رگال‌های مملو از لباس، سه جفت کفش، اسباب‌بازی و لگو، چند جلد کتاب قدیمی، دکوری و دستگیره‌های آشپزخانه در میان ازدحام جالبی از افراد مختلف اجزای چهارمین رویداد «بده‌بستون» هستند. بده‌بستون نام رویدادی داوطلبانه با هدف استفاده دوباره از محصولات و بازگرداندن اشیای غیر قابل‌استفاده به چرخه مصرف است. رویدادی که اگرچه پاسخی در برابر مصرف‌گرایی فزاینده عصر جدید است، اما برای ما ایرانیان ریشه در فرهنگ قناعت و اسراف‌گریزی دارد. دختر جوانی روی مقوا در حال نوشتن این کلمات است: «تبادل، فروش، اهدا». تعدادی از شرکت‌کنندگان از رفع انباشت صحبت می‌کنند و بهانه حضورشان در این رویداد را کم‌کردن بار کشو و کمدهایشان می‌دانند. «مد پایدار»، «استفاده مجدد»، «بازطراحی لباس» و «ارتقای کاربری»، مفاهیم نوظهوری در عرصه مد هستند که نمود عملی آنها را می‌توان در چهارمین رویداد فصلی بده‌بستون دید.

چرا اصلاح قانون به «محدودسازی حق حبس» رسید؟

|پیام‌ما| تصاویر به‌جای‌مانده از زلزله بم، هنوز مانند زمان رخداد تکان‌دهنده است. یکی از مخرب‌ترین زلزله‌های ایران که یک شهر را به تمام معنا به تلی از خاک بدل کرد. پس از بم، مانند پیش از‌ آن، باز هم زلزله چه جان‌هایی را که به کام مرگ نکشانید. اما این همه جان رفته چندان تأثیری بر مدیریت بحران پیش از زلزله و صرف اعتبار برای پیشگیری از خسارت‌های احتمالی نکرده است. «علی بیت‌الهی»، زلزله‌شناس، می‌گوید کمبود امکانات و ابزارهای دقیق سنجش و حتی نبود ایستگاه‌های اندازه‌گیری در امتداد گسل‌های ایران، کار را برای زلزله‌شناسان در شناسایی سناریوهای پیش روی مناطق لرزه‌خیز در کشور دشوار کرده و امیدی هم به خرید و به‌روزرسانی این تجهیزات در آینده نزدیک نیست.

۳۸ پیچ خطرناک در گردنه «بالش»، نبردی به راه انداخته که در چهار سال اخیر ۲۲ نفر را به کام مرگ کشانده است. تنها راه ارتباطی جمعیتی افزون‌بر ۱۰ هزار نفر در دهستان «بالش» همین گردنه خوفناک است؛ با آسفالت‌های کنده‌شده، ریزش، رانش و شیب تند و غیراستاندارد. به‌خاطر خطرات همین جاده بود که چندی پیش عملیات ساخت جاده‌ای جایگزین در دل جنگل‌های داراب آغاز شد که چون به قطع درختان می‌انجامید تا زمان صدور مجوزهای لازم متوقف شد.

چیزی حدود ۲۱ سال از زمان کشف رسمی باقیمانده حصار ۵۰۰ساله طهماسبی در دل بازار تهران و درست چند قدمی دروازه محمدیه یا همان اعدام سابق می‌گذرد؛ سازه‌ای تاریخی که مغازه‌دارهای قلب بافت تاریخی تهران، نه‌تنها به آن رحم نکرده‌اند، بلکه به‌مرور در حال حذف تدریجی این بخش از تهران قدیم هستند. حالا نه‌تنها از دیوار کاهگلی صفوی‌ها فقط چند وجب باقی مانده، بلکه مناره‌های دروازه محمدیه که بدنه پایینی آنها روزی جزو جداره‌های این مغازه‌ها بودند، اکنون باعث افزایش مساحت آنها شده و مغازه‌داران تا آخرین آجرهای مناره‌ها را سوراخ کرده و به عمق دیوارها نفوذ کرده‌اند.

بازدید میدانی «محمدابراهیم زارعی»، رئیس پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، از گذر تاریخی کمرزرین در اصفهان، بار دیگر یکی از جدی‌ترین پرسش‌های میراث‌فرهنگی شهری در ایران را مطرح کرد: با محوطه‌های باستانی که ناگهان از دل پروژه‌های عمرانی سر برمی‌آورند، چه باید کرد؟ آیا شهر معاصر تاب پذیرش گذشته خود را دارد یا همچنان راه ساده‌تر، پوشاندن، توقف و عبور است؟

سرمایه‌گذاری مشترک در یک جنگل گرمسیری، دست چوب‌بُرها را کوتاه کرد