سیاست بلندمرتبه‌سازی در شمال کشور از یک دهه قبل، با هدف مهار گسترش افقی شهرها و جلوگیری از تخریب اراضی کشاورزی، به‌تدریج وارد ضوابط و طرح‌های رسمی شهرسازی شد؛ اما اکنون مسیر اجرای آن در سه استان شمالی وارد مراحل متفاوتی شده و نگرانی از آینده استان‌های شمالی با این طرح‌ها بالاست. در مازندران، طرح مدیریت یکپارچه بلندمرتبه‌سازی در حدود ۲۷ شهر در دست پیگیری است؛ در گیلان، طرح‌های رشت و بندرانزلی به شورای عالی شهرسازی و معماری رسیده‌اند و در گلستان، طرح گرگان در مهر ۱۴۰۵ به تصویب این شورا رسیده است. با این حال، پرسش اساسی همچنان پابرجاست: آیا برج‌سازی می‌تواند بدون تشدید بحران آب، فاضلاب، پسماند و ترافیک، از زمین‌های ارزشمند شمال حفاظت کند؟ آیا اگر ظرفیت زیرساختی شهرها، محیط‌زیست و نیاز ساکنان بومی در اولویت نباشد، توسعه عمودی ممکن است به‌جای حل مشکلات، بر بحران‌های موجود بیفزاید؟ «فرهاد لشکری»، مدیرکل دفتر نظارت بر طرح‌های توسعه و عمران وزارت راه و شهرسازی، هم در گفت‌وگویی تفصیلی با «پیام ما» با تأیید مشکلات گسترده بلندمرتبه‌سازی، این کار را نه راه‌حل مستقیم بحران مسکن، بلکه ابزاری برای مدیریت توسعه شهری شمال می‌داند که فقط با کنترل تراکم، تأمین زیرساخت‌ها، حفاظت از محیط‌زیست و مهار سوداگری زمین قابل دفاع است.