رخداد زلزله‌های دوگانه با بزرگای ۷.۲ و ۷.۵ در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶ (سوم تیر ۱۴۰۵) به مرکزیت سان‌فلیپه در ایالت یاراکوی، نمونه‌ای عینی از پیچیدگی مدیریت بحران در مناطق خارج از پایتخت را به نمایش گذاشت. این موضوع، به‌ویژه در کشوری مانند ونزوئلا که سال‌ها در معرض تحریم و فساد ساختاری بوده، اهمیت ویژه‌ای دارد. گرچه لرزش‌ها در کاراکاس نیز خساراتی بر جای گذاشت، کانون اصلی فاجعه و بیشترین نرخ تخریب در استان‌ها و ایالت‌های شمالی و مرکزی، نظیر یاراکوی، کارابوبو و لاگوایرا، متمرکز بود.