بایگانی مطالب : جامعه

نسخه جهان برای پرورش کودکان خلاق چیست؟

نه سال از آن روز می‌گذرد که سازمان ملل متحد، ۲۱ آوریل (یکم اردیبهشت) را به‌عنوان روز جهانی خلاقیت نام‌گذاری کرد؛ روزی برای یادآوری نقش حیاتی خلاقیت در توسعه پایدار و حل مشکلات جهانی. بااین‌حال، در این میان، نقش حیاتی آموزش در پرورش این خلاقیت، اغلب نادیده گرفته می‌شود. در گذشته، حفظ اطلاعات، سنگ بنای آموزش بود؛ اما امروزه، نظام‌های آموزشی در کشورهای پیشرو، رویکردی متفاوت در پیش گرفته‌اند و پرورش «خلاقیت» را به‌عنوان مهارت کلیدی در اولویت قرار می‌دهند. برنامه‌ریزان آموزشی معتقدند خلاقیت علاوه بر آنکه محرکی برای نوآوری و پیشرفت اقتصادی است، با رشد فردی، سلامت روان و توانایی حل مسئله نیز ارتباط مستقیم دارد. این باور، منجر به تحولی چشمگیر در بسیاری از کشورهای اروپایی، آمریکا و کانادا شده است. خلاقیت دیگر یک مهارت جانبی نیست، بلکه به‌عنوان یکی از پایه‌های اصلی آموزش شناخته می‌شود. این تغییر، نشان‌دهنده درک عمیق‌تری از اهمیت خلاقیت در شکل‌دهی آینده است.
نسخه جهان برای پرورش کودکان خلاق چیست؟

مدرسه یا کارخانه ذهن

مدرسه ترکیبی از خاطرات خوش و ناخوش است؛ بیدارشدن در صبح‌های سرد زمستانی ممکن است برای بسیاری از دانش‌آموزان سخت باشد، اما اردوها و تفریحاتی مثل سینما رفتن، خاطرات شیرین دوران مدرسه را می‌سازند. «فرشته شیخ‌الاسلام» مدیر مدرسه «کارآفرینی صهبا» است. مدرسه‌ای که به دلیل رویکرد بازی‌محور، پروژه‌محور و خانواده‌محورش در گروه مدارس برتر استان قم قرار گرفته است. او که در حوزه فلسفه تعلیم‌وتربیت نیز پژوهش و فعالیت دارد، در گفت‌وگو با «پیام ما» درباره شکل متفاوتی از فضای مدرسه می‌گوید که به بروز خلاقیت کمک می‌کند: «ما در مدرسه به‌جای نیمکت‌های معمول که محدودیت‌های حرکتی ایجاد می‌کنند، میز و صندلی چوبی داریم که هر سال توسط خود بچه‌ها رنگ می‌شوند. سعی می‌کنیم فضای فیزیکی و محیطی مدرسه مانند طراحی نیمکت‌ها و چینش آن‌ها گرفته تا نوع تغذیه و نحوه آماده‌سازی آن تجربه متفاوتی باشد.»
مدرسه یا کارخانه ذهن

سیستم آموزشی، قاتل خلاقیت کودکان

خلاقیت یک موهبت ذاتی و مخصوص افراد خاص نیست؛ بلکه مهارتی است که می‌توان و باید آن را آموخت و پرورش داد. اما آیا نظام آموزشی و فضای تربیتی ما بستر مناسبی برای رشد این مهارت فراهم می‌کند؟ پاسخ متخصصان و فعالان حوزه کودک به این پرسش اغلب منفی است. در نظامی که محور اصلی آن حفظ‌کردن مطالب و رقابت نمره‌محور است، عناصر کلیدی خلاقیت مانند «تفکر واگرا»، کارگروهی و به‌ویژه «تفکر انتقادی» به حاشیه رانده می‌شوند. در چنین سیستمی، پرسش‌گری نه یک ارزش که یک تهدید تلقی می‌شود و دانش‌آموز به‌جای پرورش قوه تخیل و تحلیل، به شنونده‌ای منفعل و حرف‌شنو تبدیل می‌شود. این مشکل اما صرفاً به مدرسه محدود نیست و از دل خانواده‌هایی آغاز می‌شود که خواسته یا ناخواسته با سرکوب خیال‌پردازی‌های کودکانه یا هراس از اشتباهات فرزندشان، بال‌های خلاقیت او را پیش از پرواز می‌بندند. آنچه در ادامه می‌خوانید نگاهی است به موانع پرورش خلاقیت در ایران و ضرورت یک تغییر بنیادین در شیوه نگاه ما به فرایند یادگیری و تربیت نسل آینده.
سیستم آموزشی، قاتل خلاقیت کودکان

از تکاب برای بچه‌های میناب

سکوت قلعه «شفیع‌آباد» با همهمه کودکان شکسته می‌شود. «گوجینویی‌ها» دوباره پای قنات‌هایشان گرد هم آمدند و این بار دخترکان کویر لوت به یاد یک‌صد و هفتاد یاس مینابی، همدردی‌شان را با پهن کردن بساط نقاشی در کنار آب و قنات روستایشان به تصویر کشیدند. آنها با دست‌های کوچکشان روی برگ‌های سفید دفترهایشان روسیاهی جنگ را رنگ‌به‌رنگ تصویر کردند.
از تکاب برای بچه‌های میناب

بن‌بست آموزش

سیستم آموزشی کشور در طول یکسال گذشته، با طوفانی از چالش‌ها دست و پنجه نرم کرده. مواجه با دو جنگ، آلودگی هوا و ناترازی‌ها، سایه‌ای سنگین بر سال تحصیلی انداخته و کلاس‌های درس را به فضای مجازی کشانده است. از سوی دیگر، رویکرد سنتی آموزش که بر حفظیات و رقابت نمره تاکید دارد، فرصت شکوفایی تفکر انتقادی، پرسشگری و خلاقیت را از دانش‌آموزان سلب کرده است. پرونده آموزش روزنامه «پیام ما» در روز جهانی خلاقیت و نوآوری به این چالش‌ها پرداخته است.
بن‌بست آموزش

بخشنامه مزد ۱۴۰۵ ابلاغ شد +به همراه توضیحات

وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با ابلاغ بخشنامه مزد سال ۱۴۰۵، حداقل مزد روزانه را برای کلیه کارگران مشمول قانون کار مبلغ ۵ میلیون و ۵۴۱ هزار و ۸۵۰ ریال تعیین کرد. این بخشنامه که حاصل مصوبه شورای عالی کار است، شامل افزایش ۴۵ درصدی سایر سطوح مزدی، پایه سنوات، کمک هزینه اقلام مصرفی خانوار و حق تأهل می‌شود و جزئیات آن برای اجرا از ابتدای سال آینده لازم‌الاجراست.
بخشنامه مزد ۱۴۰۵ ابلاغ شد +به همراه توضیحات

مسئولیت اجتماعی در روزهای پساجنگ

| پیام ما | درحالی‌که بخشی از زیرساخت‌ها و معیشت مردم در جریان جنگ آسیب‌دیده، شرکت‌های بزرگ صنعتی و معدنی که از گزند مستقیم درگیری‌ها مصون مانده‌اند، اکنون در موقعیتی قرار دارند که می‌توانند فراتر از نقش اقتصادی خود، به بازیگرانی مؤثر در بازسازی اجتماعی و تقویت تاب‌آوری جوامع محلی بدل شوند.
مسئولیت اجتماعی در روزهای پساجنگ

قنات جهانی گوهرریز ۴ ماه پس از تخریب همچنان مدیر ندارد

بی‌توجهی وزارتخانه میراث‌فرهنگی به میراث جهانی کرمان
قنات جهانی گوهرریز ۴ ماه پس از تخریب همچنان مدیر ندارد

تنگه اینترنت

تنگه اینترنت

زیستن در زمانه ناپایدار

«جامعه معاصر در بستر تنش‌های پیوسته شکل می‌گیرد؛ بقای آن نه نتیجه گریز، که حاصل توانایی بازاندیشی مداوم در وضعیت و سامان‌دادن به نیروهایی است که آن را در آستانه فرسایش یا تحول نگاه می‌دارند.» این چشم‌انداز «زیگمونت باومن»، جامعه‌شناس لهستانی، تصویری روشن از وضعیت کنونی جامعه ما ارائه می‌دهد. در جهانی که سایه جنگ و بحران، چون ابری تیره، آسمان زیستن را پوشانده و تنش، همچون نبضی نامنظم، در رگ‌های زندگی جاری است، پرسش اساسی این است؛ چگونه می‌توانیم به شکلی معنادار به زندگی ادامه دهیم؟
زیستن در زمانه ناپایدار