اختلاف یا تعارض را معمولاً به‌عنوان اختلاف سلیقه، اختلاف نظر و یا اختلاف رأی تعریف کرده‌اند. تعارض، فرایند ادراک و احساس هرگونه ناسازگاری میان افراد، گروه‌ها و سازمان‌هاست که منتهی به رفتارهایی پنهان یا آشکارا در افراد می‌شود. فرد می‌تواند با خود، با دیگری، با جامعه، با اجرای یک سیاست و یا یک دیدگاه از سوی دستگاه‌های دولتی در تعارض قرار گیرد. توجه داشته باشیم که هر نوع تفاوت دیدگاه یا اختلاف نظر، تعارض محسوب نمی‌شود؛ هرگاه اختلاف نظر منجر به چالشی جدی شود که تأثیر بیرونی داشته باشد، تعارض ایجاد می‌شود. به‌هرصورت، تعارض جزء جدایی‌ناپذیر زندگی فردی و اجتماعی ماست. بررسی‌هایی که در مورد ویژگی‌ها و تأثیرات تعارض انجام‌ شده است، نشان می‌دهد تعارض علاوه‌بر جنبه‌های منفی می‌تواند باعث افزایش کارایی، عملکرد و سازندگی هم شود. عبور از عواقب منفی تعارض و دسترسی به جنبه‌های مثبت آن تنها از طریق افزایش مهارت‌های «مدیریت تعارض» امکانپذیر است.

در گفت‌وگویی با آذر صفری، محقق و مدرس ESG و توسعه پایدار، به بررسی وضعیت برابری جنسیتی در شرکت‌های ایرانی پرداختیم. او بر این باور است که برابری جنسیتی در سیاست‌های مسئولیت‌های اجتماعی و شرکتی در ایران به‌طور قابل‌توجهی مغفول مانده است و دلایل این غفلت را به عوامل اقتصادی، فرهنگی و کمبود آموزش نسبت می‌دهد.

برابری جنسیتی به عنوان یکی از مسائل کلیدی اجتماعی و اقتصادی در ایران، به‌ویژه در حوزه‌های صنعتی و تجاری، با چالش‌های جدی مواجه است. با وجود پیشرفت‌هایی در برخی زمینه‌ها، نابرابری‌ها در فرصت‌های شغلی، درآمد و موقعیت‌های مدیریتی همچنان به‌عنوان موانعی قابل‌توجه عمل می‌کنند. برای تغییر این وضعیت، به توجه ویژه به سیاست‌های حمایتی، آموزش و تأسیس شبکه‌های ارتباطی مؤثر برای زنان نیاز است.

جوامع گذشته دختران را زنده‌به‌گور و قربانی می‌کردند، حق تحصیل آنها را مایه فساد و حق انتخابشان را عامل انحراف جامعه می‌دانستند. قرن‌ها و سال‌ها طی شد و انسان‌های بسیاری تلاش کردند تا امروز حقوق برابر برای دختران، از جهان آرمانی و رؤیایی در ذهن به جهان واقعیت بپیوندد. اما آنچه آمارها و سیاستگذاری دولت‌ها نشان می‌دهد این است که هنوز در موفقیت برای تحقق این امر، تردید وجود دارد. برداشته شدن محدودیت سن بارداری و افزایش آمار کودک‌همسری در ایران، ممنوعیت تحصیل دختران در افغانستان و وقایعی از این دست، همه نشان از این دارد که تلاش‌های گذشته کافی نبوده و بیش‌ازپیش برای تحقق برابری حقوق انسانی، نیاز به مراقبه و تغییروجود دارد.

روز جهانی کاهش خطر بلایا فرصتی است تا جامعه جهانی به اهمیت و ضرورت کاهش خطرات بلایا توجه بیشتری داشته باشد. این روز نه‌تنها یادآور چالش‌های موجود است، بلکه دریچه‌ای برای تأمل در زمینهٔ اقدامات پیشگیرانه، تقویت تاب‌آوری و توانمندسازی نسل‌های آینده برای مواجهه با بلایا است.

مدیریت پسماند از مبدأ، یعنی اجرای تفکیک زباله‌های عادی از زباله‌های خطرناک، از مهمترین سیاست‌های به‌کار‌گرفته در جهان برای جلوگیری از چرخهٔ ناسالم زباله و خسارات وارده به محیط‌زیست است. به همین دلیل است که در جهان از زباله‌ها به‌عنوان طلای کثیف با ارزش بالای اقتصادی یاد می‌شود. اجرایی شدن این سیاست نیازمند اجرای قوانین مربوط به مدیریت پسماند در شهرداری، سازمان حفاظت محیط‌زیست و دیگر نهادهای مربوطه و همچنین نهادینه کردن این فرایند در فرهنگ عمومی است. در قانون اساسی بر برخورداری تمامی نهادها از تکلیف قانونی برای مشارکت در جهت مدیریت بهینهٔ پسماندها تأکید شده‌است.

تحول در هر اموری از جمله «تغییر در رفتار با طبیعت و حیات‌وحش»، ضروری و اجتناب‌ناپذیر است. «آموزش، فرهنگ‌سازی و اطلاع‌رسانی»، سه ضلع مثلث تحول در تغییر رفتار ما با طبیعت و حیات‌وحش است که متولیان آن در سازمان حفاظت محیط‌زیست، باید در صدد اصلاح و تقویت آن باشند؛ سه ضلع مثلثی که اهمیت آن سالیان سال در برنامه‌ها و سیاست‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست که نقش اصلی را در نظارت و حفظ محیط‌زیست به عهده دارد، کم‌رنگ شده و گاهاً به فراموشی سپرده شده و یا صرفاً فقط برای ارائۀ گزارشی از عملکرد بوده است. باتوجه‌به حجم گستردۀ تخریب روزافزون محیط‌زیست کشورمان، هنوز خیلی از آحاد جامعه به‌خصوص دولتمردان، به درک درستی نائل نشده‌اند و به‌همین‌دلیل، به فهم مشترکی برای عبور از بحران‌های محیط‌زیست کشورمان دست نیافته‌ایم و حالا در گفت‌وگو با کارشناسان این حوزه، به چرایی این اتفاق پرداخته‌ایم.