بایگانی مطالب برچسب: پتروشیمی
بیآبیِ سوزانِ خوزستان
عطش بار دیگر در خوزستان فراگیر شده. روزی نیست که خبری از بیآبی شهرها و روستاها به گوش نرسد. بحران آب که تابستان امسال پایتخت و برخی شهرها را از پا درآورده، بیش از دو دهه رنج خوزستانیهاست که راه به جایی نبرده است. حالا همزمان با چهارمین سالگرد «اعتراضات آب در خوزستان» سایه بیآبی همچنان سنگین است. ملغمهای با موج گرمای ۵۰ درجه، فلرسوزی، ریزگرد و دود هورالعظیم که تجربه متفاوتی برای مردم این استان نفتخیز رقم زده است. زن و کودکانش در صف آب ایستادهاند تا قابلمه و بشکهها را از آب تانکر پر کنند. ویدئویی که صفحه اینستاگرام «فرزندم نخل» از روستای «ابوعگاب» در دهستان «منیوحی» آبادان منتشر کرده؛ همان جایی که چند روز پیش هزاران نخل تشنهاش آتش گرفت و خاکستر شد. چهره زن خشمگین و خسته از روزهای بیآبی است: «قابلمه پر کنیم، بشکه پر کنیم، درام پر کنیم، تشت پر کنیم؛ این وضع زندگی ماست. این بچه کوچک بشکه گرفته دستش و دنبال تانکر میدود، خدا را خوش میآید؟ نمیدانم چه بگویم. خسته شدیم بسکه گفتیم و التماس کردیم. درد ما را چه کسی میخواهد دوا کند؟»
جایزه میگیرند بی آنکه گزارش پایداری بدهند
مسئولیت اجتماعی شرکتی (CSR) و گزارشدهی پایداری از اساس ابزارهایی کلیدی برای جلب اعتماد ذینفعان و پیشبرد توسعه پایدار بوده و هستند. اما بهنظر میرسد این مفاهیم در فضای اقتصادی ایران به ابزاری برای تبلیغات و سبزشویی بدل شدهاند؛ چنانکه حتی جشنوارههای پرطمطراقی برای اهدای جوایز به شرکتهایی برگزار میشود که حتی در الفبای مسئولیت اجتماعی شرکتی لکنت دارند. امسال نیز همچون چهار سال گذشته «جشنواره روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی» فراخوان داده است تا صد شرکت کشور حضور بههم رسانند و عنوان «برند خوب» را به همدیگر ارزانی دارند. این جشنوارهها و القاب و عناوین درحالی با بوق و کرنا و افتخار برگزار میشوند که هیچکس غیر از برگزارکنندگان نمیداند که کدام شرکت به فراخور کدام فعالیتش شایسته تقدیر میشود و نقش ذینفعان (بهجز مدیران و حلقه نزدیک) در انتخاب این شرکتها چیست. پیشازاین، مؤسسه «ندای توسعه» در گزارشی مستقل و دادهمحور از خلأ بزرگ اطلاعرسانی سازمانها و شرکتهای ایرانی در حوزه مسئولیت اجتماعی و پایداری پرده برداشته است؛ گزارشی که اگرچه آغاز راه است، اما صدای زنگ بیدارباشی است برای بخش خصوصی و سیاستگذاران.
پالایش و پخش در مسیر تحقق برنامه هفتم توسعه
در چارچوب اجرای ماده ۴۴ قانون برنامه هفتم توسعه، طرح ملی پایش لحظهای و مدیریت هوشمند زنجیره تأمین فرآوردههای نفتی با هدف مقابله فراگیر با قاچاق سوخت، با مشارکت شرکتهای بزرگ داخلی و زیر نظر وزارت نفت آغاز شده است؛ طرحی که با تجهیز خطوط انتقال، انبارها، جایگاهها و تانکرهای جادهپیما به سامانههای هوشمند، گامی جدی در مسیر شفافسازی و کنترل دقیق زنجیره تولید تا مصرف سوخت به شمار میآید.
اصرار برای احداث پتروپالایش بدون آمایش
پس از آنکه مجری طرح یک پروژه نفتی بیتوجه به قانون و بدون آنکه مجوزها و استعلامهای لازم را دریافت کند، اقدام به تسطیح و جادهسازی برای پروژه خود کرد و دستگاههای نظارتی مانع انجام آن شدند؛ مدیران این پروژه بار دیگر با دعوت از مدیران ارشد استان خوزستان و کشور، تلاش میکنند تا «طرح تولید قیر، نفت سفید و گاز مایع شرکت گسترش انرژی ملل» معروف به «پتروپالایش» را به سرانجام برسانند.
رؤیای فلرینگ صفر
|پیام ما| ایران در شرایط اضطراری مشعلسوزی است؛ وضعیتی که جایگاه دوم جهانی در تولید کربن از طریق فلرینگ، تداوم آلودگی هوا در شهرهای گرم و نفتخیز و هشدارهای پیاپی درباره سوزاندن گازهای همراه نفت در مشعلها، شاهد آن است. در این شرایط، با اینکه وعده «فلرینگ صفر» از زمان تصویب برنامه ششم توسعه تاکنون بارها مطرح شده و به تعویق افتاده، سازمان حفاظت محیطزیست از تدوین استاندارد و دستورالعمل مشعلسوزی خبر داده است. هرچند جزئیات و میزان اثرگذاری این دستورالعمل نیز محل تردید است.
پالایشگاه اصفهان؛ پیشرو در رفع ناترازی انرژی با طرح ارتقای نفتکوره
مدیرعامل شرکت پالایش نفت اصفهان از اجرای طرح "ارتقای نفتکوره" (RHU) در دو فاز خبر داد که بهرهبرداری از آن به رفع ناترازی گاز، بنزین و نفتگاز در کشور کمک چشمگیری خواهد کرد.
جوری خداحافظی میکنی، انگار برنمیگردی
جامعه به مسئولیت اجتماعی خود در قبال کارکنان صنعت نفت عمل کند!
فشار مسئولان محلی، عامل استعفا بود
بررسی علمی و حقوقی اعتراض به ادامه کار پتروشیمی میانکاله و استعفای شوراها و دهیاران
مصائب بیدبلند برای «کرهسیاه»
«ما، جمعی از کشاورزان روستای کرهسیاه ملامهدی بخش مرکزی بهبهان که در کنار پالایشگاه بیدبلند خلیج فارس مشغول کشتوکار هستیم، بدین وسیله اعتراض خود را نسبت به آسیب و کاهش محصول خرما، برنج و گندمزارها اعلام میداریم.» این بخشی از شکواییه اهالی روستاهای اطراف پالایشگاه بیدبلند است. آنها سالهای قبل هم از وضعیت موجود شکایت داشتند و میگفتند آب چشمه مروارید که زمانی از بهترین چشمههای بهبهان و محل تأمین آب شرب و کشاورزی روستاهای منطقه بوده، دیگر نهتنها برای شرب مناسب نیست که هیچ محصول آببری از شر آلودگیهایش در امان نمانده است. شکایت چندسال قبل بینتیجه ماند و هجدهم فروردینماه شورای شهر بهبهان در نامهای خطاب به دادستان کل کشور، ریاست سازمان حفاظت محیطزیست و ریاست سازمان بازرسی کل کشور از نگرانی اهالی این روستاها گفت.
شکوه بیهویت عسلویه
منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی، منطقهای بود که اینبار سخنگوی دولت برای برگزاری نشست خبری هفتگی خود با خبرنگاران انتخاب کرد؛ منطقهای در عسلویه استان بوشهر که به «پایتخت انرژی» ایران شهر دارد. استقرار سازههایی عظیم و توصیفی از عملکرد آن که در این سفر از سوی مدیران و متخصصان این منطقه توضیح داده شده است، این شهر فولادی را به یکی باشکوهترین مناطق اقتصادی کشور شبیه میکند. تشبیهی که چشمِ بیننده نیز آن را میپذیرد و تحتتأثیر قرار میگیرد، اما شهر عسلویه اینطور نیست. هیچچیز در شهر نه باشکوه است، نه شمایل جدید دارد و نه قدیم. گویی این شهر میان تحولات عظیم صنعتی و اقتصادی که طی از بیش از سه دهه در پیرامونش اتفاق افتاده است، گم شده. شهر، جایی که اهالی بومی زندگی میکنند، فقط در ساحل و دریا به اصل خود وفادار مانده است. آنهمه توسعه و ساختوساز حتی به آسفالت خیابانها هم نرسیده است، چه برسد به خانههایی که بیشتر هنوز با بلوکها بتنی ساخته شدهاند و بدون تکمیل نما ماندهاند. حتی در بازار میتوانی انواع برندهای خارجی از هر چیزی را پیدا کنی، نه آنچه ساخته دست و ذوق و قریحه اهالی باشد یا نشان از زیست آنان را همراه داشته باشد. شاید هم اینهمه «حقیقت» عسلویه باشد: دیگر همهچیز تغییر کرده یا بهتر شده یا بدتر.
نفت برای دولت، بیکاری برای مردم
خوزستان، با برخورداری از منابع طبیعی غنی همچون نفت، گاز و پتروشیمی، نقشی کلیدی در اقتصاد ایران ایفا میکند. درحالیکه این استان بهدلیل منابع انرژی و صنعتی خود سهم بزرگی در تولید ناخالص داخلی (GDP) کشور دارد، شاخص فلاکت آن بهدلیل مشکلات اجتماعی و اقتصادی قابلتوجه، همچنان بالا است. در این مقاله به تحلیل وضعیت اقتصادی خوزستان و ارتباط آن با شاخص فلاکت میپردازیم و همچنین نقش حیاتی آموزش و تغییر سیاستهای کلان را در توسعه پایدار و کاهش فلاکت مورد بررسی قرار میدهیم.
اَبَر بدهکار بانکی شاکی سازمان حفاظت محیطزیست
گویا قرار نیست خبر ساخت پتروشیمی میانکاله در اراضی ملی به این راحتیها از سر خط اخبار خارج شود. پتروشیمیای که کلنگ ساخت آن در روزهای پایانی سال ۱۴۰۰ بر زمین خورد، حواشیاش همچنان ادامه دارد. هرچند مخالفتهای گسترده مانع ساخت آن شد، اما مالک پتروشیمی هم سال گذشته و هم در چند روز اخیر از سازمان حفاظت محیطزیست شکایت کرده است. آنطورکه «حر منصوری»، دیدهبان میانکاله، به ما میگوید، این شکایتها با هدف گرفتن مبالغ کلان بهعنوان هزینهکرد از دولت است. «در این پرونده هم مالک مقصر است و هم مسئولانی که در آن دوره اجازهٔ ساخت پتروشیمی در منطقهٔ میانکاله را دادند. حالا همه باید پاسخگو باشند، اما صرفاً شاهد شکایت و تهدید از سوی مالک هستیم.»
