سرراست و ساده، «کوچه» یک روزنه است که بتوانیم در میان تمام تلخی‌ها و فشارها لحظه‌ای سرمان را از این ازدحام نفس‌گیر اخبار و وقایع و زهر روزگار بیرون بیاوریم و  «شروه‌»ها و «مُنگه»هایمان را با هم زمزمه کنیم. اما انگار همین یک جرعه شادی را هم باید با چنگ‌ودندان به‌دست آوریم و حفظ کنیم. فستیوال کوچه چهارمین دوره خود را در حالی تجربه خواهد کرد که دیروز خبر رسمی لغو آن از تریبون وزارت ارشاد منتشر شد و گفته شد علت لغو اظهارات امام‌جمعه دشتستان است که برگزاری آن را تداعی‌کننده اقدامات بنیاد پهلوی دانسته است. وزیر ارشاد گفت پای برگزاری فستیوال می‌ماند و با وزاری مربوطه مکاتبه کرد. فعالان گردشگری گفتند در بازه زمانی برگزاری فستیوال به بوشهر می‌روند تا حساب‌وکتاب اهالی شهر به‌خاطر تنگ‌نظری‌ها به‌هم نریزد و درنهایت اعضای دولت موضوع را پیگیری کردند و خبر رسید که فستیوال طبق برنامه قبلی برگزار می‌شود. در این میان اما مرور بعضی نکات ضروری است تا یادمان بماند که برگزاری چنین رویدادهایی چرا مهم‌اند و چرا باید از برگزاری‌شان حمایت کرد. هرچند در تمام این اتفاقات نشان و واکنشی از سوی متولیان گردشگری دیده نشد، اما فستیوال کوچه نقش پررنگی در رونق گردشگری فرهنگی جنوب کشور و به‌طور مشخص شهر بوشهر دارد. درباره ابعاد مختلف این فستیوال‌ از مدرس و فعال گردشگری که در دوره‌های پیشین این فستیوال نقش پررنگی در معرفی اطلاع‌رسانی این رویداد داشت، پرسیدیم.

«اشکان بروج» در گفت‌وگو با «پیام ما» ضمن اشاره به اهمیت خبر لغو فستیوال کوچه و ورود دولتی‌ها به این مسئله می‌گوید: «برگزاری چنین فستیوال‌هایی در سراسر جهان امری مرسوم است. برای مثال، برزیل در فاصله بهمن تا اسفندماه هر سال کارناوالی برگزار می‌کند که مردم سراسر جهان برای تماشای رقص‌های محلی و سنتی آن به این کشور سفر می‌کنند. این رویداد در تاریخ مشخصی با زیرساخت‌های مناسب برگزار می‌شود و تأثیر قابل‌توجهی بر رونق گردشگری و اقتصاد شهر و کشور دارد. فستیوال کوچه بوشهر هم به‌عنوان یک رویداد فرهنگی هنری مستقل توانست در طول چندسال اخیر هویت جدیدی با محوریت موسیقی اصیل و بومی ایجاد کند.

او به‌عنوان کسی که در سه دوره پیشین این فستیوال شرکت داشته است، تأکید می‌کند: «در تمام سال‌هایی که این فستیوال برگزار شد، ما شاهد هیچ رفتار ناهنجاری در محل اجرای برنامه‌ها نبودیم. باوجوداین، برخی افراد با سوءاستفاده از نام فستیوال، در شهر بلوا به پا می‌کردند. جالب اینجاست که مردم بوشهر به‌طور عادی -چه فستیوال باشد و چه نباشد- در محله‌ها و کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر دور هم جمع می‌شوند و مشغول خیام‌خوانی و شروه‌خوانی می‌شوند. این یک جریان فرهنگی همیشگی در بوشهر است که گاهی اوقات بیشتر می‌شود.»

او به یکی از بخش‌های کمتر معرفی‌شده فستیوال که در شهر هلیله (در ۵۰ کیلومتری بوشهر) برگزار می‌شود، اشاره می‌کند و می‌گوید: «بخشی از فستیوال به موسیقی آیینی و مذهبی، خصوصاً موسیقی‌های مربوط به ایام محرم و عزاداری اختصاص دارد. زیبایی صحنه وقتی بود که جوانان دهه ۷۰ و ۸۰ به تماشای این برنامه‌ها نشسته بودند، اما هیچ‌کس این بخش را منعکس نکرد و فقط به انتشار چند فیلم از رویدادهای عادی شهر بسنده کردند؛ این واقعاً بی‌انصافی در حق شهر بوشهر است».

مسافران و اهالی بوشهر اما همدل و همراه هم در اتفاقات اخیر ماندند، این همدلی نشان می‌دهد این فستیوال باید باقدرت به کار خود ادامه دهد. اشکان بروج دراین‌رابطه می‌گوید: «یکی از چالش‌های اصلی پس از خبر احتمال لغو فستیوال، بلاتکلیفی تورهای فروخته‌شده بود. بوشهری‌ها با معرفت تمام اعلام کردند درهای خانه‌هایشان به روی مسافران باز است. آنها قول دادند درصورت انصراف مسافران، هزینه را کامل بازگردانند و اگر کسی با وجود لغو فستیوال باز هم بخواهد به بوشهر سفر کند، تورها را رایگان ارائه خواهند داد. هرچند هدف اصلی سفر به بوشهر در این بازه زمانی، شرکت در فستیوال بود. بااین‌حال، کمپین‌هایی شکل گرفت که در آن مسافران و فعالان حوزه گردشگری اعلام کردند حتی با لغو فستیوال نیز به بوشهر خواهند آمد تا در کنار مردم این شهر باشند و از تلاش‌های افرادی مانند «ادریس عبدی‌زاده» و دیگر برگزارکنندگان فستیوال قدردانی کنند. کارزارهای مردمی با جمع‌آوری بیش از ۱۰ هزار امضا نشان داد مردم می‌گویند: چه فستیوال باشد و چه نباشد، ما به بوشهر می‌رویم.» او در پایان می‌گوید: «این جمله زیبا را باید به‌عنوان نماد بوشهر در نظر گرفت: این یک حقیقت در معماری شهر بوشهر است که هیچ کوچه‌ای در بوشهر بن‌بست نیست.»