چه کسی فکرش را می‌کرد روزی برسد که در جام جهانی و بزرگ‌ترین رویداد فوتبال، وقتی تیم ملی کشورت گل می‌خورد، فریاد شادی بلند شود؟ چهار سال پیش تیم ملی فوتبال ایران، آن نماد همیشگی همبستگی و غرور جمعی، ناگهان به محل مناقشه و شکاف تبدیل شد و در جام جهانی، زیر سایه حواشی سیاسی و اجتماعی آن روزها و واکنش‌های بازیکنانش، بخشی از محبوبیت تاریخی خود را از دست داد. طرفداری از پیراهن تیم ملی، خود به انتخابی مناقشه‌برانگیز تبدیل شده بود و میان جامعه و آن چیزی که روزی بی‌چون‌وچرا «تیم ما» بود، فاصله افتاد؛ فاصله‌ای که ریشه در بحران‌های عمیق‌تر جامعه داشت. حالا چهار سال گذشته است و ایران بار دیگر در شرایطی در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور دارد که کشور در این فاصله، دی‌ماه‌های پرالتهاب، جنگ و بحران‌های پی‌درپی را از سر گذرانده و هنوز هم واکنش بازیکنان و سرمربی تیم ملی زیر ذره‌بین افکار عمومی است. آیا این تیم هنوز همان تیم ملی است که همه در لحظه گل‌زدنش یک‌صدا فریاد می‌کشیدند یا این شکاف میان مردم و پیراهن ملی همچنان حل‌ناشدنی باقی مانده است؟ روز شنبه، ۳۰ خردادماه، «شب‌های گفت‌وگو»ی کتابفروشی وزن دنیا میزبان نشستی با موضوع «جام جهانی و تیم فوتبال» بود که در آن حاضران از این شکاف و دلایل آن صحبت کردند.