در بسیاری از جوامع، بازار کار به میدان بازتولید روابط قدرت، هنجارهای جنسیتی و تقسیم کار مبتنی بر جنسیت تبدیل می‌شود. دوگانه «مشاغل زنانه» و «مشاغل مردانه» بیش از آنکه بر تفاوت‌های زیستی یا توانایی‌های فردی استوار باشد، محصول فرایندهای اجتماعی، فرهنگی و نهادی است که طی زمان، برخی حرفه‌ها را به مردان و برخی دیگر را به زنان نسبت داده و از این طریق، نابرابری‌های جنسیتی را تثبیت کرده است. در چنین ساختاری، ورود زنان به حرفه‌هایی که در ذهنیت و فرهنگ عمومی «مردانه» تلقی می‌شوند، مواجهه با سازوکارهای آشکار و پنهان تبعیض است. زنان در این حوزه‌ها، علاوه‌بر کسب صلاحیت حرفه‌ای، ناگزیرند به‌طور مستمر شایستگی خود را اثبات کنند و با پیش‌فرض‌هایی مقابله کنند که توانایی فنی، اقتدار حرفه‌ای و حتی مشروعیت حضور آنان را زیر سؤال می‌برد. «رخساره سلطانی» دختر جوان مکانیکی است که در گفت‌وگو با «پیام ما» از چالش‌های این شغل برای زنان و مردانه‌بودن آن در نگاه جامعه می‌گوید.