساندن انتشار گازهای گلخانه‌ای دست یابد، هدفی که تنها به محدودکردن انتشار گازهای آلاینده در سطح ملی مربوط می‌شود و تأثیر هیدروکربن‌های صادراتی را شامل نمی‌شود.