این روزها آسمان مرتب از نارنجی به قرمز در رفت‌و‌آمد است و مرتب بر ناسالم بودن هوا برای همه شهروندان افزوده می‌شود. هم‌زمان هفت شهر کشور از جمله بناب، ارومیه، مهاباد، شهرری، قرچک، باقرشهر و درگز وارد محدوده «بسیار ناسالم» و حتی «خطرناک» شده‌اند؛ بسیاری از شهرها همچون تبریز و اهواز در وضعیت ناسالمی به سر می‌برند؛ وضعیتی که نفس‌کشیدن را برای میلیون‌ها نفر دشوار کرده است. هم‌زمان با افزایش غلظت آلاینده‌ها و سکون جوی احتمال خطرناک‌شدن هوای تمامی این شهرها بسیار زیاد است.

در ۲۳ روز آتش‌سوزی در «منطقه حفاظت‌شده چهارباغ»، یعنی از ۱۰ آبان تا ۳ آذرماه،‌ فعالان محیط‌زیست و کوهنوردان از آمل، قائمشهر، تهران، همدان، البرز، اسلامشهر، تبریز، بروجرد، کردستان، اصفهان، شیراز، چالوس، نوشهر، نور، نکا و کلاردشت و شهرهای دیگر عازم منطقه حریق شدند. گروهی از فعالان محیط‌زیست فارس هم کوله‌پشتی‌شان را بستند، از زن و فرزندشان خداحافظی کردند و برای خاموش کردن آتش راهی شدند، اما با اصرار مسئولان بر اینکه کار تمام و آتش خاموش شده، از میانه راه بازگشتند. در میان داوطلبان، یکی کارگر بود، یکی مسافرکش، یکی کشاورز، یکی معلم و یکی کارمند! هدف همگی هم یک چیز؛ «آب زدن بر تن سوخته الیت»!

|پیام ما| دوشنبه، سوم آذرماه، هنگام نوشتن این گزارش، سومین روز از آتش‌سوزی گسترده در منطقه حفاظت‌شده ارسباران است. هنوز آتش اطفا نشده. تیم‌های مردمی و دولتی در منطقه حاضرند، اما خبری از بالگرد نیست. آخرین گزارش‌ها حاکی از آن است که معدود عملیات هوایی نجات هم به‌دلیل وزش شدید باد ناکام مانده است. این آتش در قلب منطقه حفاظت‌شده است و روستای «نمنق» در نزدیکی آن قرار دارد. روز دوم که آتش گسترده بود، درخواست بالگرد بی‌نتیجه ماند و حالا هم فعالان حاضر در منطقه می‌گویند قطعاً آمدن بالگرد می‌تواند کمک‌ مهمی برای مدیریت بحران منطقه باشد. این درحالی‌است که هفته آخر آبان‌ماه هم چند نقطه از این منطقه درگیر آتش‌ بود و فرمانده یگان حفاظت محیط‌زیست آذربایجان‌شرقی در ۲۳ آبان از آتش‌سوزی در منطقه جنگلی «دیزمار» و ازبین‌رفتن بیش از ۱۰ هکتار از اراضی خبر داده بود.

وقتی لوکس یعنی انتخابی مسئولانه و پایدار

درباره «هادی مرزبان» که کارگردانی تئاتر را به ریشه‌های ایرانی پیوند زد

شیوه‌های گوناگونی برای مدیریت محیط‌زیست وجود دارد، اما مسیری که جهان به‌سمت آن می‌رود مدیریت مشارکتی است؛ مدیریتی که تمام ذی‌نفعان و به‌خصوص مردم محلی در آن مشارکت دارند. ایرانیان در گذشته و قبل از ورود دولت به مباحث آبی و محیط‌زیستی این کار را به‌خوبی انجام می‌دادند، اما با متمرکز شدن مدیریت و کنار گذاشته‌ شدن مردم محلی، مردم حس مالکیت منابع‌طبیعی و محیط‌زیست را از دست دادند و این روند به‌همراه بخشی‌نگری منجر به بحران‌های متنوع محیط‌زیستی شد. این یکی از مباحثی بود که در نشست تخصصی «مدیریت مشارکتی زیست‌بوم و ابزارهای اقتصادی در حکمرانی محیط‌زیست و مدیریت زیست‌بوم» در ۲۱ آبان با حضور کارشناسان به بحث گذاشته شد.

در ایران، خشونت علیه زنان تنها محدود به رفتار فردی یا خانوادگی نیست؛ این خشونت در قوانین، سیاستگذاری‌ها و سازوکارهای حقوقی نیز جاری است. از ابتدای سال تاکنون بیش از ۶۳ زن‌کشی ثبت شده است و اکثر آنان توسط همسران خود به قتل رسیده‌اند. وضعیت کودک‌همسری همچنان نگران‌کننده است. برخی پلتفرم‌های آنلاین همسریابی نیز به محل وقوع ازدواج‌های زودهنگام بدل شده‌اند، وضعیتی که نشان می‌دهد قوانین و نظارت کافی برای محافظت از کودکان وجود ندارد.