بایگانی مطالب: هنر
در دامن طبیعت، در مرکز سیاست
|پیام ما| ارتباط هنر با محیطزیست، رابطهای فراتر از بازنمایی صرف طبیعت است؛ هنر بهعنوان ابزار قدرتمند آگاهیبخشی، انتقاد و کنشگری عمل میکند. هنرمندان با استفاده از مواد بازیافتی، اجراهای مشارکتی و رسانههای نوین، بحرانهایی مانند آلودگی، تغییراقلیم و مصرفگرایی را به زبانی احساسبرانگیز و قابلدرک ترجمه میکنند. این آثار نهتنها زیباییشناسی احیا و امید را نمایش میدهند، بلکه مخاطب را به تأمل وامیدارند و پلی میان دانش علمی و اقدام جمعی میسازند. بنابراین، هنر امروز نقشی حیاتی در شکلدهی به گفتمان محیطزیستی و ترویج مسئولیتپذیری اجتماعی ایفا میکند.
روایت یک جنگل زخمی
حالا آتشی که به جان «الیت» افتاد، آرام و خاموششده بهنظر میرسد؛ آتشی که شنبه، دهم آبان، در یکی از یالهای جنگل «وشتاز» زبانه کشید و بخش زیادی از پیکره هیرکانی را سوزاند. منابعطبیعی همان روزها خبر اطفای حریق را اعلام کرد، اما زیر خاکستر هنوز جان داغی پنهان بود؛ جانی که دو هفته بعد، در شامگاه ۲۴ آبان، با وزیدن بادی ناگهانی دوباره بیدار شد و در یک شب یالها و درههای تازهای را در بر گرفت. منطقه حفاظتشده چهارباغ شعلهور شد و کسی نمیدانست گونههای جانوری این منطقه چه سرنوشتی دارند. در چنین روزهایی، روایت مستندسازانی چون «علی احمدیزرینکلایی» معنای دیگری پیدا میکند؛ کسی که ۱۰ سال میان مه و باران و برگهای بلند هیرکانی ایستاد تا «گنجینههای هیرکانی» را بسازد و پرندگان نایابی چون هما و گونههای دیگر مانند پلنگ و تولههایش را به تصویر بکشد. جنگلی که او روایت کرده بود، امروز زخمی است؛ زخمی از ترکیب بحران اقلیمی و کمبود تجهیزات و نیروی انسانی برای حفاظت.
آوازی که خاموش نشد
برگهای پاییزی پارک هنرمندان را مفروش کردهاند. گویی ابرها با وساطت «فهیمه اکبر» بالاخره به آسمان تهران آمدند تا هوای مطبوعی را برای میهمانان فراهم کنند. پوستری به رنگ بنفش، رنگ مورد علاقه فهیمه، روی در سالن جلیل شهناز نصب شده بود که خبر از گرامیداشت یاد نغمهخوان گیلان میداد. تعداد زیادی از جوانان در کنار سالن ایستاده بودند تا پیشکسوتانی که با عصا و موی سپید آمده بودند، بنشینند. مجری برنامه با شعری از فهیمه اکبر مراسم را شروع کرد: «یک سرنوشت، میکند آهنگ سرگذشت.»
پرترهای از فروپاشی آرام در خانواده و جامعه
نگاهی به فیلم تازه «پارک چان ووک»
چی بخونم جوونیم رفته، صدام رفته دیگه
درباره خداحافظی «کوروش یغمایی»، پدر راک ایران
رئالیسم زنمحور
نگاهی به فیلم «مادران جوان»
خستا نبوسی می جان جانانا
ناصر مسعودی، از چهرههای برجسته موسیقی گیلان و از آخرین بازماندگان نسل طلایی برنامه «گلها»، پنجشنبه ۶ آذر در ۹۰سالگی در رشت درگذشت. او که با بیش از ۵۰۰ اثر در موسیقی محلی و دستگاهی شناخته میشد، برای چندین دهه از مهمترین صداهای مرجع گیلان به شمار میرفت. درگذشت مسعودی یکی از مؤثرترین صداهای موسیقی ناحیهای ایران را خاموش کرد.
«پوئم سمفونی سردشت» در لاهه
توسعه پایدار چهره زنانه دارد
قیصر تا یاغی، «جرم» و «شنای پروانه»
تیپنگاری «لات» در سینمای ایران
