روح‌الله اسماعیلی، معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی اداره‌کل حفاظت محیط زیست مازندران، اعلام کرد «رویا» پس از مشاهده علائمی مانند کاهش اشتها و اختلال در تعادل، تحت مراقبت فوری دامپزشکان قرار گرفت. در جریان روند درمان، مجموعه‌ای از آزمایش‌های بالینی، آزمایش خون، تصویربرداری، کشت میکروبی و ارزیابی‌های تخصصی برای تشخیص علت بیماری انجام شد.

به گفته اسماعیلی، نتایج بررسی‌ها از وجود یک عفونت فعال در دستگاه تنفسی حکایت داشت؛ عفونتی که موجب آسیب شدید به ریه‌ها و کیسه‌های هوایی این پرنده شده بود. او افزود با وجود اصلاح برنامه درمانی بر اساس نتایج آزمایش‌ها، استفاده از داروهای هدفمند و مراقبت شبانه‌روزی تیم دامپزشکی و تیمارگران، تلاش‌ها برای نجات این درنا به نتیجه نرسید.

معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی اداره‌کل حفاظت محیط زیست مازندران با اشاره به انجام کالبدگشایی و نمونه‌برداری تخصصی، گفت علت نهایی مرگ پس از تکمیل آزمایش‌های تکمیلی و جمع‌بندی نتایج دامپزشکی به‌صورت رسمی اعلام خواهد شد.

«رویا» بهمن‌ماه ۱۴۰۱ از بلژیک به ایران منتقل شد تا در چارچوب برنامه حفاظت از جمعیت غربی درناهای سیبری، امکان همراهی و جفت‌یابی با «امید» فراهم شود. «امید» اکنون تنها درنای شناخته‌شده این مسیر مهاجرتی است که هر سال از زیستگاه‌های زادآوری خود در سیبری به تالاب‌های فریدونکنار مهاجرت می‌کند.

اهمیت این پروژه تنها به حفظ یک پرنده محدود نمی‌شد. جمعیت غربی درناهای سیبری طی دهه‌های گذشته به‌شدت کاهش یافته و مسیر مهاجرت تاریخی آن، که از روسیه آغاز شده و به شمال ایران می‌رسد، در آستانه فراموشی قرار دارد. از همین رو، انتقال «رویا» به ایران یکی از مهم‌ترین تلاش‌های حفاظتی برای حفظ این مسیر طبیعی و جلوگیری از حذف کامل آن از چرخه مهاجرت پرندگان به شمار می‌رفت.

تلف شدن «رویا» اگرچه به معنای پایان همه برنامه‌های حفاظتی نیست، اما چشم‌انداز احیای جمعیت غربی درناهای سیبری را دشوارتر از گذشته کرده است. اکنون بار دیگر نگاه فعالان محیط زیست به «امید» دوخته شده؛ پرنده‌ای که سال‌هاست به تنهایی مسیر هزاران کیلومتری سیبری تا شمال ایران را طی می‌کند و به نمادی از شکنندگی تنوع زیستی و ضرورت حفاظت از گونه‌های در معرض خطر تبدیل شده است