بایگانی مطالب : گردشگری

توسعه امامزاده یحیی یا تخریب میراث عودلاجان؟

نامش را طرح توسعه «امامزاده یحیی (ع)» گذاشته‌اند، طرحی که برای اجرا کردنش باید چیزی حدود ۱۴۰ خانه در مساحتی حدود دو هزار و ۸۰۰ مترمربع را آن‌هم درست در وسط بافت تاریخی «عودلاجان» صاف کنند تا به تقلید از حرم حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) یا حرم حضرت شاهچراغ(ع) صحن و سرا داشته باشد و شبستانی بزرگتر. شواهد می‌گویند پیگیری‌ها مدت‌هاست آغاز شده است؛ صحبت‌ با تعدادی از مالکان خانه‌ها و مغازه‌هایی که در طرح قرار گرفته‌اند، صورت و مجریان طرح در مرحله چانه‌زنی برای خرید خانه‌ها هستند. هرچند قبل از مطرح شدن رسمی کار یکی-دو پلاک در محدوده امامزاده خریداری شده و خانه واجد ارزش «نشیبا» در ضلع شمالی امامزاده هم تخریب شده و اهالی محله امامزاده از تغییر کاربری آن به سرویس بهداشتی خبر می‌دهند!
توسعه امامزاده یحیی یا تخریب میراث عودلاجان؟

شیراز در تکاپوی جشنواره چندرسانه‌ای میراث فرهنگی

شیراز در تکاپوی جشنواره چندرسانه‌ای میراث فرهنگی

گردشگری در خدمت سیاست

هرگونه تحلیل و نقدی در راستای هر موضوع و برنامه‌ای، نیازمند شناخت مولفه‌های علی و معلولی، تحقق و یا عدم تحقق یک برنامه است. این تصور که در یک شرایط برابر در دو سرزمین با موضوعی مشترک اتفاقی مشترک حادث می‌شود اشتباه است؛ به عبارتی ساده‌تر مولفه‌های حادث‌شدن موضوع و برنامه در حوزه علوم انسانی از جمله تغییرات فرهنگی، سیاسی و اجتماعی و اقتصادی با مولفه‌های علوم پایه از جمله شیمی، ریاضی، فیزیک، کاملاً متفاوت است. به‌طور حتم در علوم پایه بر اساس داده‌های مشترک نتایج مشترک در همه حوزه‌های سرزمینی حاصل خواهد شد ولی در حوزه‌ علوم‌انسانی به‌رغم وجود داده‌های مشترک نتایج مشترک حاصل نخواهد شد، زیرا مولفه‌ها و عوامل حادث‌شونده متغیرهای پراکنده متعدد و عوامل پنهانی هستند که هرگز اجازه نمی‌دهد به‌رغم وجوه مشترک، اتفاق مشترکی بیفتد.
گردشگری در خدمت سیاست

سازمان حفاظت محیط زیست،‌ استقلال گام به گام

بین ۶ تا ۱۰ هزار نیروی انسانی در سازمان حفاظت محیط زیست در صدها ساختمان و مرکز و پاسگاه برای حفاظت از ۱۲ درصد از مساحت ایران به کار مشغول هستند. آیا این میزان نیروی انسانی و تجهیزات کافی است؟ پاسخ به این پرسش یک کلمه است؛‌خیر! چالش‌های محیط زیست در کشور رو به افزایش هستند و در کنار آن با چالش های بین‌المللی مانند تغییر اقلیم هم مواجهیم.
سازمان حفاظت محیط زیست،‌ استقلال گام به گام

استانبول رکورد پربازدیدها را شکست

داده‌های موسسه «یورومانیتور اینترنشنال» نشان می‌دهند استانبول به عنوان پر بازدیدترین شهر جهان در سال ۲۰۲۳ شناخته شده است.
استانبول رکورد پربازدیدها را شکست

ادامه پیگیری‌ها برای واگذاری بنای کاخ مروارید به میراث‌فرهنگی

مدیرکل میراث فرهنگی البرز از ادامه پیگیری‌ها برای واگذاری بنای کاخ مروارید به میراث‌فرهنگی خبر داد.
ادامه پیگیری‌ها برای واگذاری بنای کاخ مروارید به میراث‌فرهنگی

لمس میراث در تاریکی

حدود 20 دقیقه زمان می‌برد تا در اتاقی کاملا تاریک کاوش کنی، اشیای موجود در آن را بدون آنکه ببینی لمس کنی و برای چند دقیقه خودت را جای افرادی بگذاری که توانایی دیدن ندارند، همه این‌ها در موزه‌ علم و فناوری در کشور برمه سابق و میانمار امروزی اتفاق می‌افتد.
لمس میراث در تاریکی

سافاری به قیمت پاکتراشی جنگل

مدیران مجموعه گردشگری الیمالات در حالی تبلیغ‌های گسترده‌ای را درباره اجرای پروژه سافاری در فضای مجازی منتشر کرده‌اند که همین حالا پرونده تخلفات این مجموعه در مراجع قضایی استان مازندران در دست بررسی است؛ تخلفاتی از جمله پاکتراشی ۱.۲ هکتار عرصه جنگلی در شهرستان نور، قطع بیش از ۳ هزار نهال و درخت جنگلی در زمستان سال گذشته و تعرض به اراضی ملی و خاکبرداری از جنگل در تابستان سال جاری. انتشار این ویدئوهای تبلیغاتی، این ابهام را برای افکارعمومی ایجاد کرده که چطور در مجموعه‌ای که سازمان منابع‌طبیعی می‌گوید هیچ مجوزی برای واگذاری زمین به آن نداده و خواستار ابطال قرارداد اجاره عرصه ۲۱ هکتاری واگذارشده به آن توسط آب منطقه‌ای مازندران شده، سازمان حفاظت محیط‌زیست اجازه حضور تعدادی ببر و شیر را داده است؟
سافاری به قیمت پاکتراشی جنگل

پایداری سرزمین را دریابیم

تجربه شش دهه گذشته نظام برنامه‌ریزی مبتنی‌بر درآمدهای نفتی حاکی از آن است که رویکردهای دستوری، آمرانه، تحکمی و نظام برنامه‌ریزی بالا به پایین کارایی و اثربخشی لازم را ندارد و سبب اتلاف منابع و زمان می‌شود. با توجه به گستردگی و پیچیدگی مسائل و مشکلات منطقه زاگرس، به‌نظر می‌رسد که علاوه‌بر ظرفیت بخش‌های دولتی و حکومتی، باید بیش‌از‌پیش از ظرفیت بخش خصوصی، نهادهای مدنی (نظیرتشکل‌های مردم‌نهاد) و همچنین خود بهره‌برداران و جوامع محلی استفاده کرد.
پایداری سرزمین را دریابیم

زنانی که از یک قوم نوشتند

نوشتن از سفر میراثی را برای آیندگان حفظ می‌کند که شاید نتوانند آن را به چشم ببینند. مثل همین حالا که سفرنامه‌های به‌جای‌مانده از مسافران قرن‌های پیش، جزئیاتی را پیش روی ما می‌گذارند که حالا نه وجود دارند و نه می‌توان آنها را از جای دیگری به‌دست آورد. اگر کتاب‌های مختلف بتوانند اطلاعات زیادی را درباره اوضاع و احوال اقوام و موقعیت‌های جغرافیایی متفاوت به ما بدهند، سفرنامه‌ها به‌دلیل دیدگاه متفاوت نویسندگانشان شاید این اطلاعات را با نگاهی دیگر و حتی شخصی‌تر به ما نشان می‌دهند. این همان‌کاری است که زنان سفرنامه‌نویس خارجی سال‌های بسیار دور درباره ایل بختیاری انجام دادند. آنها در سفر خود به ایران به میان این قوم رفتند و هر آنچه را که دیده بودند، شرح دادند. شصت‌ونهمین جلسه «سفرنامه‌خوانی با مهدی گوهری» دوازدهم آبان‌ماه در «خانه طهران» به سفرنامه‌های این زنان اختصاص داشت و «میثم امامی»، راهنمای گردشگری و پژوهشگر حوزه عشایر درباره دو سفرنامه و دو زن سفرنامه‌نویس صحبت کرد؛ «از بیستون تا زردکوه» نوشته «ایزابلا بیشوپ» و «با من به سرزمین بختیاری بیایید» نوشته «الیزابت مکبن روز».
زنانی که از یک قوم نوشتند