بایگانی مطالب: محیط زیست
آیا باید آتشسوزی الیت و دلیر را به حال خود رها کرد؟
بازخوانی یک روایت خطرناک
هجوم ناگهانی نهال صنوبر به تالاب انزلی
تهدیدی خطرناکتر از سنبل آبی
نیروی انسانی تنها راه مهار آتش هیرکانی
|پیام ما| هنوز لکههایی آتش در «الیت» میتازند. لاشبرگها گرما را در زیر خود نگه داشتهاند و با یک باد بار دیگر آتش در منطقه شعله میکشد. در این شرایط رئیس سازمان حفاظت محیطزیست از ورود دو هواپیمای تخصصی اطفای حریق و یک بالگرد از سوی دولت ترکیه برای مهار آتش جنگل الیت خبر داده و این درحالیاست که «رسولعلی اشرفیپور»، معاون امور جنگل سازمان منابعطبیعی و آبخیزداری، معتقد است ایلیوشینها در نقاط صخرهای و با ارتفاع زیاد مانند این مناطق هیرکانی شاید بهاندازه نیروی انسانی کاربردی نباشند. او به «پیام ما» میگوید همه دنبال این هستیم که خط آتش جدیدی ایجاد نشود؛ بهمحض اینکه خط آتش جدید شکل بگیرد، باید مهار شود.
قطع درختان اینبار در خیابان عباسآباد تهران
آتش «چهارباغ» از کنترل خارج شده است
آخرین وضعیت حریق جنگلهای چالوس پس از ناپایداری هوا و وزش باد
آلودگی مزمن؛ افزایش مرگهای زودرس
آلودگی هوا، به یک امر روزانه در بیشتر کلانشهرهای ایران و بهویژه مناطق پرجمعیت، مانند تهران، تبدیل شده است. این درحالیاست آمار مختلفی از سوی مقامات وزارت بهداشت در رابطه با تأثیر آلودگی بر مرگهای زودرس و بیماریهای مختلف ارائه میشود، اما این آمارها نیز هیچ تأثیری در کاهش این آلودگیها نداشته است.
ساخت سدهای غیرقانونی در بالادست کارون از اعتبار دانشگاه
تکرار فاجعه
|پیام ما| «خرسان۳»، سدی است با تبعاتی بیشمار بر محیطزیست، جامعه محلی و میراثفرهنگی! اما آنچه درباره این سد تاکنون مغفول مانده، همین سه گزینه است. در گفتمان مسئولان اغلب بر ضرورت تأمین آب به سایر مناطق تأکید میشود. نگاهی به پژوهشها، مقالات و پایاننامههای نوشتهشده با کلیدواژه «سد خرسان۳» هم نشان میدهد کل مسئله در حد یک بحث فنی زمینشناسی، ژئومکانیک و... تقلیل یافته است. کارشناسان هشدار میدهند با این دستفرمان، آینده «دنا» همچون امروز «دریاچه ارومیه» خواهد بود.
فاجعه در کمین کرکسها
در اوج اپیدمی تببرفکی، برخی برای درمان دامها به استفاده از دیکلوفناکِ انسانی روی آوردهاند؛ دارویی که جمعیت کرکسهای هند را تا مرز نابودی برد و چنین تجربهای استفاده دامپزشکی از آن را از سالها پیش ممنوع کرده است. ورود دوباره دیکلوفناک به چرخه درمان دامها، در شرایطی است که بیشتر دامداریهای سنتی و نیمهسنتی کشور که در مناطق طبیعی و نزدیک به زیستگاهها قرار دارند، لاشهها را در طبیعت رها یا بهشکلی غیراستاندارد معدوم میکنند که در دسترس کرکسهاست. این وضع همه پرندگان شکاری ایران را در معرض خطر انقراض قرار داده است.
چرا باید بنویسیم؟ برای خودمان، برای آینده
