آمار رسمی منتشرشده از سوی نهادهای دولتی نشان‌دهنده ابعاد گسترده حوادث کار در ایران است. براساس اعلام مرکز پژوهش‌های مجلس، در سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱، مجموعاً سه هزار و ۸۲۶ مورد مرگ ناشی از حوادث کار به ثبت رسیده است. در همین دوره زمانی، ۸۶ هزار و ۶۳۸ کارگر بیمه‌شده دچار حادثه شغلی شده‌اند که نام آنها در فهرست سازمان تأمین‌ اجتماعی ثبت شده است. با وجود این ارقام، داده‌های منتشرشده از سوی سازمان پزشکی قانونی در همین بازه زمانی، ابعاد دیگری از این معضل را روشن می‌سازد. در سال ۱۴۰۱، این سازمان ۱۹۰۰ مورد فوت ناشی از حوادث کار را گزارش کرده است، درحالی‌که سازمان تأمین اجتماعی در همین سال تعداد فوتی‌های بیمه‌شده را تنها ۴۵۵ نفر اعلام کرده است. این تفاوت فاحش در آمار، به‌طور ضمنی وجود تعداد زیادی از کارگران بدون پوشش بیمه‌ و اشتغال در بخش غیررسمی را تأیید می‌کند.

در جست‌وجو برای یافتن آمار قطعی حوادث کار و فوتی‌های ناشی از آن، به داده‌های متفاوتی می‌رسیم؛ داده‌هایی که گاهاً اختلاف بسیار زیادی با هم دارند و جمع‌بندی میان آنها تا حدودی دشوار است. آخرین آمار رسمی حوادث کار، متعلق به شش‌ماهه نخست سال ۱۴۰۳ است و بعدازآن، آمار جدیدی در ارتباط با حوادث کار، حداقل از سوی پزشکی قانونی بیرون نیامده است. از سوی دیگر، آمار تأمین اجتماعی تنها حوادث مرتبط با کارگران بیمه‌شده را نشان می‌دهد.

گردشگری محصول مستقیم دموکراسی است. صنعتی که چرخ اقتصاد را نه بر محور فروش سوخت‌ فسیلی که براساس فروش جاذبه و سفر می‌چرخاند‌. گردشگری در خاورمیانه با حضور پررنگ قطر، عمان، عربستان سعودی، دبی و ترکیه پرچم سفید خود را برافراشته و با گردش مالی قابل‌توجه، آینده‌ امیدوارکننده‌ای پیش‌ رو دارد. در ایران از میانه دهه ۹۰ خورشیدی، رویکرد اغلب دولت‌ها این بخش را در موقعیتی شکننده و آسیب‌پذیر قرار داده و جنگ دوزاده‌روزه ضربه آخر را بر پیکره کم‌توان گردشگری وارد کرده‌ است. در ایام پساجنگ هم موقعیت تعلیق حاکم بر کشور، مجال تنفس به صاحبان کسب‌و‌کارهای حوزه گردشگری نمی‌دهد؛ هرچند وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی از پرواز مستقیم تهران-مینسک و گسترش ارتباطات گردشگری با این کشور اروپای شرقی خبر می‌دهد و آن را آغازگر جهش گردشگری میان ایران و بلاروس معرفی می‌کند و در گفت‌وگویی مردم بلاروس را علاقه‌مند به میراث‌فرهنگی ایران می‌داند. او این اقدام را «گام بلندی در مسیر توسعه دیپلماسی گردشگری و تسهیل ارتباطات مردمی میان دو کشور» دانست، اما تدوین آیین‌نامه جدید درمورد صدور ویزا و ضابطه‌مند کردن گردشگری ورودی و اعمال قوانین جدید برای سفر به ایران نقطه مقابل تسهیل در گردشگری است.

یکی از طرح‌های طولانی و برزمین‌مانده نظام سلامت ایران، طرح «نظام ارجاع و پزشک خانواده» است که دو دهه از نوشتن آیین‌نامه و اجرای آزمایشی آن می‌گذرد. از آن زمان تا امروز شش دولت بر سر کار آمده و هر یک این طرح را از طاقچه درآورده و پس از تکاندن آن، برنامه‌ اصلی خود قرار داده است؛ اما به‌غیر از اجرای آزمایشی و محدود، هرگز خبری از اجرای کامل آن نشد. پس از بیست سال، دوباره «محمدرضا ظفرقندی»، وزیر بهداشت دولت سیزدهم، از اجرای کامل این طرح خبر داد. این درحالی‌است که «حمید سوری»، استاد اپیدمیولوژی دانشگاه علوم‌پزشکی شهیدبهشتی، در گفت‌وگو با «پیام ما» گفت: «در رابطه با اجرای طرح پزشک خانواده پرسش‌هایی وجود دارد که تا پاسخ مستندی به آن داده نشود، اجرای آن بسیار نگران‌کننده است.»

پس از آتش‌سوزی گسترده در بازار آهن شادآباد تهران در پاییز ۱۴۰۲، شهردار پایتخت علت حادثه را به‌سرعت «بی‌احتیاطی انسانی» یک کارگر اعلام کرد. این واکنش الگویی آشنا در مواجهه با حوادث کار در ایران است. روایتی که مسئولیت را متوجه فرد می‌کند و به‌سرعت پرونده را در افکار عمومی می‌بندد. اما گزارش‌های بعدی کارشناسان، تصویری متفاوت را ترسیم کرد که از نقص‌های ایمنی در کل مجموعه و قصور احتمالی نهادهای مدیریتی حکایت داشت. این دوگانگی در روایت، که پیش‌از‌این در ابعادی بسیار بزرگتر در فاجعه ساختمان پلاسکو نیز تجربه شده بود، پرسشی بنیادین را مطرح می‌کند که در سراسر این گزارش به آن پرداخته می‌شود: آیا تمرکز بر «خطای انسانی» یک تحلیل علمی از ریشه‌های حوادث کار در ایران است یا سرپوشی بر یک بحران عمیق‌تر در ساختارهای مدیریتی و نظارتی؟

نقدینگی و ناترازی انرژی، زنجیره‌ تأمین دارو در کشور را دچار اختلال کرده است. هفته گذشته وزیر بهداشت از کاهش کمبودهای دارویی به ۹۰ قلم خبر داد، اما «بهمن صبور»، عضو هیئت‌مدیره انجمن‌های علمی تخصصی دارویی کشور در گفت‌وگو با «پیام ما» این کمبودها را حدود ۱۵۰ قلم اعلام کرد. بیشتر این داروها مربوط به درمان‌های بیمارهای سرطانی هستند.

مدیرکل نام‌نویسی و حساب‌های انفرادی سازمان تامین اجتماعی: امکان خرید و فروش سابقه بیمه وجود ندارد و تبلیغات این‌چنینی کذب است.

امیر عباس قدرتی رئیس اداره بیمه بیکاری و تعهدات کوتاه مدت سازمان تأمین اجتماعی در خصوص تعهدات سازمان تأمین اجتماعی‬ گفت: حمایت‌های بی مه‌ای سازمان تأمین اجتماعی به دو دسته کلی تعهدات کوتاه مدت و بلند مدت طبقه بندی می‌شوند. تعهدات بلند مدت شامل مستمری‌‏هایی است که در دوران بازنشستگی و یا از کارافتادگی به مشمولان پرداخت می‌‏شود و یا در صورت فوت بیمه شده اصلی به بازماندگان واجد شرایط تعلق می‌‏گیرد.