با اقدام فوری اداره حفاظت محیط زیست لاهیجان و همکاری بخشداری، ۵۰ مترمربع از تالاب سوستان که به گیاه مهاجم سنبل آبی آلوده شده بود، در کمتر از ۲۴ ساعت پاکسازی شد.

سازمان حفاظت محیط‌زیست با تشریح ریسک‌های بالای ورود گونه مهاجم تیلاپیا به زیست‌بوم‌های داخلی، ضمن رد شایعات درباره موافقت با گسترش پرورش این ماهی، تأکید کرد که حفاظت از ذخایر ژنتیکی و منابع آب کشور، خط قرمز این سازمان بوده و هرگونه توسعه فعالیت اقتصادی در این حوزه باید بر اساس ارزیابی‌های دقیق علمی و کنترل‌شده باشد.

عرصه کشت غیرمجاز گونه مهاجم پالونیا در شهرستان رودبار، با هدف صیانت از پوشش گیاهی بومی، حفظ تعادل اکولوژیک و در راستای اجرای قاطع حکم مراجع قضایی، به‌طور کامل پاک‌سازی و قلع‌وقمع شد.

گیاهی جهانگیر است و جز در زیستگاهش، بسیار خطرناک. گل‌های بنفشش بر برگ‌های سبز و براق، جلوه‌گری می‌کند. «سنبل آبی» بیشتر به یک تابلوی نقاشی شبیه است تا یک بحران محیط زیستی. این مسافرِ آمازون که روزی قرار بود زینت‌بخش حوضچه باغ‌های شخصی باشد، راه خود را به تالاب‌ها و رودخانه‌های جهان باز کرد؛ آب برای او جاده‌ای شد تا بی‌وقفه پیشروی کند و اندک‌اندک جای ساکنان قدیمی را تنگ‌تر سازد. سنبل آبی آزادانه روی آب شناور می‌ماند، برگ‌های ۱۰ تا ۲۰ سانتی‌متری‌اش سطح را فرامی‌گیرند و گل‌هایش تا یک متر بالاتر از سطح آب رشد می‌کنند. خطر اصلی اما در سرعت تکثیر آن است؛ هر بوته سالانه هزاران دانه تولید می‌کند که می‌تواند تا ۲۸ سال در محیط دوام بیاورد. همین جان‌سختی باعث می‌شود که جمعیت این گیاه در برخی مناطق، تنها ظرف دو هفته دو برابر شود.