بایگانی مطالب : جامعه

افغانستان در قعر تاریکی

|پیام ما| هیچ صدایی از افغانستان نمی‌آید؛ حتی سخنگویان طالبان هم خاموش‌اند. قطع اینترنت و خدمات مخابرات در سراسر افغانستان که از ساعت ۱۷ روز دوشنبه، ۷ مهرماه، آغاز شده، به دومین روز رسیده است. مردم کشور همسایه شاهد یکی از بی‌سابقه‌ترین بحران‌های ارتباطی‌اند. موبایل‌ها دیگر آنتن نمی‌دهند. خدمات آنلاین دانشجویی متوقف شده. دخترانی که به‌دلیل ممنوعیت مکاتب دخترانه در چهار سال گذشته از مدرسه جا مانده بودند، امکان حضور در کلاس‌های آنلاین را از دست داده‌اند. دست‌کم ۱۰ پرواز کابل لغو شده است. فعالیت صرافی‌ها مختل شده و خدمات پولی دیگر انجام نمی‌شود. به‌دنبال این قطعی صدها کامیون در گذرگاه مرزی دوغارون در صف انتظار گیر افتاده‌اند. کاربران ایرانی در سال ۹۸ به‌مدت سه‌ روز شاهد خاموشی مشابه بودند، اما طبق اخباری که از افغانستان می‌رسد، خاموشی اینترنت در این کشور به‌بهانه «جلوگیری از منکرات» تا اطلاع ثانوی ادامه خواهد داشت. نهادهای حقوق بشری این اقدام را نقض آشکار حقوق بنیادین مردم خوانده‌اند و درباره پیامدهای آن هشدار داده‌اند.
افغانستان در قعر تاریکی

دارو در متن یا حاشیه تحریم؟

تحریم‌های بین‌المللی اقتصادی علیه کشورها در ظاهر دارو را مستثنا می‌کنند، اما تجربه کشورهایی چون عراق و کوبا نشان داده است در عمل، محدودیت‌های بانکی و حمل‌ونقل زنجیره تأمین دارو را از کار می‌اندازد و جان بیماران را به خطر می‌اندازد؛ حالا با فعال شدن مکانیسم ماشه، بیم آن می‌رود که این چرخه برای بیماران ایرانی نیز تکرار شود.
دارو در متن یا حاشیه تحریم؟

کشف پادشاه ۴هزارساله در صخره‌های ایذه

در دل صخره‌های آیاپیر ایذه، کوچکترین نقش‌برجسته ایلامی کشف شد؛ پادشاهی چهارهزارساله که بر تخت نشسته و «ناهونته، خدای خورشید و عدالت» را نیایش می‌کند. باستان‌شناسانی که چهارسال پیش برای پیمایش آثار باستانی راهی ایذه خوزستان شده بودند، آن را به‌صورت اتفاقی دیدند تا پس از چهارهزار سال، صدای گمشده این پادشاه، در زمانه‌ ما شنیده شود. نامش را گذاشتند: «نویافته ایلامی»؛ پادشاهی که در حال نیایش خدای عدالت است. حالا با این کشف جدید، سیزدهمین نقش ایلامی ایذه قرار است روزنه‌ای شود به سنت‌های نیایشی و هنر صخره‌ای این دوران ناشناخته. البته اگر مسئولان مربوطه در وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برنامه‌‌ای برای حفاظت از آن داشته باشند.
کشف پادشاه ۴هزارساله در صخره‌های ایذه

بیماران خاص در قفس بیمه

بیماران خاص و نادر ایران، علاوه بر تحمل رنج بیماری‌های مزمن و صعب‌العلاج، با مشکلات جدی در پوشش بیمه‌ای، کمبود دارو و محدودیت دسترسی به خدمات درمانی مواجه‌اند. «یونس عرب»، مدیرعامل انجمن تالاسمی، به «پیام ما» می‌گوید: «بودجه سالانه ۱۸ همت صندوق بیماران خاص که باید زندگی این گروه را تسهیل کند، به‌دلیل ضعف مدیریت، شفاف نبودن پرداخت‌ها و تعارض منافع، به‌شکل ناعادلانه‌ای توزیع می‌شود و بسیاری از بیماران حتی برای نیازهای پایه‌ای خود ناچار به پرداخت هزینه‌های سنگین از جیب خود هستند.»
بیماران خاص در قفس بیمه

تنها صداست که می‌ماند

آنچه روزگاری از امواج رادیو شنیده می‌شد، حالا از گوشی‌های هوشمند به گوش می‌رسد: «پادکست». رسانه‌ای که میلیون‌ها شنونده در سراسر جهان پیدا کرده و در ایران هم در چندین سال گذشته به‌سرعت محبوب شده. هشتم مهرماه، روز جهانی پادکست است؛ روزی برای شنیدن صداهای متفاوت که از دل روایت‌های شخصی و بومی، جهانی تازه ساخته‌اند. ما در «پیام ما» به سراغ این جهان تازه رفتیم و تلاش کردیم با تعدادی از سازنده‌های پادکست‌های پرمخاطب همچون «رادیوتراژدی» و «گازت» گفت‌وگو کنیم تا از ایده‌ها و چالش‌هایشان برایمان بگویند. در مسیر تهیه این گزارش، محبوبیت پادکست‌های بومی ما را بر آن داشت که گپ‌وگفتی هم با سازندگان رادیو «جمعه»، «اسفار» و «مگون» داشته باشیم.
تنها صداست که می‌ماند

رد مرز در پاکدشت، دلتنگی در پروان

تا «پروان» سه روز و سه شب راه است. راه دور کوچه‌های تنگ دروازه‌غار تا دامنه‌های هندوکش، «ظریفه» را به پسرش می‌رساند. او را رد مرز کرده‌اند و مادر طاقت نمی‌آورد پسر ۱۶ساله‌اش در ولایت پروان تنها بماند. دست شوهر و سه فرزندش را گرفته و خود را به راه دشوار سپرده. آنها بعد از تقلای بسیار پولشان را از صاحبخانه پس گرفته‌اند، اندک وسایل خانه را به باربری سپرده‌اند و در اتوبوسی نشسته‌اند که به مشهد می‌رود. و از آنجا تا مرز دوغارون، و بعد هرات و قندهار، و بعد کابل و چاریکار. آنجا دختران را به مکتب راه نمی‌دهند، طالبان اینترنت را قطع کرده، بیکاری و گرانی است. ولی باید رفت.
رد مرز در پاکدشت، دلتنگی در پروان

ایران تماشاگر، عربستان و ترکیه پیشتاز

|پیام ما| پشت تریبون‌های رسمی، همه‌چیز روبه‌راه است؛ قرار است نوروز امسال گردشگری شکوفا شود، صدها هتل‌ ساخته شود، گردشگران روانه کشور شوند و تفاهمنامه‌های همکاری امضا شوند. بازارهای جدید پیدا شده است و گردشگران جدید روانه‌اند به‌سوی مقاصد و جاذبه‌های ایران. گویی پشت تریبون‌ها فضایی دیگر حاکم است و حقیقت نقل دیگری از روایت گردشگری دارد. راهنمایان گردشگری هنوز به‌دنبال شغل‌های جدید هستند، اقامتگاه‌ها یکی پس از دیگری تعطیل شده‌اند و ساختمان‌های نیمه‌کاره هتل‌ها، از سرمایه‌گذاری‌های نیمه‌تمام و ورشکستگی‌های مالی می‌گویند. گردشگری ایران با تمام مشکلاتش، در ورطه‌ بحران و انکار گرفتار شده. باید باور کرد تا زمانی که واقعیت‌ها دیده و پذیرفته نشوند، امیدی به درمان این زخم وجود ندارد. مواجهه صادقانه با بحران، اولین گام برای رفع آن است؛ نه انکار و به پستو راندنش.
ایران تماشاگر، عربستان و ترکیه پیشتاز

تاب‌آوری

سایه تهدید مکانیسم ماشه، بیش از آنکه بتواند به‌لحاظ اقتصادی جامعه ایران را تهدید کند، در حال به چالش کشیدن آمادگی روانی جامعه است. برخی از تحلیل‌های غیررسمی هشدار بحران اجتماعی می‌دهند. بااین‌حال، «غلامرضا معصومی»، استاد مدیریت بحران و سلامت در بلایا، در گفت‌وگو با «پیام ما» تأکید می‌کند که با تقویت تاب‌آوری اجتماعی از طریق آموزش عمومی و اعتمادسازی میان مردم و نهادها می‌توان نه‌تنها آسیب‌ها را کاهش داد، بلکه ظرفیت‌های جامعه را برای عبور از بحران‌ ارتقا داد.
تاب‌آوری

کارگران «ایرالکو» در برزخ وعده‌ها

در پی بیش از ۴۰ روز اعتصاب غذای کارگران آلومینیوم اراک برای پیگیری مطالبات و بهبود وضعیت معیشتی و شغلی، وعده‌هایی از سوی کارفرما داده شده که هنوز به‌طور کامل اجرایی نشده است. کانون اصلی اعتراض چهار هزار کارگر این کارخانه، حول محورهای اساسی مانند بلاتکلیفی بازنگری طرح طبقه‌بندی مشاغل و بحران ایمنی ناشی از استهلاک شدید تجهیزات کلیدی مانند جرثقیل‌های حمل مذاب، متمرکز است. در طول این دوره از اعتراضات، کارگران شرکت ایرالکو در حرکتی اعتراضی از دریافت وعده‌های غذایی کارخانه خودداری کردند و در جریان آن نیز، بیش از ۱۰ نفر به نمایندگی از کارگران برای چند روز به‌طور کامل دست به اعتصاب غذا زدند. باوجوداین، سیاست کارگران این شرکت در این دور از اعتراضات پرهیز از اعتصاب کار بود. «پیام ما» در این گزارش به مطالبات این کارگران و نتیجه اعتراضشان می‌پردازد.
کارگران «ایرالکو» در برزخ وعده‌ها

حکمرانی سبز، حکمرانی سیاه

جایگزین انرژی‌های پاک، تنها گریزگاه انسان
حکمرانی سبز، حکمرانی سیاه