| پیام ما | ظهر یکشنبه، گرما از دیوارهای خانه‌های نوایتسل بالا می‌رفت. آفتاب، شرق براندنبورگ را مثل ورق آهن داغ کرده بود و دماسنج‌ها عددی را نشان می‌دادند که تا همین چند سال پیش برای آلمان غریب بود: ۴۱.۷ درجه سانتی‌گراد. ماریو، تعمیرکار بازنشسته ۶۵ ساله، پرده‌ها را کشید، پنجره‌ها را بست و دستگاهی را روشن کرد که هنوز در خانه‌های آلمانی کمیاب است؛ کولر ثابت. دو سال پیش، یک موج گرمای سخت او را وادار کرد این دستگاه را بخرد. حالا می‌گوید: «تابستان‌ها به‌تدریج گرم‌تر می‌شوند. با افزایش سن، تحمل گرما سخت‌تر می‌شود.» خانه بنگلوی او در مرز آلمان و لهستان، جزو همان اقلیت کوچک خانه‌هایی است که در آلمان کولر ثابت دارند. اما در اروپایی که گرما دیگر مهمان چندروزه تابستان نیست، همین اقلیت کوچک به نشانه یک پرسش بزرگ تبدیل شده است: خنک‌ماندن، رفاه است یا حق زنده‌ماندن؟