بایگانی مطالب نشریه

وقتی صدای قانون خاموش می‌شود

شماره نشریه: 3342 | شنبه ۱۸بهمن ۱۴۰۴
وقتی صدای قانون خاموش می‌شود

جای خالی راویان «هم‌مهین»

شماره نشریه: 3342 | شنبه ۱۸بهمن ۱۴۰۴
جای خالی راویان «هم‌مهین»

بازاری که اخطارها، از سوزاندن نجاتش نداد

خبر را که خواندم، بلافاصله شماره‌اش را در لیست مخاطبینم جست‌وجو کردم. در دل خداخدا می‌کردم جواب دهد. با صدایی گرفته و پربغض گفت: «سمیه‌جون دیدی چی شد؟! تمام مغازه‌ها سوختند.» اولین پرسشم نه درباره‌ مغازه‌ها، بلکه درباره‌ «ایلیا» و «کیان» است؛ پسران ۲۵ و ۲۰ ساله‌اش. می‌گوید: «خدا رحم‌مان کرده است، بچه‌ها زنده‌اند. آسیبی ندیده‌اند. حادثه تلفات جانی نداشت. ولی سمیه‌جون چهارپنج میلیاردمون رفت… .» بغضش ترکید و همان صدای گرفته‌ زیر و بی‌رمق، کامل قطع شد. اتفاقات اخیر، پرپر شدن هزاران تن از جوانان و هموطنان آزاده‌ام، سوگواری مادران جان‌سوخته، قلب‌هایمان را شرحه‌شرحه کرده، گویی در مواجهه با هر خبر تلخ می‌توانیم دریادریا اشک بریزیم. بغضم شکسته شد. چند ثانیه‌ای فقط سکوت‌ بود.
شماره نشریه: 3342 | شنبه ۱۸بهمن ۱۴۰۴
بازاری که اخطارها، از سوزاندن نجاتش نداد

موزه‌ها تعطیل‌اند؛ جامعه تنهاست

|پیام ما| موزه‌ها و مراکز تاریخی ایران امسال تعطیلی کم‌سابقه‌ای را تجربه کردند. در مقطعی هم‌زمان با جنگ تعطیل شدند و حالا هم بیش از یک ماه است که با شروع ناآرامی‌ها، درهایشان را به روی بازدیدکنندگان بسته‌اند. هرچند این تعطیلی‌ها به‌درستی و برای حفاظت از اشیای موزه‌ها صورت گرفته -البته هنوز کسی نمی‌داند موزه‌ها تا چه اندازه به مخازن امن مجهز هستند و اشیا تا چه اندازه در این مخازن در امان‌اند- اما با نگاهی به توصیه‌های نهادهایی از قبیل ایکوم برای ایفای نقش اجتماعی موزه‌ها در بحران‌ها، می‌توان گفت موزه‌های ایران تبدیل به یک انبار برای حفاظت از آثار شده‌اند. بی آنکه تلاشی برای ایفای نقش اجتماعی خود در جامعه‌ای که دچار یک ترومای جمعی شده؛ داشته باشند. موزه‌ها برای حفاظت از آثار تعطیل‌اند و در عرصه اجتماع، غایب.
شماره نشریه: 3342 | شنبه ۱۸بهمن ۱۴۰۴
موزه‌ها تعطیل‌اند؛ جامعه تنهاست

شاید برنگردم

«چه امیدی و به کدام تغییر وقتی حتی برای ارسال یک ایمیل هم به مشکل برمی‌خوری؟ امیدوار بودن نه کمکی به من می‌کند،‌ نه به دیگران و نه باعث می‌شود حس کنم تأثیرگذار خواهم بود.» اینها گفته‌های «الوند محمدعلیزادگان»، حفاظتگر دهه هشتادی، است. او این هفته‌ها مصمم‌تر از سابق، به رفتن از ایران فکر می‌کند. در مقابل «شایان رومی» دیگر حفاظتگر دیگر دهه هشتادی ترجیح می‌دهد اندکی منتظر بماند و بعد تصمیم بگیرد. «سیدابراهیم طباطبایی»، دانشجوی کارشناسی محیط‌زیست، تصمیمش را برای ماندن در ایران گرفته، اما بدون امید یا دلخوشی به آینده.
شماره نشریه: 3342 | شنبه ۱۸بهمن ۱۴۰۴
شاید برنگردم

چرا با مردم مذاکره نمی‌کنید؟

شماره نشریه: 3341 | جمعه ۱۷بهمن ۱۴۰۴
چرا با مردم مذاکره نمی‌کنید؟

مذاکرات در مسقط

|پیام ما| وزیر امور خارجه ایران، پس از پایان گفت‌وگوهای غیرمستقیم هسته‌ای با آمریکا در مسقط، گفت این مذاکرات «شروع خوبی» داشته و قرار شد گفت‌وگوها ادامه یابد. دور تازه گفت‌وگوهای غیرمستقیم هسته‌ای میان ایران و آمریکا جمعه در مسقط خاتمه یافت و ارزیابی‌ها نشان می‌دهد مذاکرات برای روزهای آینده نیز ادامه خواهد یافت.
شماره نشریه: 3341 | جمعه ۱۷بهمن ۱۴۰۴
مذاکرات در مسقط

چرا در عصر بحران، فناوری آخرین مرجع قابل‌اتکاست

شماره نشریه: 3341 | جمعه ۱۷بهمن ۱۴۰۴
چرا در عصر بحران، فناوری آخرین مرجع قابل‌اتکاست

اختلال در حق ارتباط

در روزهایی که قطع اینترنت جهانی ایران، انسداد پیامک‌ها و اختلال در تماس‌های تلفنی به چالشی بزرگ برای شهروندان تبدیل شده بود، برخی از روزنامه‌نگاران و فعالان فضای مجازی با نوع دیگری از قطع ارتباط مواجه بودند؛ مسدودشدن سیم‌کارت‌ها. اقدامی که پیشتر هم سابقه داشت و سال گذشته خبرساز شده بود. حالا آنچه روایت‌های مسدودسازی سیم‌کارت‌ها را در ماه اخیر به هم پیوند می‌دهد، قطع ارتباط بدون اطلاع قبلی، نبود توضیح شفاف درباره دلایل، و اختلالی است که نه‌تنها ارتباطات شخصی بلکه فعالیت‌های شغلی و حتی امور ابتدایی زندگی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد؛ وضعیتی که از نگاه یک وکیل دادگستری می‌تواند با اصول قانونی مرتبط با حقوق اساسی شهروندان در تعارض باشد و تکرار این اقدام، پرسش‌هایی جدی درباره مبنای قانونی چنین تصمیم‌هایی و اثر آن بر حق دسترسی به ارتباطات ایجاد کرده است.
شماره نشریه: 3341 | جمعه ۱۷بهمن ۱۴۰۴
اختلال در حق ارتباط

انگار همه مرده بودند

هر صدای بلندی شوکه‌کننده است و هر بار چند لحظه زمان می‌برد تا به یاد بیاورند در شب‌ها و روزهایی حساس، ایران نیستند و آنچه می‌شنوند نه صدایی از حضور مردم در خیابان‌های ایران، بلکه احتمالا صدای باد یا صدای اتفاق دیگری هزاران کیلومتر آن طرف‌تر از وطن‌شان است. شرایط واقعی در اطراف مهاجران شبیه هیچ چیزی از آنچه در ذهنشان می‌گذرد نیست، بلکه وقتی اندک ارتباط مجازی با افراد مهم زندگی‌شان هم قطع می‌شود، شرایطی که تجربه می‌کنند، شبیه سوگ از‌دست‌دادن عزیزان است، تمام عزیزان.
شماره نشریه: 3341 | جمعه ۱۷بهمن ۱۴۰۴
انگار همه مرده بودند