معاون آبفای کرمانشاه با اعلام نتایج آزمایش‌های تخصصی، سلامت آب شرب شهر باینگان را تأیید و احتمال آلودگی آب به‌عنوان عامل بروز علائم گوارشی در شهروندان را رد کرد. تحقیقات برای شناسایی علت دقیق این بیماری همچنان در جریان است.

بومی‌سازی فناوری نانوحباب در ایران، مصرف انرژی تصفیه‌خانه‌های آب و فاضلاب را تا 50 درصد کاهش داده و به پایداری شبکه برق کشور در شرایط بحران کمبود انرژی کمک می‌کند.

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران از صدور حکم 12 ماه حبس تعزیری برای مدیر سابق شرکت خدماتی شهرک صنعتی چرمشهر به دلیل سوء مدیریت زیست محیطی و آلودگی تالاب بندعلیخان خبر داد. همچنین علیه 60 واحد آلاینده در این شهرک‌ها اعلام جرم شده است.

| پیام ما | در دیداری که به‌تازگی با هادی حق‌شناس، استاندار گیلان داشتیم، هشدارهایی تکان‌دهنده درباره وضعیت بحرانی محیط‌زیست، انرژی و اقتصاد این استان شنیدیم. این هشدارها نه‌تنها نگران‌کننده هستند، بلکه نشان از یک بحران جدی در حال رشد دارند. گیلان، یکی از چهار استان ویژه کشور با مرزهای دریایی و هوایی، اکنون در معرض تهدیدات مختلف زیست‌محیطی قرار دارد. به‌ویژه دو رودخانه زرجوب و گوهررود، که زمانی زیبا و پرآب بودند، اکنون به مسیر فاضلاب تبدیل شده‌اند و تالاب انزلی که روزی زیستگاهی منحصربه‌فرد بود، به یک بحران زیست‌محیطی عظیم بدل شده است. وضعیت این تالاب، که سالانه حجم زیادی از فاضلاب صنعتی و خانگی را به خود جذب می‌کند، به جایی رسیده که دیگر نمی‌تواند به‌تنهایی از پس آلودگی‌ها برآید. این مشکلات به‌خصوص در سال‌های اخیر با شدت بیشتری خود را نشان داده‌اند و آلودگی‌های ناشی از سموم کشاورزی، پساب‌های صنعتی و فاضلاب‌های شهری به‌شدت در حال افزایش هستند. در ادامه با سخنان استاندار گیلان، بررسی خواهیم کرد که چگونه می‌توان از این بحران نجات یافت و گیلان را دوباره به سرزمین طبیعت و رونق اقتصادی تبدیل کرد. با این توضیح که هادی حق‌شناس، متولد ۱۳۴۶ در بندر انزلی، سیاستمدار و مدیر ارشد اجرایی است که در حال حاضر استاندار گیلان است. او با داشتن دکتری اقتصاد و سابقه گسترده در بخش‌های مختلف اجرایی، همچون مدیریت بنادر و دریانوردی و نمایندگی مجلس، تجربه‌ و دیدگاه‌های متفاوتی در عرصه مدیریت کشور دارد.

|پیام‌ما|در آخرین روز از برگزاری بیستمین نمایشگاه بین‌المللی صنعت آب‌وفاضلاب کشور فعالان بخش خصوصی آب با وزیر نیرو دیدار و گفت‌وگو کردند. مهمترین محورهای این گفت‌‌وگو بر لزوم و ضرورت شکل‌دهی به نظام جدید مدیریت آب، ایجاد نقش حقیقی و فعالانه به بخش خصوصی در مدیریت صنعت آب همچنین توجه به رفع چالش بزرگ تأمین منابع مالی پروژه‌ها و استفاده از توان کارشناسی خارج از بدنه دولت بود. ایجاد بازار آب از سوی بخش خصوصی به‌عنوان یک بازار حقیقی و کمک به رفع ناترازی آب به‌واسطه حقیقی‌سازی قیمت و اقتصادی کردن صنعت آب مطالبه عمومی فعالان بخش آب از وزیر نیرو بود. مطالبه‌ای که نقطه مشترک ادبیات دولت و بخش خصوصی بود. برداشتن فشار داخل از سوی نهادهایی مانند وزارت صمت بر واردات و تحریم‌های خارج که مشمول صنعت آب و فاضلاب هم می‌شود از دیگر موضوعات مطرح شده در این نشست بود

مشکل قطع چندساعته یا چندروزه آب در محله‌های شهر اهواز به مشکلی مزمن بدل شده است، اهالی می‌گویند به‌نظر می‌رسد راه‌حلی برای آن وجود ندارد. هر بار با قطع شدن آب، شرکت آبفای خوزستان بیانیه‌ای صادر کرده است و از محله‌هایی که تحت‌تأثیر قرار خواهند گرفت نام می‌برد. در هر اطلاعیه نیز دلیل این قطعی که تا ۱۲ ساعت یا بیش‌ازآن هم ادامه پیدا می‌کند، شکستگی یک خط لوله اصلی را عنوان می‌کند. این‌بار هم یک شکستگی دیگر دسترسی پنج محله اهواز به آب را قطع کرده است. اهوازی‌ها می‌گویند از این‌همه قطع آب خسته شده‌اند، اما تا آب نیمی از شهر قطع شود، کسی فکر نمی‌کند اتفاق بدی افتاده است. در شش ماه نخست امسال سه بار حادثه در شبکه دسترسی این محله‌ها به آب را برای مدت طولانی قطع کرده است. افت فشار آب از دیگر اتفاقات شایع در شبکه آبرسانی اهواز است که شرکت آبفا دلیل آن را انشعابات غیرمجاز می‌داند.

یکی از شرکت‌های دانش بنیان که سامانه نانوکلر خود را برای تصفیه پساب در تاکستان استان قزوین پیاده سازی کرده، توانسته آب مورد نیاز اراضی کشاورزی را تامین کند و حالا استفاده از این روش برای رفع آلاینده های تالاب های کشور را در دستور کار تحقیقاتی خود دارد.

برای روستای «کوسه‌لر» شهرستان ایجرود، از حدود ۱۴سال پیش طرح آب‌رسانی و لوله‌کشی انجام شده است، اما اهالی می‌گویند یک سال هم از این طرح بهره نبردند و آب شرب مدام قطع بوده است. سال ۱۴۰۱ خط لولۀ جدیدی به این روستا و به‌‎منظور تأمین آب شرب کشیده می‌شود، اما آن‌هم راهگشای بی‌آبی در این روستا نبوده است. این‌بار اهالی می‌گویند که تمام ماه‌های گرم امسال را بی‌آب گذرانده‌اند و از آنجا که روی کاغذ و اسناد ادارۀ آب و فاضلاب استان، دارای شبکه و مسیر لوله‌کشی هستند، نه در اولویت آب‌رسانی با تانکر قرار دارند و نه جایی در طرح‌های جدید تأمین آب شرب شهرستان.

«در یک آبخیز کوچک یا در یک زیرحوضه که چند سد بزرگ در آن وجود دارد، سد تازه‌ای تصویب می‌شود، درحالی‌که «سیمای مصرف» نشان می‌دهد، آبی پشت سد جمع نخواهد شد، مگر فاضلابِ شهرها و روستاهای بالادست.» این داستان سد ژاوه است که پس از ۱۶ سال، دولت می‌خواهد بالاخره آن را آبگیری کند و همین‌طور نوشتاری صریح که گزارشی از سوی شورای سیاست‌گذاری آب و خاک کمیسیون آب و کشاورزی اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی سنندج آن را اعلام کرده است. «سد ژاوه» در کردستان، در حالی قرار است آبگیری شود که چندین گزارش علمی از نهادهای دانشگاهی و مکاتبات میان دستگاه‌های اجرایی مرتبط وجود دارد که سرریز فاضلاب به‌جای آب را، حداقل طی ۱۰ سال گذشته گوشزد کرده‌اند. بااین‌حال، سد ژاوه براساس مصوبه‌ای ملی ساخته شده، اما رفع آلودگی‌های آن به‌عهدۀ استان گذاشته شده است. این درحالی‌است که چهار منبع آلاینده که از نخستین مطالعات شناسایی شده بود، همچنان با آلایندگی بالا، سلامت آب احتمالی در «ژاوه» را با آلودگی‌های انسانی و حیوانی تهدید می‌کنند.

«چگردان‌لاش» روستایی در پایین‌دست سد «کهیر»، از مجموع ۵۵ روستایی که قرار است تا سال ۱۴۲۵ و تکمیل طرح آب‌رسانی «کهیر»، به آب شرب پایدار دسترسی داشته باشد، حالا نزدیک به ۱۷ روز است که به آب شرب دسترسی ندارد. مسئولان آبفای استان، موضوع را کاملاً انکار می‌کنند، اما فرماندار کنارک علاوه‌بر تأیید مشکل آب در این منطقه، عنوان می‌کند که در تلاش برای رفع آن است. براساس آنچه فرماندار توضیح می‌دهد، گرمای هوا در کنار خشکسالی شدید، امکان تأمین آب به‌جز برای نیازهای ضروری را سلب کرده است. به‌گفتۀ او، آب‌رسانی سیار و سهمیه‌ای به این منطقه انجام می‌شود، اما کفاف نیازهای مردم را نمی‌دهد. اهالی این روستا اما می‌گویند، گاه برای شرب نیز آب در دسترس ندارند و هر ۲۰ روز یا بیشتر، آب در مخزن روستا تخلیه می‌شود.

هنوز یک سال از افتتاح طرح آب‌رسانی به روستاهای رفسنجان در استان کرمان نمی‌گذرد‌؛ طرحی که دولت در زمان افتتاح، آن را پایان تنش آبی منطقه اعلام کرد. اهالی روستای شهرک ابراهیم‌آباد حاجی می‌گویند با شروع فصل تابستان، هر روز تا ساعت ۱۲ شب قطع آب را تجربه می‌کنند. مشکلی که به نظر در روستاهای منطقه عمومیت دارد. با وجود پیگیری‌های مکرر اهالی اما کسی جوابگوی آن نیست.