بایگانی مطالب: هنر
خاکستــــــری از سازها
«هونیاک»، یک نام موسیقیایی و به معنای آواز خوش است که ریشهاش همان واژگان «خنیا» و «خونیاک» است؛ نام آموزشگاه موسیقی «حمیدرضا آفریده» که در روزهای جنگ و نوروز با خاک یکسان شد و جای تمام آواهای خوشی که در آن شنیده میشد را صدای انفجار پر کرد. روز هجدهم فروردین و در روزهایی که زیرساختهای ایران تهدید میشد، آفریده برای آخرین بار با نواختن ساز در میان دیوارهای فروریخته آموزشگاه و سازهای خاکسترشده، با هونیاک خداحافظی کرد. میخواست آخرین صدایی که در آنجا میماند صدای ساز باشد. حالا که برای دو هفته آتشبس اعلام شده، آفریده به «پیام ما» میگوید تمام سرمایه سالها کار او و همسرش نابود شده و هیچ محلی برای ازسرگیری کلاسها و فعالیت ۲۲ معلم موسیقی ندارد. او در گفتوگو با «پیام ما» روایت انفجار سوم فروردین ۱۴۰۵ در خیابان پیروزی و آسیب به این آموزشگاه موسیقی در تهران را شرح میدهد.
فرهنگ و هنر زیر آتش
| پیام ما | در میانه آتش و ویرانی جنگ، فقط جان انسانها در معرض خطر قرار نمیگیرد؛ بلکه هویت فرهنگی یک جامعه هم تهدید میشود. در میان ویرانیهایی که از آغاز جنگ به وجود آمده، بسیاری از مراکز فرهنگی و هنری هم مورد آسیب قرار گرفتند و برخی از آنها با خسارات گستردهای مواجه شدند. مراکزی که هرکدام نقش مهمی در فرهنگ و هنر ایران داشتهاند و برای شهروندان ایرانی خاطرهساز بودند. در این گزارش مروری خواهیم داشت بر این مراکز سینمایی، تئاتر، ادبیات و کتاب و تجسمی.
همدلی سینمایی
در بحرانهای اجتماعی واکنش هنرمندان زیر ذرهبین بیشتری قرار میگیرد و مردم از اهالی فرهنگ و هنر انتظار واکنش درست و در راستای منافع جمعی دارند. خانه سینما بهعنوان یک نهاد صنفی، همیشه بین جامعه سینمایی و مخاطبان سینمای ایران مهم بوده است. نهاد صنفیای که خود آن هم از همان روزهای ابتدایی جنگ آسیب دید و ساختمان شماره یک آن مورد اصابت حملات قرار گرفت. حالا که بیش از یک ماه از جنگ میگذرد، این روزها خانه سینما هم برای ابراز همدلی بیشتر و کمک به مردم «ستاد همیاری» را راهاندازی کرده است و با کمک هلالاحمر، سعی در ارائه کمکهای روحی و روانی به مردم آسیبدیده دارد.
مرگ در میان آوار اخبار
«احمد امیننظر»، نقاش معاصر در سکوت و بیخبری درگذشت
درگذشت «احمد امیننظر»، نقاش معاصر، در سکوت و بیخبری
ماندگار در حافظه تاریخ هنر ایران
درباره «منصور قندریز» که شصتمین سال درگذشت او سپری شد
به نام صیانت، به کام محدودگران
در روزهایی که مردم ایران با تعلیق درباره آینده کشور و تورمی افسارگسیخته مواجهاند و امسال برای دومینبار محدودیت دسترسی به اینترنت بینالملل را تجربه کردهاند، نمایندگان مجلس شورای اسلامی بهدنبال تقنین طرحی برای اعمال محدودیتهای جدید در فضای مجازی هستند. طرح «قانون حمایت و رسیدگی به تخلفات حوزه صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی» در آبانماه امسال و بیسروصدا اعلام وصول شد و اگرچه از آن با عنوان ساماندهی فعالیتهای صوتی و تصویری در فضای مجازی یاد میشود، اما نگاهی به جزئیات طرح نشان میدهد هرگونه تولید محتوای صوتی و تصویری نیاز به مجوز از «صداوسیما» دارد و قرار است تمام اختیارات به این نهاد واگذار شود تا نقش ناظر و رقیب را همزمان بازی کند. طرحی که از همان ابتدای کلیدخوردنش گفته شد بهنوعی نسخه بهروزرسانیشده طرح «صیانت» مجلس یازدهم است و حالا بسیاری از آن با عنوان «صیانت ۲» یاد میکنند. «افشین عزیزی»، کارشناس حقوق رسانه و وکیل دادگستری، در گفتوگو با «پیام ما» جزئیات این طرح را واکاوی میکند و از مخدوششدن مرز میان ناظر و رقیب بهدنبال اجراییشدن آن میگوید.
روایت یک زوال پنهان
شناخت نسبت میان خلاقیت و نوآوری یکی از مباحث بنیادین در فهم جایگاه این دو مفهوم در فرهنگ، تمدن و تاریخ زیست فرهنگی ایران است. این نسبت، نه یک بحث انتزاعی یا تزئینی، بلکه یکی از ستونهای اصلی دوام اجتماعی و توان بقا در سرزمینی بوده که در طول تاریخ با دهها تهدید طبیعی، محیطی و انسانی روبهرو شده است.
روایتی از «سفر به درون»
سفر به «بادرود» کاشان، برای بدرود با «تلههای شخصیتی» اتفاق افتاد؛ سفری که مقصدش نهفقط کویر که درون انسان بود. در این سفر شرکتکنندگان در تلفیق هنر، سفر و درمان، «تلههای شخصیتی» خود را در بستر هنردرمانی میشناختند. تجربهای که در آن شنهای روان کویر، استعارهای شد از ذهن انسان و هنر، آینهای برای دیدن امواج پنهان روح.
نمیگذاریم مرگ فرزندانمان بیسوگ بماند
