اگر تنگه هرمز تنها به‌عنوان گذرگاهی برای انتقال نفت دیده شود، مهم‌ترین پرسش این خواهد بود که چگونه می‌توان جریان انرژی را بدون وقفه حفظ کرد. اما چنین نگاهی واقعیتی بسیار مهم‌تر را نادیده می‌گیرد؛ تنگه هرمز منطقه‌ای با تنوع زیستی غنی و در عین حال بسیار شکننده است. این تنگه با جنگل‌های حرا، کلونی‌های پرندگان دریایی، آبسنگ‌های مرجانی، سواحل محل تخم‌گذاری لاک‌پشت‌های دریایی و جزایر متعدد، یک کریدور باریک اکولوژیک است که از طریق آن آب میان خلیج فارس، دریای عمان و اقیانوس هند مبادله می‌شود و پیوندهای طبیعی را فراتر از مرزهای سیاسی برقرار می‌کند.