آبزی‌پروری در ایران در حالی می‌تواند یکی از مسیرهای تأمین پروتئین و توسعه تولید در شرایط محدودیت منابع آب و خاک باشد که تولیدکنندگان این بخش با سیاست‌های آبی نامتناسب با ماهیت فعالیت خود مواجه‌اند. دریافت آب‌بهای سنگین از مزارع آبزی‌پروری، در کنار حمایت‌های نصفه‌ونیمه در حوزه‌هایی مانند انرژی و نهاده، فشار مضاعفی بر صنعتی وارد کرده است که به گفته فعالان آن، ظرفیت بالایی برای توسعه تولید و صادرات دارد. «آرش نبی‌زاده»، مدیرعامل «اتحادیه پرورش‌دهندگان ماهیان سردابی»، در گفت‌وگو با «پیام ما» از چالش آب‌بها و سیاست‌های آبی حاکم بر این صنعت می‌گوید.