بایگانی مطالب برچسب: قطعی اینترنت
توقف هرگونه برخورد خشونتآمیز با کودکان
ادامه قطعی اینترنت، قطعشدن ارسال پیامکها و مختلشدن تماسهای تلفنی در شبها، بیخبری را بیشتر کرده است. فقط در خبرگزاریهای رسمی از بازداشت و دستگیری عدهای خبر داده شده، اما بهطور دقیق تعداد آنها مشخص نیست. در میان همین اخبار هم وضعیت تعداد نوجوانان بازداشتی نامشخص است؛ نوجوانانی که در ناآرامیهای سالهای گذشته هم شاهد دستگیری و بازداشت آنان بودهایم. پیش از قطعی اینترنت سراسری کشور نام چندتن از بازداشتشدگان نوجوان در فضای مجازی منتشر شد، اما با ادامه قطعی اینترنت خبر بیشتری از وضعیت آنها منتشر نشده است. هفته گذشته ۲۴ انجمن فعال حقوق کودک بیانیهای را مبنیبر رعایت حقوق کودکان و نوجوانان بازداشتی و لزوم توقف فوری هرگونه برخورد خشونتآمیز با آنان امضا کرده بودند و قرار بود برخی از آنان پیگیر وضعیت این نوجوانان باشند. اما حالا چند انجمن به «پیام ما» میگویند قطعی اینترنت این کار را دشوار کرده است. «صالح نقرهکار»، وکیل پایه یک دادگستری، به «پیام ما» توضیح میدهد بهدلیل فعالنبودن اتحادیه کارگروه حقوق بشر «اسکودا» (اتحادیه سراسری کانونهای وکلای دادگستری ایران) اکنون مراجعه این انجمنها به اسکودا برای پیگیری، ناممکن است و آنها میتوانند از طریق دادستانیها و دادسراهای سراسر کشور موضوع را پیگیری کنند.
روزهای سخت حفاظتگران
«حتی حالوحوصله ندارم به موضوع محیطزیست فکر کنم.» این گفته علی رنجبران حفاظتگر درباره اوضاعش در این روزهاست. به خلاف مواقع دیگر که با شور درباره کارکردن، حفاظتکردن از یوز و پلنگ و... حرف میزد، حالا کلافه است و خسته! کلافگی او از آنسوی شهر میآید و طنینش به گوش من میرسد، در اینسوی خط، در تحریریه روزنامه. روی کاغذ مینویسم «علی رنجبران: حتی حالوحوصله فکرکردن به این موضوع را هم ندارم.»
بار قطعی اینترنت بر شانههای مردم
چهار روز پس از قطعی سراسری اینترنت بینالمللی، مردم فقط به سایت داخلی بر بستر «اینترنت ملی» دسترسی دارند. ارسال پیامک هنوز ممکن نیست، قطعی شبانه آنتنهای تلفن همراه ادامه یافته و پیامرسانهای بومی همچنان اختلال دارند. در شرایطی که اینترنت جهانی در انحصار ۹ سایت و خبرگزاری داخلی است، روزنامهها و پایگاههای خبری بهسختی فعالیت خود را ادامه میدهند و وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات به پیگیریهای «پیام ما» درباره این وضعیت پاسخ نمیدهد.
بیخبری
«مامان من خوبم، نگران نباش، ما همه خوبیم، تهرانیم و اتفاقی برای ما نیفتاده.» این پیام را بسیاری از مادرهای ایرانی در زمان جنگ با واسطه برای بچههایشان فرستادند؛ بچههایی که آن سوی دنیا دلشان مثل سیر و سرکه میجوشید که مبادا اتفاقی برای عزیزانشان در ایران افتاده باشد. این روزها اضطراب هست، نگرانی هست، اما همه کانالهای ارتباطی بسته است. آنها که خارج از ایران هستند، با هر تماسی که میگیرند، انگار به مغاک پرتاب میشوند. مادرها، پدرها، خواهرها، برادرها در دسترس نیستند که بگویند حالشان چطور است. همه خطوط ارتباطی از بین رفته، آنها گیر افتادهاند در تاریکی مطلق!
آقای پزشکیان، صدای مردم را میشنوید؟
تداوم خاموشی
سومین روز خاموشی اینترنت در سراسر ایران سپری شده است. روزهای پنجشنبه و جمعه (۱۸ و ۱۹ دی) همزمان با اعتراضات، حتی «اینترنت ملی» هم قطع بود. اکنون اینترنت داخلی، آخرین نخ ارتباطی مردم با یکدیگر است. در شرایط قطعی شبکه جهانی، در روزهای گذشته پروازها مختل شد و در حال حاضر با قطعی تمامی دیتاسنترها، کسبوکارهای وابسته به اینترنت تعطیل و سرویسهای خدمات آنلاین و حتی پیامرسانهای داخلی درگیر اختلال شدیدند. وزارت ارتباطات و فناوری روز جمعه در اطلاعیهای اعلام کرد قطعی اینترنت از سوی «مراجع امنیتی ذیصلاح» و بهعلت «شرایط پیشآمده در کشور» اعمال شده و «وزارت ارتباطات مجدانه درحال پیگیری برقراری ارتباطات و از سرگیری خدمات مذکور است». طبق این اطلاعیه قرار بود «نتایج اقدامات» برای برقراری ارتباط «متعاقباً اطلاعرسانی شود»، اما بهجز اتصال اینترنت ملی، تغییر دیگری رخ نداده است.
خاموشی سراسری اینترنت و تلفنهای همراه در ایران
| پیام ما| بهدنبال اعتراضات اخیر که از سیزده روز پیش بهدلیل مشکلات معیشیتی از بازار تهران آغاز شد و در بسیاری از شهرهای ایران گسترش پیدا کرد، پنجشنبه ۱۸دی ماه از حدود ساعت ۲۲ تمامی خطوط ارتباطی همچون اینترنت و تلفنهای همراه در سراسر ایران قطع شد. در همین زمینه وزارت ارتباطات در اطلاعیهای که روز جمعه، ۱۹ دیماه، منتشر کرد، وعده داد بهزودی اختلالات پیشآمده حل خواهد شد.
افغانستان در قعر تاریکی
|پیام ما| هیچ صدایی از افغانستان نمیآید؛ حتی سخنگویان طالبان هم خاموشاند. قطع اینترنت و خدمات مخابرات در سراسر افغانستان که از ساعت ۱۷ روز دوشنبه، ۷ مهرماه، آغاز شده، به دومین روز رسیده است. مردم کشور همسایه شاهد یکی از بیسابقهترین بحرانهای ارتباطیاند. موبایلها دیگر آنتن نمیدهند. خدمات آنلاین دانشجویی متوقف شده. دخترانی که بهدلیل ممنوعیت مکاتب دخترانه در چهار سال گذشته از مدرسه جا مانده بودند، امکان حضور در کلاسهای آنلاین را از دست دادهاند. دستکم ۱۰ پرواز کابل لغو شده است. فعالیت صرافیها مختل شده و خدمات پولی دیگر انجام نمیشود. بهدنبال این قطعی صدها کامیون در گذرگاه مرزی دوغارون در صف انتظار گیر افتادهاند. کاربران ایرانی در سال ۹۸ بهمدت سه روز شاهد خاموشی مشابه بودند، اما طبق اخباری که از افغانستان میرسد، خاموشی اینترنت در این کشور بهبهانه «جلوگیری از منکرات» تا اطلاع ثانوی ادامه خواهد داشت. نهادهای حقوق بشری این اقدام را نقض آشکار حقوق بنیادین مردم خواندهاند و درباره پیامدهای آن هشدار دادهاند.
کند، مختل، سانسورشده
تازهترین گزارش کیفیت اینترنت در ایران، برای پنجمین بار، بر ادامه وضعیت بحرانی اینترنت کشور تأکید میکند: کُند، پراختلال و محدود. طبق بررسی انجمن تجارت الکترونیک تهران، کیفیت کلی اینترنتی که کاربران ایرانی تجربه میکنند، در میان ۱۰۰ کشور، رتبه ۹۷ را دارد و از نظر محدودیت روی پله ۹۹ ایستاده و بعد از کشور چین بیشترین محدودیت و سانسور را دارد.
استارتاپها؛ بازندگان خاموش جنگ
در جنگ دوازدهروزه میان ایران و اسرائیل، فقط موشکها در میدان نبودند، بلکه زیرساختهای دیجیتال کشور نیز در خط مقدم ضربه خوردند. قطعی گسترده اینترنت در سراسر ایران، شبکهای از کسبوکارهای آنلاین را در تنگنایی بیسابقه قرار داد و پیامدهای آن، نمایی هشداردهنده از آسیبپذیری اقتصاد نوآوری را نمایان کرد.
اینترنت طبقاتی علیه اینترنت آزاد
با گذشت بیش از ۲۰ روز از اعلام آتشبس، اینترنت هنوز به وضعیت قبلی برنگشته است. البته وضعیت قبلی هم هیچوقت عادی نبود. اختلالهای گاهوبیگاه، کیفیت و سرعت کم و حتی قطعی کامل، تجربه همیشگی کاربران از اینترنت ایران بوده است. اینبار اما علاوهبر افزایش اختلالها، با ایدههایی مثل «اینترنت اضطراری»، «منطقه آزاد سایبری»، «دسترسی سازمانی» و اینترنتهای مجوزمحور و سطحبندیشده مواجهایم. طرح قدیمی اینترنت طبقاتی با نامهایی گمراهکننده بازسازی شده است: تقسیم مردم به «دارندگان اینترنت آزاد» و «محرومان از آن». با اینکه بعضی مسئولان از مخالفتشان با تبعیض دیجیتال سخن میگویند، مصوبات شورایعالی فضای مجازی بر محدودیت بیشتر تمرکز دارد و ادامه اختلالات، ادعاها درباره پایبندی به «اینترنت آزاد» را رد میکند.
روایت ۳ شهر در روزهای جنگ
«مردم نهتنها از شیراز، بلکه از آباده و سایر شهرها خودشان را به پارک ملی بمو رساندند تا آتش را خاموش کنند. حتی برخی فرصت نکرده بودند یک بطری آب با خودشان بردارند. همه آمدند تا حریقی که بهواسطه حمله جنگندهها و پهپادها به جان بمو افتاده بود، خاموش شد.» اینها را «بهمن ایزدی»، فعال محیطزیست ساکن شیراز، میگوید. در تبریز بهگفته «بهرام تندران»، فعال محیطزیست و کوهنورد ساکن این شهر، مردم برنامه زمانبندی حملهها را میدانستند و خودشان را آماده میکردند. «ژیوار کرمی»، فعال گردشگری ساکن کرمانشاه، نیز از حملههای گاه و بیگاه میگوید و نگرانیهایی که بابت حفاظت از «طاقبستان» بهوجود آمد. بااینحال، بهگفته هر سه نفر بهخلاف تهران، زندگی در کرمانشاه، تبریز و شیراز جریان داشت و این شهرها خالی از سکنه نشدند یا جمعیتشان مشابه تهران محدود نشد.
