بعد از پنج سال خشکسالی فراگیر در کشور حالا دیگر همه می‌دانند و باور دارند که آب یکی از مهم‌ترین مسائل کشور بود که با مجموعه‌ای بی‌توجهی‌های مدیریتی، خلأهای قانونی و به‌ویژه مصرف بی‌رویه به اصلی‌ترین بحران کشور تبدیل شد؛ بحرانی که حتی پایتخت را در وضعیت قرمز قرار داده است. انتقادها به عملکرد همه دستگاه‌های دخیل در مدیریت منابع کشور یک‌به‌یک از سوی کارشناسان ارائه می‌شود و هر یک در ساحتی تلاش در ارائه راه‌حل برای رفع یا کاهش این چالش دارند. چالشی که «عیسی بزرگ‌زاده»، سخنگوی صنعت آب کشور به «پیام‌ما» می‌گوید بخش قابل‌توجهی از آن از طرف دولت پذیرفته می‌شود، اما آنچه باید بیشتر از همه مورد توجه قرار گیرد، خلأهای قانونی و اعتباری است که دست کارگزاران آب را برای اقدامات مطلوب بسته است. او همچنین تأکید می‌کند برنامه هفتم پیشرفت با همه کاستی‌ها، آخرین فرصت برای بهبود شرایط آبی و زیست‌بوم ایران است. فرصتی که اگر از دست برود، قابل‌ جبران نیست. او بخش کشاورزی را نیازمند اصلاحات گسترده می‌داند تا بتواند پایداری را به اکوسیستم آبی ایران برگرداند. بزرگ‌زاده می‌گوید نه مردم و نه دولت، نه مجلس و نه کارشناسان نباید از فرصت برنامه هفتم برای اصلاح امور کوتاه بیایند.

با شتاب گرفتن اجرای طرح‌های انتقال آب مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارشی مجوزهای محیط‌زیستی این طرح‌ها را زیر سؤال برده و اعلام کرده است در مورد بهره‌برداری از فاز دو و سه خلیج‌فارس مجوزی صادر نشده و مطالعات ارزیابی محیط‌زیستی ارائه شده برای توسعه تأسیسات شیرین‌سازی نیز از سوی سازمان حفاظت محیط‌زیستی ناقص برآورد شده است. همچنین این گزارش می‌گوید در سامانه پارسیان - فارس - اصفهان، تأسیسات شیرین‌سازی و قسمتی از مسیر انتقال (از ساحل پارسیان استان هرمزگان تا پاقلات استان فارس) دارای مجوز محیط‌زیستی بوده، اما ادامه مسیر خط انتقال فاقد مجوز است. سامانه سیریک - اصفهان، فاقد مجوز محیط‌زیستی برای تأسیسات شیرین‌سازی و خط انتقال بوده و مطالعات ارزیابی محیط زیستی ارائه شده برای قسمتی از مسیر انتقال (از ساحل سیریک تا نقطه انشعاب اصفهان) نیز از سوی سازمان حفاظت محیط‌زیست ناقص برآورد شده است. باوجود این موضوع سازمان حفاظت محیط‌زیست، دفتر آب‌وخاک و دفتر ارزیابی تاکنون هیچ صحبتی در مورد طرح‌های انتقال آب انجام نداده و در سکوت این سازمان این طرح‌ها در حال انجام است. گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس هم در هیچ بخشی عنوان نمی‌کند که مجوزهای اجرای این طرح‌ها از سوی چه دستگاه یا نهادی صادر شده است.

وزیر نیرو از پیشرفت ۷۰ درصدی پروژه انتقال آب سد طالقان به تهران خبر داد و با اشاره به کاهش ذخایر آبی تهران و عبور مصرف برق از مرز ۷۷ هزار مگاوات، از مردم خواست در مصرف آب و برق صرفه‌جویی کنند.

انتقال آب از سد طالقان با ایجاد یک خط لوله جدید، از سوی دولت به‌عنوان راه نجات تهران در ماه‌های سخت تابستان معرفی می‌شود. طرحی که به‌نظر می‌رسد حمایت همه‌جانبه دستگاه‌های مختلف حتی شخص رئیس‌جمهوری را داراست. بااین‌حال، کارشناسان بخش آب می‌گویند این طرح نه‌تنها شفاف نیست بلکه برآوردها نشان می‌دهد درصورت انتقال این آب، که بخش قابل‌توجهی از آن به بخش کشاورزی در دو استان قزوین و گیلان اختصاص دارد، احتمالاً علاوه‌بر مشکلات محیط‌زیستی در مبدأ، مشکلات اجتماعی و اقتصادی هم ایجاد می‌شود. درِ دولت اما گویی همواره بر یک پاشنه می‎‌چرخد. طرح همه مجوزهای قانونی را دارد، اما این به‌معنای اجرای کارشناسی آن نیست. مجریان و منتقدان این طرح در گفت‌وگو با «پیام‌ ما» ایده‌های خود را عنوان کرده‌اند. سؤال اصلی این است: انتقال آب طالقان، کمک به حل بحران آب است یا ایجاد مشکلات بیشتر؟

وزیر نیرو روز دوشنبه در حاشیه برنامه افتتاح «طرح‌های آب و برق غرب و جنوب‌غرب تهران» به سؤالات روزنامه «پیام‌ ما» پاسخ گفت. «عباس علی‌آبادی» در واکنش به این موضوع که تشدید اعمال خاموشی در شهرهای مختلف ایران و افزایش ساعت قطع برق از یک نوبت دوساعته به دو نوبت (مجموعاً چهار ساعت) نارضایتی مردم را افزایش داده است، این موضوع را کاملاً رد کرد. علی‌آبادی در پاسخ به «پیام ما» گفت: «بسیاری از این موارد ناشی از حادثه است نه اعمال خاموشی. برنامه وزارت نیرو ایجاد محدودیت در دسترسی به برق برای یک نوبت دوساعته است، نه چهار ساعت. تلاش می‌کنیم این محدودیت هم در شب اتفاق نیفتد تا تحمل آن برای‌ مردم راحت‌تر باشد. شهروندان هر موردی غیر از این برنامه را گزارش کنند.» گفته‌های وزیر نیرو درحالی‌است که در جدول زمان‌بندی ارائه‌شده در اپلیکیشن «برق من»، به‌جز پایتخت، زمان قطع مناطق در بسیاری شهرهای کشور، از جمله اسلامشهر در مجاورت پایتخت، اصفهان، شهرهای استان‌های خراسان‌رضوی، گلستان، خوزستان و بسیاری مناطق دیگر به‌شکل رسمی دو بار در روز اعلام شده است. همچنین، بسیاری از شهروندان با قطع برق، امکان دسترسی به آب را هم از دست می‌دهند.