5 هزار تماشاگر برای 7 نمایش در سالن‌های دولتی

چندی است که اخبار صدور سند ابنیه تاریخی در رسانه‌های مختلف منتشر می‌شود؛ خبری امیدوارکننده و مسرت‌بخش که بی‌تردید می‌توان آن را گامی مهم در جهت ساماندهی وضعیت حقوقی این آثار به شمار آورد. اما پیش از هر داوری شتاب‌زده‌ای درباره این اقدام، بهتر است این موضوع از جوانب مختلف مورد بررسی قرار گیرد. اولین سؤال این است که نبودن چنین سندی برای یک اثر تاریخی، چه مشکلاتی می‌تواند ایجاد کند؟ و حفاظت از این آثار تا پیش‌ازاین، بر چه مبنایی و با چه سرانجامی صورت می‌گرفته است؟ آنچه به نظر می‌رسد این است که صدور سند، فراتر از یک کارکرد نمادین و تشریفاتی عمل می‌کند و این تصمیم احتمالاً در پاسخ به دشواری‌های عینی و ملموسی که در گذشته گریبان‌گیر این آثار بوده، اتخاذ شده است. به‌هرحال، در میانه این بحث، مفهوم «مالکیت» بیشتر از هر چیز دیگری خودنمایی می‌کند؛ مفهومی که پیچیده و بسیار مهم است. با روشن‌شدن این نکته که مسئله در نهایت به درک درستی از مالکیت بازمی‌گردد، این پرسش‌ها مطرح می‌شوند: حق مالکیت چیست؟ در جوامع مختلف چگونه شکل گرفته است؟ و با چه چیز بازشناخته می‌شود، و سرانجام اینکه انواع مالکیت در نظام حقوقی ایران کدام‌اند و هر یک چه اقتضائات و دشواری‌هایی پیش روی حفاظت از آثار تاریخی قرار می‌دهند.

«زندگی ما به دو بخش تقسیم می‌شود؛ پیش‌وپس از آشنایی با هوشنگ ضیایی.» این جمله بارها در مراسم رونمایی از سی و دومین شماره فصلنامه «صنوبر» تکرار شد. شاگردان و همراهان ضیایی، از مردی گفتند که نه‌تنها نسل‌های متعددی از حفاظت‌گران را تربیت کرده است، بلکه به گفته «هومن جوکار» به آنها آموخت چگونه «سرشان همیشه در آسمان باشد؛ پر از خیال، پر از آرزو و پر از امید.» پرونده ویژه سی دو دومین شماره فصلنامه «صنوبر» به «هوشنگ ضیایی» اختصاص داشت. در مراسمی که به مناسبت رونمایی از این فصلنامه به همت «علی دهباشی» سردبیر فصلنامه «بخارا»، «مانیا شفاهی» سردبیر فصلنامه «صنوبر» و شهر کتاب «نیاوران» برگزار شد، «ناهید احمدی»، هومن جوکار، «فرشاد اسکندری»، «شهاب چراغی» کارشناسان حیات‌وحش درباره نقش این پیش‌کسوت در حفاظت از محیط‌زیست ایران گفتند.

| پیام ما | جمعیت در ایستگاه مترو بهشتی پراکنده است، عده‌ای در انتظار رسیدن قطار پشت خط‌های قرمز ایستادند و گروه دیگر روی صندلی‌ها منتظرند. پسری جوان که هر روز صبح زود گذرش به مترو می‌افتد، خبرِ رایگان شدن دائمی مترو و بی.آر.تی را شنیده است: «من ترجیح می‌دهم، ۵۰ هزار تومان پول بدهم؛ اما مترو این‌قدر شلوغ نباشد.» قطار می‌رسد و صدای «اول ما پیاده شویم و بعد شما» در ایستگاه شنیده می‌شود. جمعیت متراکم در قطار به منتظرانِ در ایستگاه اجازه ورود به قطار را نمی‌دهد: «یک چیز هم رایگان شده، شما نمی‌گذارید؟»

جلسه نقد و بررسی نمایش «پایان آن شب» به نویسندگی و کارگردانی نرگس اصغری، شامگاه چهارشنبه ۶ خردادماه با حضور منتقدان، تماشاگران، عوامل نمایش و مسئولان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد؛ نشستی که در آن موضوعاتی مانند جایگاه تئاتر نوجوان، روند شکل‌گیری متن، نقدهای دراماتیک اثر و ضرورت مطالعه برای بازیگران مورد بحث قرار گرفت.

 مدیرکل حفاظت محیط زیست قزوین می‌گوید با عبور از نگاه سنتی به فاضلاب، رویکرد جدید استان بر «تصفیه برای بازچرخانی» بنا شده است؛ رویکردی که در آن تصفیه‌خانه‌ها علاوه بر کاهش آلودگی، ظرفیت تولید بیوگاز، کود آلی و خلق ارزش افزوده برای اقتصاد سبز را فعال می‌کنند.

(اشتروکو) یا شتر کَلی میناب، فراتر از یک اثر هنری، میراثی است که از دل اقلیم گرم جنوب و با دستان هنرمندان بومی پدید آمده تا یادآور پیوند عمیق میان انسان، حیوان و طبیعت در فرهنگ هرمزگان باشد.

یک کنشگر میراث‌فرهنگی خبر داد: تلِ باستانی ضحاک در شهرستان فسا (استان فارس) در حال آب رفتن است؛ زمین‌های کشاورزی تا بیخ تپه شخم زده شده‌اند، زمین‌داران از خاک محوطه این تپه برداشت کرده و به زمین‌های خود می‌افزایند، و ردپای گنج‌یاب‌ها دیده می‌شود.

مدیرکل توسعه گردشگری داخلی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی از ارائه پیشنهادهایی به دولت برای افزایش تاب‌آوری صنعت گردشگری پس از جنگ رمضان خبر داد و گفت: در این جنگ، بسیاری از مجموعه‌های گردشگری از جمله آژانس‌ها، مجتمع‌های گردشگری و مراکز اقامتی به دلیل نبود امنیت تعطیل شدند.