شماره ۳۴۳۲ روزنامه «پیام ما» در تاریخ دوم تیر ماه ۱۴۰۵، ضمن واکاوی بحران تهاجم گیاه «سنبل آبی» به تالاب‌های گیلان و مازندران، به بررسی ابعاد نوظهور «گردشگری تاریک» در ایران و چالش‌های اقتصادی پس از تفاهم با آمریکا پرداخته است.

مدیرکل دفتر بررسی و مقابله با آلودگی‌های دریایی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به روند نگران‌کننده پسروی آب دریای خزر اعلام کرد که در پنج سال اخیر حدود یک متر از تراز آب این دریا کاسته شده که این رقم معادل بیش از نیمی از کاهش تراز ۲۵ ساله گذشته است.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط زیست با تأکید بر نقش جوامع محلی در حفاظت از تالاب‌ها گفت: حفاظت پایدار از اکوسیستم‌های تالابی بدون مشارکت و همراهی مردم محلی امکان‌پذیر نخواهد بود.

یک منبع آگاه در حوزه بانکی اعلام کرد روند رفع اختلالات سامانه‌های چهار بانک کشور احتمالاً زودتر از برآورد دو هفته‌ای مطرح‌شده به پایان خواهد رسید، هرچند زمان دقیق بازگشت کامل خدمات به شرایط عادی هنوز مشخص نیست.

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران از اجرای پویش «محرم سبز» در آستانه ماه محرم خبر داد؛ پویشی که با هدف کاهش تولید پسماند، مدیریت مصرف منابع و ترویج نذرهای سازگار با محیط زیست در مراسم‌های عزاداری اجرا می‌شود.

بیش از ۲ میلیون قطعه بچه‌ماهی از گونه‌های بومی در تالاب هورالعظیم رهاسازی شد؛ اقدامی که به گفته مسئولان استان خوزستان با هدف تقویت ذخایر آبزیان، احیای ظرفیت‌های شیلاتی و حمایت از معیشت جوامع محلی انجام شده است.

گیاهی جهانگیر است و جز در زیستگاهش، بسیار خطرناک. گل‌های بنفشش بر برگ‌های سبز و براق، جلوه‌گری می‌کند. «سنبل آبی» بیشتر به یک تابلوی نقاشی شبیه است تا یک بحران محیط زیستی. این مسافرِ آمازون که روزی قرار بود زینت‌بخش حوضچه باغ‌های شخصی باشد، راه خود را به تالاب‌ها و رودخانه‌های جهان باز کرد؛ آب برای او جاده‌ای شد تا بی‌وقفه پیشروی کند و اندک‌اندک جای ساکنان قدیمی را تنگ‌تر سازد. سنبل آبی آزادانه روی آب شناور می‌ماند، برگ‌های ۱۰ تا ۲۰ سانتی‌متری‌اش سطح را فرامی‌گیرند و گل‌هایش تا یک متر بالاتر از سطح آب رشد می‌کنند. خطر اصلی اما در سرعت تکثیر آن است؛ هر بوته سالانه هزاران دانه تولید می‌کند که می‌تواند تا ۲۸ سال در محیط دوام بیاورد. همین جان‌سختی باعث می‌شود که جمعیت این گیاه در برخی مناطق، تنها ظرف دو هفته دو برابر شود.

| پیام ما | شب که دره آرام می‌شود، صداها بلند‌تر از روز به گوش می‌رسند. شیون باد میان دیواره‌های بلند ارگ، لغزش سنگ‌ریزه‌ها در مسیر باریک دالان بنای خشتی، سایه‌هایی که روی بریدگی‌های خاک می‌افتند و سکوتی که گاهی از هر صدایی ترسناک‌تر است. برای گروهی از جوانان، همین لحظه‌ها دلیل سفر است؛ نه هتل، نه بازار، نه عکس یادگاری کنار بنای مرمت‌شده. آن‌ها دنبال جایی می‌روند که سفر را از تفریح جدا کند؛ جایی که ترس، خاطره، مرگ، افسانه، فاجعه یا ردِ ویرانی در آن ته‌نشین شده باشد. نام جهانی این میل، «گردشگری تاریک» است؛ اما در ایران هنوز بیشتر شبیه پدیده‌ای بی‌نام، بی‌راهنما و بی‌متولی است.

صف‌های طولانی، کرکره‌های نیمه‌باز و نانوایی‌هایی که قبل از پایان روز با اتمام سهمیه آرد مواجه‌اند، به بخشی از زندگی روزمره مردم ایلام تبدیل شده است؛ وضعیتی که نارضایتی شهروندان از کمبود نانوایی و ساعت کار محدود برخی واحدها را به دنبال دارد. «احمد کرمی»، استاندار ایلام، با انتقاد از نبود مدیریت منسجم در حوزه آرد و نان، بر لزوم تدوین برنامه‌ای جامع و عملیاتی برای بهبود کیفیت نان در استان تأکید کرد و هشدار داد که بی‌نظمی در این بخش به هیچ‌وجه قابل قبول نیست. حالا با ورود استاندار ایلام و تعیین ضرب‌الاجل برای ساماندهی بازار نان، این پرسش پیش روی ایلامی‌هاست که آیا این بار وعده‌ها می‌تواند به پایان بی‌نظمی در تأمین قوت اصلی مردم منجر شود؟