جنگ‌ها معمولاً پیش از آنکه در تاریخ نوشته شوند، در حافظه بناها ثبت می‌شوند. ترک‌هایی که روی دیوارهای خشتی و آجری می‌نشینند، کاشی‌هایی که از گنبدها فرومی‌ریزند، شیشه‌هایی که در تالارهای آیینه‌کاری خُرد می‌شوند و نقاشی‌هایی که با موج انفجار ترک برمی‌دارند، همه روایت‌های خاموشی از لحظه‌هایی هستند که تاریخ معاصر با گذشته دور یک ملت برخورد می‌کند. در هفته‌های گذشته و در جریان آنچه به «جنگ رمضان» میان ایران، آمریکا و اسرائیل معروف شده، میراث‌فرهنگی ایران نیز مانند بسیاری از زیرساخت‌های شهری و انسانی کشور از تبعات مستقیم و غیرمستقیم این درگیری‌ها در امان نمانده است. گزارش‌های رسمی منتشر شده از سوی دستگاه‌های استانی میراث‌فرهنگی نشان می‌دهد که در اکثر شهرهای کشور، به‌ویژه در اصفهان و تهران، تعدادی از بناهای تاریخی و مجموعه‌های میراثی در معرض موج انفجار، لرزش‌های شدید و آسیب‌های ثانویه قرار گرفته‌اند؛ آسیب‌هایی که اگرچه در مواردی محدود به تخریب‌های ظاهری بوده، اما در برخی بناهای حساس نگرانی‌های جدی درباره پیامدهای سازه‌ای آن نیز مطرح شده است.

افزایش شدید قیمت دارو و مکمل‌های غذایی و دارویی در روزهای اخیر و به‌ویژه در روزهای پس از جنگ، انتقاد بسیاری از مردم و حتی نمایندگان مجلس را برانگیخته است. این افزایش قیمت در روزهای آتی باتوجه‌به وضعیت اقتصادی، نگرانی از امکان حذف برخی اقلام دارویی از سبد درمانی و عدم دسترسی مردم به این اقلام ضروری را به وجود آورده است.

«واژه دوباره‌ساختن برای طبیعت توهمی است که ما را از پیشگیری بازمی‌دارد.» این گفته دکتر سید محمود قاسم‌پوری از اعضای شورای راهبری سازمان حفاظت محیط‌زیست است که به مدت ۳ دهه در حوزه مسائل محیط‌زیست ایران فعالیت دارد. او عضو هیئت‌علمی «دانشگاه تربیت‌مدرس» در گرایش تنوع زیستی و حفاظت زیستگاه‌ها است و از دهه گذشته بر روی اکوسیستم‌های ساحلی خلیج‌فارس و جزایر آن پژوهش می‌کند. در این گفت‌وگو، به بررسی تأثیرات جنگ ۴۰ روزه اخیر و بحران‌های اجتماعی بر حفاظت از محیط‌زیست ایران پرداخته‌ایم.

«نه به تبعیض»، «عدالت»، «نه به کار ناهم‌تراز» شعارهایی است که روی پلاکاردهایی که در دست کارمندان دانشگاه‌های مختلف قرار دارد، نوشته شده است. معترضانی که در سکوت و پرچم ایران به دست حق خود را مطالبه می‌کنند. سال‌هاست که اختلاف حقوق بین اعضای هیئت‌علمی و غیرهیئت‌علمی دانشگاه‌ها وجود دارد؛ اما به گفته خودشان هیچ‌وقت به این شدت نبوده است. طبق قانون هم‌ترازی یک کارمند اداری با مدرک و سال‌های کاری برابر با هیئت‌علمی، باید ۸۰ درصد او دستمزد بگیرد، اما این قانون اجرایی نشده و هرچه زمان گذشته است این تفاوت دستمزدی بیشتر و بیشتر شده است. حالا کارمندان اداری دانشگاه‌های سراسر کشور مصمم هستند تا زمانی که تغییری در شرایطشان به وجود نیامده و مطالبات خود را دریافت نکرده‌اند به اعتراض مسالمت‌آمیز خود که از ۱۵ فروردین‌ماه آغاز شده و در تمام دانشگاه‌ها در جریان است، ادامه دهند.

| پیام ما| در دل کویرهای سوزان راجستان هند، جایی که زندگی با ریتم باد و شن گره خورده، رقصی سنتی جریان دارد که فراتر از نمایش هنری، نماد مقاومت و هویت یک جامعه است. رقص کالبیلیا، با حرکات سیال و هیپنوتیزم‌کننده زنان مارگیر، اکنون در فهرست میراث‌فرهنگی ناملموس بشریت یونسکو جای گرفته و داستان آن از ممنوعیت‌های دوران استعمار بریتانیا تا جهانی‌شدن توسط هنرمندانی چون گلابو سپرا، روایتی الهام‌بخش از تاب‌آوری فرهنگی به شمار می‌رود.

از استراتژی کلان ایران تا سلطه‌گری روایت