همه کارگران محبوس در بلوک c جان باختند

در حاشیه تهران، جایی که جاده‌ها و ساختمان‌ها به پایان می‌رسند، کوره‌های آجرپزی همچنان به زندگی دیگری ادامه می‌دهند؛ زندگی‌ای که تحت فرمان اربابان می‌گذرد. در این منطقه، کارگران فصلی از شهرهای مختلف به‌ویژه تربت‌حیدریه و خواف، به همراه خانواده‌هایشان در تابستان به این کوره‌ها مهاجرت می‌کنند. افغان‌ها نیز ساکنان دائمی برخی از این کوره‌ها هستند. مشکلاتی چون فقر، نبود امکانات بهداشتی، دسترسی محدود به آب شیرین و بی‌توجهی به نیازهای کودکان، بخشی از واقعیت تلخ این زندگی است.

او مطالبۀ نخبگان اجتماعی و نهادهای مدنی دربارۀ این مسئلۀ پیچیده را دید و تلاش کرد در نهادهای سیاست‌گذاری اعم از مجلس و دولت، کنشگران همسو و ذی‌نفع برای حل مسئله را شناسایی و فعال کند. او تلاش می‌کند هیچ نیرویی را نادیده نگیرد و به‌نوعی از حکمرانی تعاملی و شبکه‌ای قائل است

رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی گرگان گفت: تخصیص سهمیه به صورت قطره چکانی برای بیمه کارگران ساختمانی غیرقابل قبول و مخالف اصل برابری حقوق اجتماعی افراد مطابق قانون اساسی است.

داستان سختی‌ کار کارگران، فصل آخر ندارد. کمیِ حقوق، عدم پوشش بیمه‌ای مناسب، مرگ در اثر حوادث حین کار، نبود ایمنی، اعتصاب، اعتراض و این آخری هم مسمومیت غذایی. ۱۷ مردادماه جاری بود که کارگران یک شرکت پتروشیمی - کاویان - در عسلویه، صبح دیگری را آغاز کردند تا با همۀ سختی‌های کار در جنوب دست‌وپنجه نرم کنند و نانی بر سر سفره ببرند؛ «رامین گلستان» هم یکی از آن‌ها بود. آن روز پیمانکار، وعدۀ صبحانۀ کارگران را توزیع می‌کند. غذا آن روز املت است. نه‌تنها این شرکت (پتروشیمی کاویان)، که کارگران «آرین متانول» و «پارس گلایکل» هم از آن صبحانه می‌خورند و ساعتی نکشیده، کم‎‌کم مسمومیت سراغ همۀ آن‌ها می‌آید. برخی می‌گویند ۳۰۰ نفر و برخی دیگر می‌گویند ۱۸۰ نفر از کارگران مسموم و راهی بیمارستان می‌شوند. اما به‌علت تعداد زیادشان، خیلی از آن‌ها با خودروهای شخصی اقوام یا دوستان راهی مراکز درمانی مختلف می‌شوند تا حالشان از این که هست بدتر نشود؛ اما مرگ در کمین رامینِ جوان نشسته است.

|پیام ما| آفتاب سوزان جنوب، همچنان که گرما می‌بخشد گاه داغ مرگ را بر سینه‌ زحمت‌کش‌ترین کارگرها می‌گذارد. کارگری که پوست تنش سوخته و دست‌هایش پینه بسته اما برای کار مجبور است زیر آفتاب داغ ۵۰ درجه جنوب کار کند اما این کار کردن بدون تاوان نیست. ۱۵ مرداد جاری که گذشت، کارگران پارس جنوبی که یک نگاه‌شان به کارشان بود و یکی به آسمان، به همکارشان که رفته بود بالا تا پاکسازی دودکش واحد بخار پالایشگاه اول مجتمع گاز پارس جنوبی در عسلویه را انجام دهد، از حال رفته و بیهوش میان تسمه نخی آویزان می‌بینند. کارگر به پایین کشیده می‌شود، تیم امدادی از راه می‌رسند و تلاش می‌کنند تا بدن بی جان این کارگر ۴۹ ساله احیا شود اما همه چیز بی‌نتیجه است و جان می‌بازد. شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی در اطلاعیه‌ای اعلام کرده است: «این فرد از پرسنل پیمانکار بازرسی فنی، در حین انجام کار دچار گرمازدگی و کاهش علائم هوشیاری می‌شود و به بیمارستان نبی اکرم (ص) عسلویه اعزام شده و علی‌رغم تلاش کادر درمان، متاسفانه وی فوت می‌کند.»

شاهد هستیم که غالبا در فصل گرم سال، مخصوصا در مجموعه پالایشگاهی نیروهای ستادی تعطیل می‌شوند و یا ساعات کار آن‌ها کم می‌شود اما نیروهای عملیاتی به همان روال همیشگی به کار خود ادامه می‌دهند و خیلی از آن‌ها دچار گرمازدگی می‌شوند.