بایگانی مطالب: مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها

قدم اسنپ برای کاهش ردپای کربن

بیش از ۵ میلیون سفر اشتراکی
اتاق‌های خالی، هزینه‌های سنگیـن

پل طبیعت به مناسبت روز جهانی پیشگیری از غرق‌شدگی آبی می‌شود

همزمان با روز جهانی پیشگیری از غرق‌شدگی، پل طبیعت تهران به عنوان یکی از نمادهای شاخص شهری، با هدف ارتقای آگاهی عمومی در خصوص ایمنی فعالیت‌های آبی و کاهش حوادث ناگوار، به رنگ آبی درمی‌آید.

میناب در اولویت همکاری پلتفرم‌های اقتصاد دیجیتال

پلتفرم‌های بزرگ اقتصاد دیجیتال تصمیم گرفته‌اند بخشی از مسئولیت اجتماعی خود را به‌صورت مشترک و در مقیاس ملی اجرا کنند. نخستین گام این همکاری با دو پروژه «ورد اسکیلز ۲۰۲۶» و «میناب» آغاز شده است؛ پروژه‌هایی که با هدف توسعه سرمایه انسانی، گسترش فراگیری دیجیتال و تقویت مسئولیت اجتماعی شرکتی طراحی شده‌اند. با این حال، مسئولان انجمن تأکید می‌کنند این برنامه‌ها هنوز در آغاز مسیر قرار دارند و برای رسیدن به نتایج ملموس به زمان نیاز است.

رهایــــــی از بند با کتاب

وقتی کامیون کتاب‌های تازه به زندان بجنورد رسید، یکی از زندانیان سه روز روزه شکر گرفت؛ مردی که به گفته مسئول زندان، پیش‌تر همه کتاب‌های کتابخانه را خوانده بود. این روایت را «محمدرضا معمارصادقی»، بنیان‌گذار پویش جمع‌آوری کتاب برای زندان‌ها، در گفت‌وگو با «پیام ما» تعریف می‌کند؛ پویشی که از سال ۱۳۹۹ تاکنون هزاران جلد کتاب را به کتابخانه‌های زندان‌های سراسر ایران رسانده است.

پروژه مسئولیت اجتماعی «طاق جاودان»

شرکت «بیمه‌بازار» پروژه مسئولیت اجتماعی «طاق جاودان» را با هدف مشارکت در مرمت و بازسازی بناهای تاریخی آسیب‌دیده در جنگ اخیر آغاز کرده است.

بال‌های پارچه‌ای درنا برای صلح

صنعت مد و پوشاک از نظر انتشار گازهای گلخانه‌ای، مصرف آب، تولید فاضلاب و پسماند نساجی، از آلاینده‌ترین و پرمصرف‌ترین صنایع جهان به شمار می‌رود. شاید دور از انتظار باشد، اما برای تولید یک شلوار جین حدود ۷ هزار و ۵۰۰ لیتر آب مصرف می‌شود و حدود ۲.۵ کیلوگرم ردپای کربنی بر جای می‌ماند. چنین پیامدهای آنی و بلندمدتی در صنعت مد، از دهه ۱۹۶۰ میلادی مفهوم مد پایدار را مطرح کرد؛ رویکردی که با مد سریع یا «فست‌فشن» مقابله می‌کند و بر اقتصاد چرخشی تأکید دارد. در ایران نیز مد پایدار ریشه در برخی باورهای فرهنگی دارد. نکوهش اسراف، استفاده مجدد از لباس و مفهوم قناعت، همگی با اندیشه مصرف چندباره و اقتصاد چرخشی قابل تبیین‌اند.

شرکت‌های نفتی در حالی سود می‌برند که جهان به‌شکلی خطرناک داغ‌تر می‌شود

| پیام ما | سوزاندن سوخت‌های فسیلی بحران اقلیمی را تشدید می‌کند، اما بزرگ‌ترین شرکت‌های نفتی جهان قصد دارند تولید خود را افزایش دهند. در حالی که جهان زیر موج‌های گرمایی هرچه خطرناک‌تر می‌سوزد، این پرسش مطرح است که چرا به شرکت‌های نفتی اجازه داده می‌شود به‌جای پرداخت هزینه پیامدهای فعالیت‌های خود، تولید سوخت را افزایش دهند؟ این پرسشی است که باید در روزهایی که گنبدهای حرارتی بخش بزرگی از نیمکره شمالی را فرا گرفته‌اند، در ذهن همه مردم باشد؛ روزهایی که رکوردهای دما یکی پس از دیگری شکسته می‌شوند، کودکان در خودروهای قفل‌شده جان می‌بازند، بیمارستان‌ها از قربانیان گرمازدگی پر می‌شوند و نیروهای امدادی با آتش‌سوزی‌های گسترده جنگلی مقابله می‌کنند.
بحران حکمرانی انرژی ایران

توسعه از کجــــــا شروع می‌شود؟

| پیام ما | سال ۲۰۱۵، کشورهای عضو سازمان ملل در قالب «دستورکار ۲۰۳۰» متعهد شدند با تحقق ۱۷ هدف توسعه پایدار، فقر را کاهش دهند، از محیط‌زیست حفاظت کنند و کیفیت زندگی را بهبود بخشند. اکنون کمتر از پنج سال تا پایان این مهلت باقی مانده است، اما تازه‌ترین گزارش توسعه پایدار ۲۰۲۶ نشان می‌دهد تنها تعداد محدودی از کشورها توانسته‌اند به بخش بزرگی از این اهداف نزدیک شوند.

ایستادن میان دستاورد و عقب‌ماندگی

| پیام ما | در صفحه ۲۴۶ گزارش جهانی توسعه پایدار ۲۰۲۶، نام ایران در میانه جدولی آمده است که نه می‌توان آن را شکست کامل خواند و نه موفقیتی روشن. عدد ۶۸.۸ کنار نام «جمهوری اسلامی ایران» قرار گرفته است؛ امتیازی بالاتر از میانگین منطقه، اما نه آن‌قدر بالا که کشور را در مسیر مطمئن تحقق اهداف توسعه پایدار نشان دهد. کمی پایین‌تر، عدد دیگری تصویر را روشن‌تر می‌کند: امتیاز ایران از سال ۲۰۱۵ فقط ۰.۴ واحد درصد افزایش یافته است. یعنی در یک دهه‌ای که جهان قرار بود به سوی اهداف سال ۲۰۳۰ حرکت کند، ایران بیش از آنکه پیشروی چشمگیری داشته باشد، در نقطه‌ای میانه باقی مانده است.

تدوین دستورالعمل جامع مشارکت نهادهای اجتماع‌محور در سازمان حفاظت محیط‌زیست

مدیرکل دفتر مشارکت‌های مردمی و مسئولیت اجتماعی سازمان حفاظت محیط‌زیست از تدوین دستورالعمل جدیدی با هدف توسعه و راهبری مشارکت نهادهای اجتماع‌محور خبر داد. این طرح با رویکرد گذار از حکمرانی صرفاً دولتی به سوی مدل‌های مشارکتی و شبکه‌ای، در راستای سیاست‌های «برنامه هفتم پیشرفت» تدوین شده است تا با افزایش اعتماد متقابل و شفافیت، بستری برای مدیریت اثربخش چالش‌های زیست‌محیطی فراهم آورد.