|پیام ما|تهران دیگر هوا ندارد، ظرفیت زیستی آن هر روز کمتر می‌شود و آب در تهران کفاف همه را نمی‌دهد، اما به‌جای آن، آلودگی‌های مختلف جولان می‌دهند. کارشناسان شهرسازی یکی از دلایل این مصائب محیط‌زیستی را تمرکز امکانات، خدمات و فعالیت‌های اقتصادی در پایتخت می‌دانند. برای پاسخ به این بحران، یا باید پایتخت را جابه‌جا کرد یا تمرکز را از آن کاهش داد. کارشناسان راه دوم را انتخاب کردند؛ راهی که هیئت وزیران در جلسه ۸ مهر ۱۴۰۵ آن را پذیرفته و برنامه‌ای هم برایش تصویب کرده است؛ برنامه‌ای با عنوان «برنامه اقدام برای ساماندهی، پالایش عملکردی و تمرکززدایی از استان‌های تهران و البرز». این مصوبه ۲۴ ماده و پیوستی شامل ۲۳ اقدام دارد و مجموعه‌ای از محدودیت‌های توسعه شهری، برنامه‌های انتقال فعالیت‌های صنعتی و اصلاحات مدیریتی را پیش‌بینی کرده است. اما این راهکارها تا چه اندازه قابلیت اجرایی‌شدن دارند؟