|پیام ما| نهاد دانشگاه در زمانه بحران و تهدید جنگی چه مسئولیتی بر دوش دارد و چگونه باید در برابر فروپاشی‌های اجتماعی احتمالی، نقش فعال و آگاهانه‌ای ایفا کند؟ این سؤال بهانه نشست علمی «روایتگری و مسئولیت اجتماعی دانشگاه در زمان جنگ» شد. چهار پژوهشگر و فعال دانشجویی حوزه علوم اجتماعی، در پاسخ به این سؤال از ناتوانی دانشگاه در زمان بحران و بی‌خبری از دانشجو انتقاد کردند، از اهمیت روایت‌های جنگ در جایگاه کنشی اجتماعی و سیاسی گفتند و بر طرح روایت‌هایی مستقل از تراژدی و حماسه تأکید کردند. هر یک از سخنرانان از منظری متفاوت، اما مکمل، به موضوع پرداختند و گفتند دانشگاه فراتر از نهادی آموزشی، شبکه‌ای پیچیده از روابط، زیرساخت‌ها، روایت‌ها و کنش‌های اجتماعی است که در لحظه بحران، باید بتواند نقش تاریخی خود را ایفا کند.