مدیریت پسماند تنها مختص به بافت شهری نیست، بلکه در دنیای امروز حتی روستاها و مناطق کوچکی همچون ورنهولم دانمارک اقدامات خود را فراتر از شهرها گسترش و عنوان بهترین سیستم‌های مدیریت زباله را به خود اختصاص داده‌اند.

|پیام ما| تعداد گردشگران به‌ویژه در استان‌های شمالی کشور، در تعطیلات روزهای میانی شهریور یعنی آخرین فرصت سفر پیش از شروع مدارس، بسیار بالا بود. آمارهای متفاوتی از سوی نهادهای مختلف از حضور مسافران منتشر شده که یکی از آن‌ها، عدد ۲۱ میلیون گردشگر در استان مازندران است. هم‌زمان با تصاویر ترافیک‌های چندکیلومتری در دو استان گیلان و مازندران، تصاویری از زباله‌های رهاشده در شهرها هم در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شد. نگرانی از این حجم زباله، گرچه تا حدی نشان از آگاهی جامعه دربارۀ حفظ محیط‌زیست دارد، بااین‌حال در متن‌های نوشته‌شدۀ زیر این تصاویر، نوک پیکان حمله‌‌ها برای این وضع بی‌سامان، صرفاً متوجه مسافران بود، بدون آنکه نقش کمبود زیرساخت‌ها و نبود قوانین دقیق مورد نقد قرار گیرد.

تیر ۱۳۸۷ در دولت «محمود احمدی‌نژاد» عملیات ساخت سد بابا حیدر که به «غدیر باباحیدر» هم معروف است آغاز شد. ۱۶ سال طول کشید تا در مرداد ۱۴۰۳ و در روزهای تحویل دولت «ابراهیم رئیسی» به «مسعود پزشکیان»،‌ این سد به ۹۵ درصد پیشرفت فیزیکی برسد و آمادۀ آبگیری شود. در این دورۀ ۱۶ ساله، «بابا حیدر» حاشیه‌‌های زیادی داشته که مهم‌ترین آن‌ها به نداشتن گزارش ارزیابی اثرات محیط‌زیستی برمی‌گردد. مخالفان می‌گویند مخزن سد در محل دپوی زبالۀ شهر باباحیدر قرار گرفته و همچنان ابهاماتی دربارۀ سلامت آب آن که قرار است برای شرب استفاده شود، وجود دارد؛ در مقابل موافقان پاسخ می‌‌دهند، گروهی می‌خواهند محیط‌زیست را دستاویز عدم آبگیری «بابا حیدر» کنند.

معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار خراسان جنوبی گفت: دفن اصولی پسماندهای واحدهای صنعتی باید براساس نوع پسماند عادی و ویژه تعیین تکلیف شود و نظارت‌ در دستور کار باشد.

از ابتدای دهه ۹۰ که صحبت از سوزاندن زباله و راه‌اندازی کارخانه‌های زباله‌سوزی جدی شد، تاکنون، موافقان و مخالفان کم نبوده‌اند. نمونه‌اش به روزهای اخیر برمی‌گردد که علی سلاجقه، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست گفت: «اعتقادی به استفاده از زباله‌سوز نداریم اما زباله‌سوزهای موجود هرچه سریع‌تر تکمیل و آماده بهره‌برداری شوند.» و مهدی چمران، رئیس شورای شهر تهران هم گفت: «دولت در ساخت زباله‌سوزها کمک حال شهرداری‌ها باشد.» در شرایطی که پسماند به بحرانی غیرقابل انکار در کشور بدل شده، روش‌های از بالا به پایین مدیریت پسماند همچنان روی بورس است. زباله‌سوزها که برای اولین بار در سال ۹۴ در آرادکوه پایشان به ادبیات حوزه مدیریت پسماند باز شد تاکنون نتوانسته‌اند آنچنان حلال مشکلات پسماند کشور باشند و در این میان ساخت کارخانه زباله‌سوز در رشت و ساری هم پیشرفت خاصی نداشته است. آنها که دستی بر آتش دارند، می‌گویند زباله‌سوز نقطه پایانی ماجرای پسماند نیست و باید کار را از ابتدا مدیریت کرد.