بایگانی مطالب : آب
پایان مشعل سوزی با بهره برداری از پالایشگاه NGL۳۱۰۰ دهلران
گروه سرمایهگذاری اهداف وابسته به صندوق بازنشستگی نفت، جمعآوری گازهای مشعل (فلر) بهعنوان یکی از چالشهای جدی زیستمحیطی و اقتصادی صنعت نفت ایران گرچه همواره مورد تاکید قرار گرفته اما تاکنون چندان راه به جایی نبرده است؛ از این رو وزارت نفت با رویکردی جدید این برنامه را دوباره در دستور کار قرار داده است.
از «روز صفر» نترسید، از مدیریت بحران بترسید!
نگاهی به مدیریت بحران آب با ابزارهای ارتباطی
آب خاکستری جایگزین هدررفت
آخرین فرصت نجات
بعد از پنج سال خشکسالی فراگیر در کشور حالا دیگر همه میدانند و باور دارند که آب یکی از مهمترین مسائل کشور بود که با مجموعهای بیتوجهیهای مدیریتی، خلأهای قانونی و بهویژه مصرف بیرویه به اصلیترین بحران کشور تبدیل شد؛ بحرانی که حتی پایتخت را در وضعیت قرمز قرار داده است. انتقادها به عملکرد همه دستگاههای دخیل در مدیریت منابع کشور یکبهیک از سوی کارشناسان ارائه میشود و هر یک در ساحتی تلاش در ارائه راهحل برای رفع یا کاهش این چالش دارند. چالشی که «عیسی بزرگزاده»، سخنگوی صنعت آب کشور به «پیامما» میگوید بخش قابلتوجهی از آن از طرف دولت پذیرفته میشود، اما آنچه باید بیشتر از همه مورد توجه قرار گیرد، خلأهای قانونی و اعتباری است که دست کارگزاران آب را برای اقدامات مطلوب بسته است. او همچنین تأکید میکند برنامه هفتم پیشرفت با همه کاستیها، آخرین فرصت برای بهبود شرایط آبی و زیستبوم ایران است. فرصتی که اگر از دست برود، قابل جبران نیست. او بخش کشاورزی را نیازمند اصلاحات گسترده میداند تا بتواند پایداری را به اکوسیستم آبی ایران برگرداند. بزرگزاده میگوید نه مردم و نه دولت، نه مجلس و نه کارشناسان نباید از فرصت برنامه هفتم برای اصلاح امور کوتاه بیایند.
چاههای شرب شهرداری تهران، همچنان بلاتکلیف
یک عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی اعلام کرده است که شهرداریهای سه استان تهران، البرز و قزوین قرار است برنامهای مشخص چاههای دارای کیفیت شرب خود را به وزارت نیرو تحویلدهند تا شرایط تنش آب شرب در تهران آبی کنترل شود. بااینحال، «محمدرضا رضایی کوچی» هیچ اطلاعی از مذاکره وزارت نیرو و شهرداری تهران (مناطق ۲۲گانه) برای تحویل ۵۵ چاه آب دارای کیفیت شرب به وزارت نیرو نداده است. این درحالیاست که قانون شهرداری تهران را مکلف به این اقدام و جایگزینی چاههای آب آبیاری فضای سبز با آب حاصل از پساب کرده است. آخرین خبرها از در جریان بودن مذاکرات میان شهرداری و وزارت نیرو حکایت میکند. مذاکرهای که در خشکترین روزهای پایتخت بینتیجه مانده است.
نجات آتن با قنات ۲هزارساله
فاضلاب عمان، ثروتی که بازمیگردد
در کشوری که باران، نادر اما ارزشمند است و هر قطرهاش برای کشاورز و شهروند بهسان تصمیمی اقتصادی معنا دارد، فاضلاب نه پسماند که منبعی برای تداوم زندگی است. عمان، همسایه جنوبی ایران در خلیجفارس، حالا دیگر تنها به نفت و گاز شهره نیست. زیرساختهایش در مدیریت آبهای آلوده، آنچنان پیشرفته شدهاند که از فاضلاب، منابعی برای آبیاری، کشاورزی و صنعت میسازد؛ منابعی که در ایران، اغلب یا نادیده گرفته میشوند یا بدل به تهدیدی برای محیطزیست شدهاند.
«بحران آب» در تقاطع بحران ساختاری
بحران آب در ایران مسئلهای نوظهور نیست. نشانههای حاد آن به دو دهه قبل و اعتراضات خیابانی سال ۱۳۷۹ در آبادان بازمیگردد؛ اعتراضاتی که بهدلیل کمبود، آلودگی و شوری آب شکل گرفت و به خشونت انجامید. از آن زمان، کشور با بحران آب روبهرو بوده و نشانههای متعددی چون خشکشدن رودخانهها و تالابها، دریاچه ارومیه، آبرسانی با تانکر در مناطق زاگرس، از بین رفتن سفرههای زیرزمینی، فرونشست زمین و پدیدآمدن دشتهای ممنوعه، گویای این بحران است.
تأمین بخشی از آب مورد نیاز عسلویه از سوی مبین انرژی
شرکت مبین انرژی خلیج فارس بهدنبال موج گرمای بیسابقه در تابستان امسال و چالشهای جدی کمآبی، بهمنظور ایفای مسئولیت اجتماعی در قبال مردم شهرستان عسلویه و روستاهای اطراف برای تهیه بخشی از آب مورد نیاز منطقه پیشگام شد.
انتقال آب از دریا با دور زدن «محیطزیست»
با شتاب گرفتن اجرای طرحهای انتقال آب مرکز پژوهشهای مجلس در گزارشی مجوزهای محیطزیستی این طرحها را زیر سؤال برده و اعلام کرده است در مورد بهرهبرداری از فاز دو و سه خلیجفارس مجوزی صادر نشده و مطالعات ارزیابی محیطزیستی ارائه شده برای توسعه تأسیسات شیرینسازی نیز از سوی سازمان حفاظت محیطزیستی ناقص برآورد شده است. همچنین این گزارش میگوید در سامانه پارسیان - فارس - اصفهان، تأسیسات شیرینسازی و قسمتی از مسیر انتقال (از ساحل پارسیان استان هرمزگان تا پاقلات استان فارس) دارای مجوز محیطزیستی بوده، اما ادامه مسیر خط انتقال فاقد مجوز است. سامانه سیریک - اصفهان، فاقد مجوز محیطزیستی برای تأسیسات شیرینسازی و خط انتقال بوده و مطالعات ارزیابی محیط زیستی ارائه شده برای قسمتی از مسیر انتقال (از ساحل سیریک تا نقطه انشعاب اصفهان) نیز از سوی سازمان حفاظت محیطزیست ناقص برآورد شده است. باوجود این موضوع سازمان حفاظت محیطزیست، دفتر آبوخاک و دفتر ارزیابی تاکنون هیچ صحبتی در مورد طرحهای انتقال آب انجام نداده و در سکوت این سازمان این طرحها در حال انجام است. گزارش مرکز پژوهشهای مجلس هم در هیچ بخشی عنوان نمیکند که مجوزهای اجرای این طرحها از سوی چه دستگاه یا نهادی صادر شده است.
