فائو در اردیبهشت ۱۴۰۴ ضمن هشداری به کشورهای خاورمیانه از احتمال شیوع تب‌برفکی خبر داد. شش ماه از هشدار فائو می‌گذرد و شهرهای ایران یکی پس از دیگری اولین موارد ابتلا و تلف‌شدن دام‌هایشان را گزارش می‌دهند. این درحالی‌است که رئیس سازمان دامپزشکی کشور در نشست خبری‌ای که ۱۳ آبان‌ماه با ایسنا داشت، از کنترل مناسب بیماری تب‌برفکی سخن گفته بود.

رئیس موسسه تحقیقات علوم دامی کشور از بهبود شاخص‌های تولیدی گوسفندان بومی ایران خبر داد و اعلام کرد که ایران به عنوان یکی از کشورهای برتر در تولید گوشت گوسفند شناخته می‌شود.

رئیس اداره بیماری‌های زئونوز (بیماری‌های مشترک میان حیوان و انسان) وزارت بهداشت ضمن اشاره به چالش سگ‌های ولگرد جهت کنترل بیماری هاری، در عین حال از ۱۰ مورد ابتلا به هاری در سال جاری خبر داد.

هاری درمان ندارد و به آن بیماری بدون علاج می‌گویند. وقتی سگ‌گزیدگی یا حیوان‌گزیدگی اتفاق می‌افتد، تزریق واکسن یکی از راه‌های درمان است، اما اگر به‌موقع نرسد یا واکسن‌ها که عموماً وارداتی هستند، به‌طور مناسب نگهداری نشوند و کیفیت و خاصیت خود را از دست بدهند، فرد مبتلا به هاری، فرصت بسیار کمی برای زندگی دارد. به‌همین خاطر کارشناسان حوزۀ بهداشت، توصیه‌های بسیاری می‌کنند تا جایی که ممکن است، از قرارگرفتن در معرض حیوانات وحشی خودداری کنیم. اما آخرین وضعیت هاری در ایران چگونه است و از نظر ابتلا در چه وضعیتی قرار داریم؟ «محمدرضا شیرزادی» رئیس ادارۀ مبارزه با بیماری‌های قابل انتقال بین حیوان و انسان وزارت بهداشت، دراین‌باره به «پیام ما» گفت: بیماری هاری یک بیماری بومی در ایران است و متأسفانه گوشت‌خواران و پستانداران، به‌عنوان مخزن بیماری‌ هاری مطرح هستند. اگر این حیوانات فردی را مورد گزش و جراحت قرار بدهند، باعث می‌شود که بیماری به آن‌ها منتقل شود.

|پیام ما| گروه اول می‌گویند سگ‌ها نجس هستند، گروه دوم آن‌ها را مقدس می‌دانند‌، گروه سوم می‌گویند فارغ از این دوگانه‌سازی، باید عقیم‌سازی و یا حذف مدنظر قرار گیرد. سگ‌های بلاصاحب یا ولگرد و شیوۀّ برخورد و مدیریت جمعیت آن‌ها‌، یکی از پرمناقشه‌ترین موضوعات در چند سال اخیر است. دراین‌باره آیا می‌توان به راهکاری واحد رسید؟

جنگل‌های زاگرسی که با شش میلیون هکتار وسعت در یازده استان واقع شده‌اند، نقش مهمی در چرخۀ اقتصاد و امنیت غذایی کشور دارند. از جمله اهمیت این رویشگاه‌ها، تأمین چهل درصد آب شیرین کشور است. باوجوداین، بیش‌از چهارده سال است که پدیدۀ خشکیدگی (زوال) بلوط‌ها، دامن جنگل‌های زاگرسی را گرفته و بر اثر این پدیده حدود دو میلیون هکتار از این رویشگاه‌ها تخریب شده و درحال احتضارند؛ روندی که همچنان ادامه دارد. این درحالی‌است‌که، شماری از کارشناسان می‌گویند، تداوم وضع موجود باعث نابودی جنگل‌های زاگرسی در آیندۀ نزدیک می‌شود. «دکتر سودابه احمدعلی کروری»، پژوهشگر منابع‌طبیعی و محیط‌زیست، اما نظر دیگری دارد. او می‌گوید: «با وجود همۀ مشکلاتی که بر سر راه احیای جنگل‌های زاگرسی وجود دارد، می‌توان با تشکیل کارگروه‌های تخصصی، مدیریت اکوسیستمی و مشارکت جوامع بومی، این رویشگاه‌ها را نجات داد.» درعین‌حال تأکید می‌کند: «اگر تعلل کنیم، نابودی جنگل‌های زاگرسی حتمی است.»

خبر گزیدگی ۱۶ نفر توسط یک سگ ولگرد و احتمالاً بیمار، فقط در تعداد آسیب‌دیدگان با اخبار پیشین فرق می‌کند. معضلی به‌نام سگ‌گزیدگی که ایران را در رتبهٔ بالای حیوان‌گزیدگی در جهان قرار داده است، علاوه‌بر هزینه‌های اجتماعی سنگین و گاه جبران‌ناپذیر، واردات گستردهٔ داروی واکسن هاری و بیماری‌های مشترک سگ و انسان را بیش از معمولِ جهانی به کشور تحمیل می‌کند. به‌نظر می‌رسد به‌رغم گفته‌های گاه‌وبیگاه در رسانه‌ها، نه شهرداری‌ها و نه وزارت کشور به‌عنوان متولی حفظ سلامت جانی شهروندان در محیط شهر، با وجود دستورالعمل‌های روشن و دقیق، مسئولیت این موضوع را به‌عهده نمی‌گیرند. سال ۱۳۸۷، یعنی ۱۵ سال پیش، وزارت کشور دستورالعملی را در مورد مقابله با افزایش جمعیت و پرسه‌زنی سگ‌ها به شهرداری‌های سراسر کشور ابلاغ کرد که نه‌تنها شهرداری‌ها آن را فراموش کردند، بلکه خود وزارت کشور نیز ضرورت اجرای آن را یادآور نمی‌شود.