|پیام ما| فیلم‌ها احتمالاً یکی از مؤثرترین راه‌ها برای افزایش آگاهی در سطح جهانی هستند. مستند «یک اقیانوس پلاستیکی» (۲۰۱۶) ساخته‌ نتفلیکس، یکی از تکان‌دهنده‌ترین آثار درباره آلودگی پلاستیکی به‌شمار می‌رود. این مستند از بیش از ۲۰ نقطه‌ مختلف در جهان عبور می‌کند و در کنار به تصویر کشیدن وضعیت تلخ آب‌ها، با زبانی ساده و دقیق به پیامدهای گوناگون این بحران می‌پردازد.  

پلاستیک قرار بود زندگی‌مان را آسان‌تر کند، اما امروز به یکی از مخرب‌ترین تهدیدهای محیط‌زیستی تبدیل شده است. بطری‌های رهاشده، کیسه‌های سرگردان، درپوش‌هایی که زیر آفتاب هم از بین نمی‌روند؛ حالا به زخم‌هایی خاموش بر تن طبیعت بدل شده‌اند. اما در دل این بحران، گروهی از هنرمندان راه دیگری برای آگاهی‌بخشی درباره این آلودگی محیط‌زیستی برگزیده‌اند. شعار روز جهانی محیط‌زیست در سال ۲۰۲۵، «پایان دادن به آلودگی پلاستیکی» است. هنرمندانی که سراغ خلق اثر با استفاده از پلاستیک رفته‌اند، از زشتی زیبایی می‌سازند و از ویرانی هشدار. آثار آنان طیف گسترده‌ای از آثار هنری را در بر می‌گیرد؛ از مجسمه‌هایی عظیم‌ پلاستیکی گرفته تا عکاسی و مستندسازی از آلودگی پلاستیکی در اقیانوس‌ها.

|پیام ما| با انتشار تصاویر و اخبار مربوط به تخریب در محوطه باستانی کنارصندل در جیرفت در رسانه‌های محلی و روزنامه «پیام ما»، بحث‌ها بر سر این موضوع بالا گرفته است. دهیار روستا با دفاع از عملکرد خود و ارائه توضیحاتی، اقدام خود را قانونی و با تکیه بر مستندات طرح هادی می‌داند، اما پایگاه ملی جیرفت از تخلف آشکار دهیار روستا می‌گوید. امروز حدود یک هفته بعد از شروع پروژه ساخت سالن چندمنظوره ورزشی در کنارصندل، معاون میراث‌فرهنگی کشور از تلاش برای برخورد قضائی با متخلفان خبر داده است. در این میان، آنچه مغفول مانده است، مسئله مهم تعیین حریم دو اثر ملی در کنار صندل است؛ موضوعی که سال‌هاست به تعویق افتاده و در یک سال اخیر که پایگاه جیرفت پرونده تعیین حریم را به وزارتخانه ارسال کرده هم هنوز خبری از به نتیجه رسیدن آن نیست.

بیش از یک هفته از شکسته شدن یکی از لوله‌های نفت و آلودگی رودخانه مارون در شرق خوزستان می‌گذرد، اما نه پاکسازی این رودخانه از لکه‌های نفتی تمام شده و نه مشخص است چه میزان خسارت پس از ورود این حجم آلاینده به مارون وارد شده. حالا ۲۹ انجمن محیط‌زیستی خوزستان با صدور بیانیه‌ای به خسارت‌های مرتبط با این آلودگی نفتی اشاره کرده و آورده‌اند: ««این آلودگی، رودخانه ‌و بیشه‌زار ارزشمندی را که با گونه‌های متنوع گیاهی و جانوری شریان حیاتی طبیعت و زندگی مردم است، دستخوش آسیب جدی کرده و تهدید جدی برای کشاورزی و سلامت عمومی است.»

دفاتر خدمات مسافرتی ایران سال‌هاست در رکود گردشگری و فقدان برنامه و نظارت کافی بر عملکرد دفاتر تازه‌تأسیس براساس مجوزهای بی‌رویه، وضعیت رو به احتضاری پیدا کرده‌اند. تعداد زیادی از دفاتر خدمات مسافرتی باسابقه در حالی به‌دلیل هزینه‌های بیمه و نیروهای انسانی، مالیات‌های سنگین و ازدست‌رفتن نیروی انسانی متخصص در بحران کرونا از ریل صنعت گردشگری ایران خارج‌ شده‌اند که طی این سال‌ها صدور هزاران مجوز تأسیس دفاتر گردشگری آن‌هم بدون نظارت، فضا را برای افراد سودجو و فاقد تخصص باز کرده است. تا جایی که حالا براساس تأیید رئیس انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی ایران، دفاتر تازه‌تأسیس در گردشگری کشور به‌دلیل نبود گردشگر و رکود بازار، به مشاغل سیاه و کاذب روی آورده‌اند و در حال استخراج رمزارز هستند.

|پیام ما| تهران حریم مشخصی ندارد. مرزهای شهری پایتخت سال‌هاست به‌طور غیررسمی فراموش شده و ساخت‌وسازهای غیررسمی، اسکان‌های تصرفی، توسعه‌های بی‌ضابطه و فقدان نظارت یکپارچه، سیمای کلانشهر را آشفته‌تر از همیشه کرده است. حریم تهران که نقش حیاتی در حفظ محیط‌زیست و کنترل گسترش بی‌رویه شهر دارد، به‌دلیل ابهام در مرزهای مدیریتی با شهرستان‌های اطراف، در معرض ساخت‌وسازهای غیرمجاز و زمین‌خواری گسترده قرار گرفته است. در هفته‌های اخیر، موضوع حریم تهران به یکی از چالش‌های مدیریت شهری تبدیل شده است. حریم تهران با وسعتی بالغ‌بر پنج هزار و ۹۱۷ کیلومترمربع، حدود ۹ برابر محدوده شهری پایتخت را در بر می‌گیرد و نقش حیاتی در حفاظت از منابع‌طبیعی، کنترل توسعه شهری و جلوگیری از ساخت‌وسازهای غیرمجاز ایفا می‌کند. اما اکنون با لغو بخشنامه مدیریت یکپارچه حریم توسط وزارت کشور، نگرانی‌ها درباره توسعه بی‌ضابطه و ساخت‌وسازهای غیرمجاز بار دیگر افزایش یافته است. با توجه به وضعیت فعلی، کارشناسان هشدار می‌دهند اگر مدیریت حریم به شهرداری بازنگردد، تهران به شهری بی‌حریم تبدیل خواهد شد که توسعه بی‌ضابطه و ساخت‌وسازهای غیرمجاز در آن افزایش می‌یابد. این موضوع تعادل محیط‌زیستی و اجتماعی را تهدید می‌کند و آینده توسعه پایدار پایتخت را نیز در معرض خطر قرار می‌دهد

|پیام ما| درحالی‌که پنج نفر از مدیران اداره‌کل منابع‌طبیعی و آبخیزداری مازندران-ساری با عنوان «جعل امضا» از نویسندگان کارزار «رسیدگی به فیش‌های نجومی مدیران سازمان منابع‌طبیعی» شکایت کرده‌اند، سرپرست روابط‌عمومی سازمان منابع‌طبیعی و آبخیزداری می‌گوید این شکایت به آنها ارتباطی ندارد.

مسئولان میراث‌فرهنگی استان فارس و شهرستان لار، یک‌به‌یک، تعرض به بنای بانک ملی شعبه لار نو و تخریب آن را منکر شده‌اند و می‌گویند آنچه در حال وقوع است، «نوسازی» است؛ از جمله «عبدالرضا نصیری‌اصل» که سابق بر این معاون میراث‌فرهنگی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان فارس بود و اکنون کارشناس مسئول ثبت طرح‌های مرمتی این اداره است. او در گفت‌وگو با «پیام ما» ثبت ملی بودن بانک ملی لار را منکر می‌شود، حال‌آنکه علی‌اصغر مونسان، وزیر وقت میراث‌فرهنگی در خرداد ۱۴۰۰، مراتب ثبت این بنا را به استاندار فارس ابلاغ کرد: «بانک ملی لارنو (میراث معماری معاصر) واقع در شهرستان لارستان، بخش مرکزی، شهر جدید لار، بلوار فرهنگ، نبش میدان طاووس به شماره ۳۳۰۶۹ مورخ ۹۹/۳/۱۹». درست در همین زمان، نصیری‌اصل معاون میراث‌فرهنگی استان فارس بود. او در حالی از عادی بودن تخریب و نوسازی بناهای ثبتی معاصر می‌گوید که طبق قانون حفظ آثار ملی که در سال ۱۳۰۹ تصویب شده و تخریب و نوسازی بناهای ثبت‌شده در فهرست آثار ملی، توسط دولت و مالکان خصوصی، جرم است.

نگاهی به نمایش «عزادار» و گفت‌وگو با کارگردان اثر