اکتشاف نفت در تالاب بین‌المللی شادگان، بعد از سه سال، حالا به مرز فاجعه رسیده است؛ فاجعه انسانی و محیط‌زیستی‌‌ای که پیش‌ازاین نیز پروژه‌های نفتی در خوزستان به بار آورده بودند. اخیراً یکی از کارگران اکتشاف نفت در تالاب شادگان کشته شد. این تمام فاجعه نیست، هر روز تعدادی تا پای مرگ می‌روند. شرایط غیرانسانی این کارگران از یک‌سو و دست‌اندازی به زیستگاه‌های امن تالابی از سوی دیگر، یادآور سناریوی تلخ تخریب‌های نفت در هورالعظیم با دخالت چینی‌هاست که قدم‌به‌قدم در تالاب شادگان در حال اجراست. «علیرضا جنامی»، کارگر ۲۷ساله اکتشاف نفت، حدود دو ماه پیش، هنگام عملیات لرزه‌نگاری در تالاب شادگان کشته شد. این خبر که با عنوان گرمازدگی منتشر شده بود، در میان اخبار گم شد. تا وقتی که ۱۲ شهریور باز گروهی از کارگران لرزه‌نگاری نفت به‌خاطر گیر افتادن در زمین‌های باتلاقی تا پای مرگ پیش رفتند و استانداری خوزستان اعلام کرد: «هشت تکنسین شرکت اکتشاف نفت که در تالاب شادگان گرفتار شده بودند، از خطر مرگ نجات یافتند.»

شرکت نفت و گاز اروندان همسو با مسئولیت‌های اجتماعی خود، ناوگان سبک و سنگین لجستیکی‌اش را در مرز شلمچه مستقر کرد تا از مواکب و زائران اربعین حسینی (ع) پشتیبانی کند.

مدیرعامل شرکت نفت و گاز پارس از ادامه فعالیت بدون وقفه سکوهای پارس جنوبی در جریان حملات اخیر و تکمیل تعمیرات اساسی ۱۱ سکو خبر داد و تأکید کرد که شرکت در مسیر تأمین پایدار انرژی و خدمت‌رسانی به ملت ایران از هیچ تلاشی دریغ نخواهد کرد.

۸۰ سال پس از اعتصاب کارگران پالایشگاه نفت کرمانشاه

مشخص نیست لاستیک سوزانده‌اند یا زباله‌!‌ شاید هم مزارع نیشکر یا زمین‌های کشاورزی را آتش زده‌اند؛ تنها دود سیاه است که به چشم می‌خورد. دودی که وارد ساختمان‌های نیمه‌تمام می‌شود،‌ از میان درها و پنجره‌های نصب‌نشده عبور می‌کند و پیش می‌رود. اندکی جلوتر اهالی پرده را کشیده و پنجره‌ها را بسته‌اند. دود اما پس از تماس با شیشه از لای درزها جلو می‌رود، روی میز،‌ پرده و ریه ساکنان خانه می‌نشیند و لایه‌ سیاهی به‌جای می‌گذارد. فرق نمی‌کند آبان باشد یا دی،‌ فروردین باشد یا مرداد‌، اهوازی‌ها و سایر خوزستانی‌ها همه فصل‌ها و ماه‌های سال با آلودگی دست‌به‌گریبانند. نقشه ایران بارها توسط کاربران شبکه‌های اجتماعی برای همدلی با مردم خوزستان و آلودگی و سیاهی که بر جان و مال آنها می‌نشیند،‌ سیاه شده اما خوزستان رنگ سفیدی به خود ندیده است. آنها چند سال پیش در انتخابات ریاست‌جمهوری زمان سخنرانی «حسن روحانی» خطاب به او شعار دادند «ما که هوا نداریم، ولی هواتو داریم». حسن روحانی رئیس‌جمهور شد،اما نه او و نه سایر رؤسای جمهوری پیش و پس از او هوای خوزستانی‌ها را چندان که شایسته مردم این استان بود، نداشتند و ندارند.