توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر معمولاً نشانه پیشرفت، توسعه و رفاه بیشتر تلقی می‌شود؛ اما این نگاه یک‌سویه همه ابعاد ماجرا را نمی‌بیند. تولید برق خورشیدی و بادی به زمین نیاز دارد و گاهی همین زمین‌ها محل کار و تأمین معاش چندین خانوارند. از دست رفتن این زمین‌ها، اگر با جبران و جایگزینی مناسبی همراه نباشد، معیشت مردم را به خطر می‌اندازد. از سوی دیگر، هویت بسیاری از روستاییان با سرسبزی، آرامش و کشاورزی گره خورده است و استقرار پروژه‌های تجدیدپذیر در دل این فضا می‌تواند آن را متزلزل کند. به همین دلیل، سال‌هاست گروهی از مردم جوامع محلی در نقاط مختلف جهان در برابر اجرای چنین پروژه‌هایی ایستاده‌اند و خواستار رعایت حقوق خود شده‌اند.

دکتر مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، در نشست با فعالان و اساتید محیط زیست، با تأکید بر اینکه حفاظت از منابع طبیعی از ارکان اصلی امنیت ملی است، اعلام کرد که با شفاف‌سازی چارچوب‌های فعالیت، رویکردهای امنیتی در مواجهه با فعالان محیط زیستی برداشته خواهد شد. وی همچنین بر ضرورت بازنگری در الگوهای توسعه و عبور از تمرکززدایی از منابع پایه تأکید کرد.

سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی برق (ساتبا) با هدف حفاظت از اراضی حاصلخیز، توسعه نیروگاه‌های خورشیدی را به سمت مدل‌های «دو منظوره» هدایت می‌کند. معاون سرمایه‌گذاری ساتبا تأکید کرد که احداث نیروگاه نباید موجب تغییر کاربری زمین‌های مستعد کشاورزی شود.

«حبله‌رود» در استان سمنان فقط با خشکسالی دست‌وپنجه نرم نمی‌کند. برداشت‌های بی‌رویه در بالادست، توسعه کشت‌های پرمصرف، برداشت مستقیم از رودخانه، تغییر کاربری اراضی، ضعف نظارت بر کانال‌های انتقال آب و اختلاف بر سر تخصیص منابع سدها، زنجیره‌ای از فشارها را بر این رودخانه وارد کرده است. در پایین‌دست، گرمسار با رودخانه‌ای مواجه است که به گفته فعالان و کشاورزان این حوزه، در برخی مقاطع عملاً آبی برای رسیدن به آن باقی نمی‌ماند. در چنین شرایطی، تجربه سال‌ها مطالعه برای «مدیریت یکپارچه حوضه آبریز حبله‌رود» نیز هنوز نتوانسته است به یک سازوکار اجرایی پایدار تبدیل شود.